• 1. La Luna Lila
• 2. Solo Por Ti
• 3. Illusion (Ilusion)
• 4. Con Esperanza
• 5. Mañana
• 6. Porque No
• 7. Y Tu
• 8. Girls Play Dirty
• 9. A Tu Lado

Poniedziałek 13.07.2026

Wydana w 1991 roku kompilacja „The Maxi-Hits” to doskonałe podsumowanie krótkiej, acz niezwykle barwnej współpracy dwojga artystów, którzy postanowili połączyć chłodną, europejską elektronikę z gorącym, iberyjskim temperamentem. Krążek ten ukazał się w idealnym momencie – na początku lat 90., kiedy to europejski rynek muzyczny przeżywał boom na płyty CD, a wytwórnie chętnie archiwizowały na cyfrowych nośnikach analogowe, przedłużone miksy z poprzedniej dekady.

Muzyka zawarta na tym krążku to kwintesencja Latin Euro-Disco. Zamiast standardowych, krótkich edycji radiowych, wydawnictwo – zgodnie z tytułem – oferuje przedłużone, nierzadko trwające po 5-6 minut wersje klubowe (Maxi-Singles). Dzięki temu słuchacz może w pełni docenić bogate aranżacje, długie instrumentalne wstępy i taneczną dynamikę.

Wśród najważniejszych kompozycji na płycie królują:

„Solo Por Ti” – absolutny megahit duetu z 1986 roku. Pulsujący bas rodem z niemieckich dyskotek spotyka się tu z hiszpańskojęzycznym tekstem, akustycznymi gitarami i niemal wakacyjnym klimatem.

„Con Esperanza” oraz „La Luna Lila” – utwory będące logiczną, równie udaną kontynuacją ich latynosko-europejskiej formuły, pełne melodyjnych refrenów i romantycznego nastroju.

Dzięki dbałości o jakość cyfrowego transferu na CD, „The Maxi-Hits” stało się poszukiwanym przez DJ-ów i fanów Euro-Disco zbiorem, ułatwiającym zdobycie rzadszych, klubowych edycji ich przebojów w jednym miejscu.

Fenomen tego projektu opierał się na idealnym uzupełnianiu się dwóch zupełnie różnych muzycznych życiorysów. Duet powstał w 1986 roku, kiedy oboje artyści mieli już na koncie ogromne, solowe sukcesy, ale szukali nowego pomysłu na siebie.

Luisa Fernandez: Iberyjska Iskra
Urodzona w Hiszpanii (Galicja), ale dorastająca w Niemczech wokalistka, była prawdziwą sensacją pod koniec lat 70. Jako nastolatka wdarła się na szczyty europejskich list przebojów za sprawą globalnego, klasycznego hitu disco „Lay Love On You” (1978). Luisa wnosiła do duetu z Peterem naturalną, południową charyzmę, zmysłowy wokal i oczywiście płynny język hiszpański, który nadawał piosenkom autentycznej egzotyki.

Peter Kent: Architekt Brzmienia
Niemiecki wokalista, kompozytor i niezwykle sprawny producent muzyczny. W 1980 roku wydał swój życiowy, solowy szlagier „It’s A Real Good Feeling”, który przez tygodnie okupował szczyty niemieckich list przebojów. W duecie z Luisą pełnił rolę głównego inżyniera dźwięku i stratega. To on wiedział, jak obudować jej hiszpański śpiew w precyzyjne, taneczne beaty i syntezatorowe melodie, które bezbłędnie trafiały w gusta ówczesnej europejskiej publiczności.

Wspólnie stworzyli krótki, lecz bardzo wyrazisty rozdział w historii muzyki rozrywkowej, udowadniając, że Euro-Disco potrafiło z powodzeniem czerpać z muzycznych tradycji południa Europy.

