01 A World Without You ›Michelle‹ (Radio Edit)
02 Don’t Leave Me Now
03 Bad Reputation
04 Don’t Walk Away Suzanne
05 Love Don’t Come Easy
06 Lovers In The Sand
07 Till The End Of Time
08 Lonely Weekend
09 Rain In My Heart
10 A World Without You ›Michelle‹ (Classical Mix)

BAD BOYS BLUE – My Blue World (1988)

Serdecznie zapraszamy do wysłuchania „My Blue World”, czwartego studyjnego albumu zespołu Bad Boys Blue, który ukazał się 10 października 1988 roku. Album „My Blue World” to kwintesencja brzmienia euro disco, synthpopu i Hi-NRG z końca lat 80. To idealna propozycja dla każdego, kto kocha taneczne, melodyjne i nostalgiczne utwory z tamtej epoki.

Płyta, wydana przez Coconut Records, promowana była przez trzy wielkie single, które z pewnością znacie:

• „A World Without You (Michelle)” – jeden z ich największych i najbardziej rozpoznawalnych hitów.
• „Don’t Walk Away, Susanne”
• „Lovers in the Sand”

Co ciekawe, na tym albumie zaszła zmiana w zespole – John McInerney ostatecznie umocnił swoją pozycję jako główny wokalista i lider grupy, choć usłyszycie tu również wokal Trevora Taylora. Jeśli szukacie czystej energii i chwytliwych melodii, ta płyta to obowiązkowa pozycja!

Bad Boys Blue to międzynarodowa grupa, która powstała w Kolonii w Niemczech w 1984 roku, stworzona przez producenta Tony’ego Hendrika i autorkę tekstów Karin van Haaren.
W skład oryginalnego trio weszli: Trevor „Supa T” Taylor (Jamajczyk, pierwszy główny wokalista), John McInerney (Brytyjczyk) i Andrew Thomas (Amerykanin).

Zespół stał się ikoną gatunku euro disco i popu lat 80. i 90. Choć ich debiutancki singiel „L.O.V.E. In My Car” nie odniósł sukcesu, kolejny utwór – „You’re a Woman” (1985) – stał się natychmiastowym, wielkim hitem w całej Europie, w tym w Polsce. Do innych ich wielkich przebojów należą m.in. „Pretty Young Girl”, „I Wanna Hear Your Heartbeat” i „Come Back And Stay”.

Przez lata skład zespołu wielokrotnie się zmieniał. Od pewnego momentu jedynym stałym członkiem i liderem jest John McInerney. John McInerney ma silne związki z Polską – jest żonaty z Polką, Sylwią, a jego polskie wokalistki wspierają go na scenie. John mieszka na stałe w Polsce, w okolicach Łodzi.

Bad Boys Blue to synonim energetycznej, romantycznej i tanecznej muzyki z epoki kaset magnetofonowych i dyskotek. Ich twórczość do dziś cieszy się ogromną popularnością, szczególnie w Europie.

01 Let’s Go
02 Dangerous
03 Man Enough
04 We Belong
05 Invincible
06 Sea Of Love
07 Energized
08 All Time High
09 Battle Of My Own
10 Broke‘N’Brokenhearted
11 Forever Young
12 Last Dance
13 Wings Of An Angel
14 Blind Faith

DEF LEPPARD – Def Leppard (2015)

Zapraszamy do wysychania płyty „Def Leppard”. Jeśli jesteście spragnieni esencji klasycznego, stadionowego hard rocka, połączonego ze współczesną energią, to obowiązkowo sięgnijcie po album „Def Leppard” z 2015 roku!

To jedenasty studyjny krążek w dorobku brytyjskiej legendy rocka. Zespół postanowił zatytułować go swoją nazwą, sygnalizując tym samym, że to płyta, która czerpie to, co najlepsze z ich bogatej, ponad czterdziestoletniej kariery. Jak sami stwierdzili, „brzmi jak Def Leppard” – znajdziecie tu zarówno wielkie, chwytliwe hymny w stylu Hysterii, jak i ostrzejsze riffy.

Album, na który czekało się aż 7 lat (najdłuższa przerwa w ich historii), udowodnił, że zespół jest w świetnej formie. Płytę promował dynamiczny singiel „Let’s Go”, ale warto zwrócić uwagę na nietypowy, funkowy „Man Enough” (z wyraźnymi inspiracjami Queen) oraz na potężny, akustyczny „Battle of My Own”. To ponad 50 minut świetnego hard rocka, z produkcją na najwyższym poziomie, która doskonale łączy tradycję z nowoczesnością.

Def Leppard to brytyjski zespół hardrockowy, założony w 1977 roku w Sheffield. Obok Iron Maiden i Saxon, są uważani za jednych z pionierów Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metalu (NWOBHM), choć szybko wypracowali własne, bardziej melodyjne i radiowe brzmienie, łączące hard rock z elementami glam metalu i pop-rocka.

Zespół założyli Joe Elliott (wokal) i Rick Savage (bas). Szybko dołączyli do nich Pete Willis (gitara) i Rick Allen (perkusja), a później Phil Collen zastąpił Willisa.

Ogromny sukces przyniosła im płyta „Pyromania” (1983), która wyniosła ich do statusu gwiazd w USA. 31 grudnia 1984 roku perkusista Rick Allen stracił lewą rękę w wypadku samochodowym. Mimo to, pozostał w zespole i opanował grę na specjalnie zaprojektowanym elektronicznym zestawie perkusyjnym, stając się inspiracją dla milionów. Największym arcydziełem i komercyjnym sukcesem zespołu jest album „Hysteria” (1987), z którego pochodzą takie hity jak „Pour Some Sugar on