• 1-1. Nightlight To Venus
• 1-2. Daddy Cool
• 1-3. Sunny
• 1-4. Ma Baker
• 1-5. Rasputin
• 1-6. Painter Man
• 1-7. Belfast
• 1-8. No Woman No Cry
• 1-9. Heart Of Gold
• 1-10. Have You Ever Seen The Rain
• 1-11. Love For Sale
• 1-12. Dancing In The Streets (Long Version)
• 1-13. Exodus (Noah’s Ark 2001)
• 1-14. He Was A Steppenwolf
• 1-15. Future World
• 1-16. Somewhere In The World
• 1-17. When A Child Is Born
• 1-18. Mary’s Boy Child / Oh My Lord

Wtorek 14.07.2026

Wydana w 2013 roku zremasterowana, dwupłytowa edycja „Nightflight to Venus” to celebracja najbardziej spektakularnego momentu w historii Boney M.
Pierwszy krążek (CD 1) tego wydawnictwa to kompletny, klasyczny materiał z oryginalnego albumu z 1978 roku, odświeżony dźwiękowo z ogromną dbałością o detale.

Na tym etapie kariery producent Frank Farian przestał tworzyć proste piosenki do tańca, a zaczął komponować epickie, wielowątkowe produkcje. CD 1 to płyta o niesamowitym, niemal kinowym rozmachu, czerpiąca pełnymi garściami z muzyki symfonicznej, rocka i folku, stanowiąca absolutny szczyt możliwości gatunku Euro-Disco.

Koncepcyjny początek: Imponujący, tytułowy utwór „Nightflight to Venus” z potężnym, rockowym uderzeniem perkusji (inspirowanym grą Cozy Powella), który bez żadnej przerwy płynnie przechodzi w kultowego, opartego na rosyjskich motywach „Rasputina”.

Dzięki cyfrowemu masteringowi z 2013 roku, na nowo wyeksponowano bogactwo aranżacyjne – świetnie brzmiące chóry, sekcje dęte i potężne linie basowe nabrały niespotykanej dotąd selektywności.

Historia Boney M. rozpoczęła się nietypowo w 1975 roku, kiedy to niemiecki producent Frank Farian wydał utwór „Baby Do You Wanna Bump”, samodzielnie nagrywając w studiu wszystkie głosy męskie i żeńskie. Gdy piosenka nieoczekiwanie zyskała dużą popularność w klubach, Farian naprędce sformował grupę wokalno-taneczną do występów telewizyjnych, której ostateczny trzon uformowali pochodzący z Karaibów Liz Mitchell, Marcia Barrett, Maizie Williams i Bobby Farrell. Ich debiutancki album „Take the Heat off Me” z 1976 roku okazał się spektakularnym sukcesem, napędzanym przez ponadczasowe hity „Daddy Cool” oraz „Sunny”. Zaledwie rok później zespół poszedł za ciosem, ugruntowując swoją pozycję na europejskim rynku przebojowym krążkiem „Love for Sale” z hitem „Ma Baker”. Wkraczając do studia w 1978 roku, aby nagrać „Nightflight to Venus”, Boney M. przeistoczyło się już z ciekawostki producenckiej w absolutnego hegemona i największą supergrupę na Starym Kontynencie.

• 1. Mamacita
• 2. Copacabana
• 3. Que Sera
• 4. Second Chance
• 5. Reach For The Stars
• 6. Put A Smile On Your Face
• 7. Forever
• 8. Heart To Heart
• 9. Wild Wild World
• 10. Forgive Me
• 11. Why Can’t We Live Together
• 12. Last Summer

Środa 15.07.2026

Wydany w maju 2009 roku album „Club Tropicana” to czwarty pełnogrający krążek w dorobku Marka Medlocka. Płyta stanowiła doskonały przykład świetnie skrojonego, europejskiego letniego popu i ugruntowała pozycję wokalisty na rynkach niemieckojęzycznych (Niemcy, Austria, Szwajcaria). Za całościową wizję, kompozycje i produkcję albumu odpowiadał legendarny hitmaker, Dieter Bohlen (twórca sukcesów m.in. Modern Talking czy C.C. Catch).

Zgodnie z obietnicą złożoną w tytule, krążek jest muzycznym biletem do słonecznego kurortu. Producent i wokalista stworzyli materiał, którego nadrzędnym celem był czysty, wakacyjny eskapizm. Płyta to zręczna fuzja klasycznego Euro-Popu z gorącymi, latynoskimi i karaibskimi rytmami. Typowe dla Bohlena syntezatorowe aranżacje zostały tu wzbogacone o brzmienia hiszpańskich gitar, bongosów i sekcji dętych.

Lokomotywą pociągową wydawnictwa był singiel „Mamacita”. Ten niezwykle chwytliwy, napędzany radosnym rytmem i chórkami utwór z miejsca stał się jednym z największych przebojów lata 2009 roku za naszą zachodnią granicą.

Największą siłą płyty jest kontrast między lżejszymi, pop-dance’owymi podkładami a głębokim, czarnym, soulowym głosem Medlocka, który nadaje kompozycjom autentyczności i emocjonalnego ciężaru.

Mark Medlock to postać, której kariera to podręcznikowy przykład spełnienia zjawiska „od zera do milionera”. Urodzony w 1978 roku we Frankfurcie nad Menem wokalista, zanim stanął na wielkiej scenie, pracował m.in. jako śmieciarz i mierzył się z wieloma problemami osobistymi.

Jego życie zmieniło się diametralnie w 2007 roku, kiedy to z ogromną przewagą wygrał czwartą edycję programu „Deutschland sucht den Superstar” (DSDS). Niemiecka publiczność pokochała go za dwie rzeczy:

Niezwykły głos: Posiadał potężną, nieco chropowatą, soulową barwę, często porównywaną do głosu Barry’ego White’a czy Seala.

Autentyczność: Był niezwykle szczery, emocjonalny i nie ukrywał swojej orientacji seksualnej ani trudnej przeszłości, co czyniło go bardzo ludzkim i bliskim fanom.

Podczas programu nawiązała się między nim a głównym jurorem, Dieterem Bohlenem, nić wyjątkowego porozumienia. Przez kilka kolejnych lat tworzyli niezawodny, komercyjny tandem (tzw. „Dream Team”), sprzedając miliony płyt. Choć z biegiem lat Mark Medlock zrezygnował z aktywnej kariery w show-biznesie i wycofał się na wyspę Sylt, jego pierwsze płyty pozostają jednymi z największych komercyjnych sukcesów w historii niemieckich programów typu talent show.

• 2-1. Making Love Out Of Nothing At All
• 2-2. Two Out Of Three Ain’t Bad
• 2-3. Against The Wind
• 2-4. Where Were You
• 2-5. Fools Lullaby
• 2-6. God Gave Love To You
• 2-7. Silhouette In Red
• 2-8. Sally Comes Around
• 2-9. From The Bottom Of My Lonely Heart
• 2-10. You Are So Beautiful
• 2-11. You’re The One
• 2-12. Angel Of The Morning
• 2-13. I Put A Spell On You
• 2-14. Amazed
• 2-15. Learning To Fly
• 2-16. It’s Over

Czwartek 16.07.2026

Odejście Bonnie Tyler 8 lipca 2026 roku to bezpowrotna strata dla świata muzyki rozrywkowej; zgasł jeden z najbardziej unikalnych i charyzmatycznych głosów w historii rocka. Odeszła w wieku 75 lat. Wokalistka zmarła w szpitalu w Portugalii, w którym przebywała od dłuższego czasu. Informację o śmierci artystki przekazali jej najbliżsi.

Przygotowując kilkanaście dni temu tę płytę do emisji, na pewno nie przeszło nam przez myśl, że emisja jej pierwszej części zbiegnie się datą informacji o śmierci artystki.

W obliczu tego pożegnania, kompilacje takie jak dwupłytowe wydawnictwo „The Essential Bonnie Tyler” nabierają szczególnego, wręcz pomnikowego znaczenia. O ile pierwszy krążek tego albumu zebrał absolutne, popkulturowe giganty, o tyle CD 2 zaprasza słuchacza do głębszego zbadania jej wszechstronności i rockowego zacięcia.

Podczas gdy pierwsza płyta tego wydawnictwa to zbiór absolutnych, wczesnych klasyków z lat 70. i 80. (takich jak „Total Eclipse of the Heart”), druga płyta to fascynujący zapis jej twórczości z lat dziewięćdziesiątych i późniejszych. To krążek pokazujący niezwykłą zdolność wokalistki do adaptacji w nowych dekadach, dzielący się wyraźnie na dwa muzyczne światy:

Europejski renesans (Era Dietera Bohlena): Środkowa część płyty to ukłon w stronę jej gigantycznego sukcesu komercyjnego na kontynencie europejskim. Znajdziemy tu takie utwory jak „Fools Lullaby”, „Silhouette In Red”, „Against The Wind”, „God Gave Love To You” czy „Sally Comes Around”. Pochodzą one z wydanych na początku lat 90. albumów (Bitterblue, Angel Heart, Silhouette in Red), za których produkcję i kompozycje odpowiadał niemiecki hitmaker, Dieter Bohlen. Stylistycznie to łagodniejszy, bardzo melodyjny pop-rock, często urozmaicony syntezatorami, który przyniósł jej status supergwiazdy w Niemczech czy Skandynawii.

Wielkie powroty i mistrzowskie covery: Krążek otwiera epickie, wagnerowskie „Making Love Out Of Nothing At All” (cover hitu Air Supply wyprodukowany dla Bonnie przez Jima Steinmana) oraz ballada „Two Out Of Three Ain’t Bad”. To potężne power ballads, w których jej wokal brzmi najbardziej dramatycznie. Dysk uzupełniają znakomite interpretacje klasyków innych wykonawców, m.in. zmysłowe „I Put A Spell On You” czy uduchowione „Angel Of The Morning”.

To zbiór piosenek, który udowadnia, że niezależnie od tego, czy śpiewała monumentalnego rocka, czy lżejszy pop, zawsze wnosiła do utworu swój niepodrabialny, emocjonalny ciężar.

Bonnie Tyler urodziła się 8 czerwca 1951 roku w Skewen, niewielkiej miejscowości niedaleko Neath w Walii (Wielka Brytania).
Życiorys Gaynor Hopkins (bo tak naprawdę nazywała się Bonnie Tyler) obfitował w wydarzenia, które ukształtowały jej sceniczną legendę:

Głos, który zrodził się z przypadku, a może nawet wypadku: Jej największy atut – zachrypnięty, chropowaty wokal – nie był w stu procentach naturalny. W 1976 roku wokalistka przeszła operację usunięcia guzków na strunach głosowych. Zignorowała jednak zalecenia lekarzy, by zachować absolutne milczenie podczas rekonwalescencji, co doprowadziło do trwałego uszkodzenia strun. Ta rzekoma tragedia okazała się darem od losu, nadając jej barwie surowy, rockowy pazur, który wyróżnił ją na tle innych wokalistek.

Dwa rynki, dwie kariery: Kiedy w latach 90. popularność jej epickiego rocka w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii wyraźnie opadła, Bonnie nie złożyła broni. Postawiła na rynki niemieckojęzyczne. Współpraca z wspomnianym wyżej Dieterem Bohlenem była na tyle owocna, że wokalistka zdobywała tam złote i platynowe płyty, podczas gdy w ojczystej Wielkiej Brytanii jej ówczesne piosenki rzadko trafiały do rozgłośni radiowych.

Powrót na scenę w wieku 61 lat: W 2013 roku artystka przyjęła nieoczekiwane, bardzo odważne wyzwanie – zgodziła się reprezentować Wielką Brytanię podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w Szwecji z utworem „Believe in Me”. Udowodniła tym samym, że nie boi się ryzyka i wciąż kocha występy przed gigantyczną publicznością.

• 1. Intro
• 2. Happy People
• 3. Coco Jamboo
• 4. Up 'N Away
• 5. Goodbye, Lonely Heart
• 6. I’ll Follow The Sun
• 7. Show Me The Way
• 8. I Love The Way You Love Me
• 9. I Give You My Heart
• 10. 4 On The Floor (Nightclub Tour Mix ’98)
• 11. Turn It Up!
• 12. Gonne Get Along (Without Ya Now)
• 13. I Love To Love
• 14. I Believe
• 15. Outro

Piątek 17.07.2026

Wydawnictwo „Happy People” z 1998 roku to pełnoprawny album kompilacyjny (składanka), który został przygotowany i wydany specjalnie z myślą o chłonnym rynku azjatyckim (przede wszystkim japońskim, nakładem wytwórni WEA Japan). W tamtym czasie Mr. President cieszył się w Japonii gigantyczną popularnością, a lokalni wydawcy często tworzyli własne, ekskluzywne tracklisty, aby zmaksymalizować sprzedaż płyt CD.

Album ten to de facto ekskluzywne wydanie typu „Greatest Hits”, ubrane w szaty najnowszego wówczas, tytułowego singla. Zamiast wydawać krótki maxi-singiel, japoński wydawca postanowił dostarczyć fanom kompleksowy produkt. Na płycie znalazły się:

Tytułowy utwór „Happy People”: Świeża, wakacyjna kompozycja w stylu Summer-Pop, promująca całe wydawnictwo (często w kilku wersjach, np. Radio Edit i Extended).

Kompilacja zebrała wszystkie największe dotychczasowe hity z albumów Up’n Away – The Album oraz We See the Same Sun i Night Club. Japońscy słuchacze otrzymali na jednym krążku takie hymny Eurodance’u jak „Coco Jamboo”, „Jojo Action”, „I Give You My Heart” czy „Up’n Away”.

Tego typu azjatyckie wydania często były wzbogacane o unikalne remiksy (np. na rynek japoński) lub utwory z tzw. stron „B” singli, co dzisiaj czyni je poszukiwanymi przez kolekcjonerów białymi krukami.

Dzięki takiej konstrukcji album kompilacyjny „Happy People” idealnie podsumowywał złoty okres (1994–1998) w karierze grupy T-Seven, Lady Danii i Lazy’ego Dee, dostarczając w pigułce wszystko to, za co świat pokochał ich beztroską, europejską muzykę taneczną.

Mr. President to jeden z najbardziej ikonicznych i komercyjnie udanych niemieckich projektów muzycznych lat dziewięćdziesiątych. Podobnie jak wiele gwiazd tamtej ery, ich sukces opierał się na ścisłym podziale na twórców studyjnych i charyzmatycznych wykonawców scenicznych.

Projekt narodził się w 1991 roku w Bremie, z inicjatywy producentów Jensa Neumanna i Karstena Freese. Początkowo grupa działała pod mało chwytliwą nazwą Satellite One. Przełom nastąpił po zmianie nazwy na Mr. President i ukształtowaniu się klasycznego, najbardziej rozpoznawalnego składu wykonawczego.

Wizytówką zespołu było energetyczne trio:

T-Seven (Judith Hinkelmann): Główna wokalistka, której czysty, melodyjny głos był fundamentem wszystkich refrenów.

Lady Danii (Daniela Haak): Druga wokalistka i tancerka, nadająca grupie unikalnego, wizualnego uroku.

Lazy Dee (Delroy Rennalls): Pochodzący z Wielkiej Brytanii raper o jamajskich korzeniach, który w 1994 roku zastąpił poprzedniego rapera (Sir Propheta), wnosząc do zespołu niezbędny, charyzmatyczny flow w stylu ragga.

Grupa zaczęła zyskiwać ogromną popularność w Europie dzięki singlowi „Up’n Away” (1994), jednak to rok 1996 przyniósł im status globalnych gwiazd. Piosenka „Coco Jamboo” z albumu We See the Same Sun stała się międzynarodowym fenomenem, dotarła do najwyższych miejsc na niemal wszystkich listach przebojów na świecie (nawet na bardzo trudnym rynku amerykańskim w zestawieniu Billboard Hot 100). Choć z czasem (pod koniec lat 90.) popularność zespołu zaczęła spadać, a skład wielokrotnie się zmieniał, Mr. President pozostaje absolutnym symbolem beztroskiej, letniej muzyki pop-dance końca dwudziestego wieku.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 6 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

Płyta Dnia – Zgłoś propozycję

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento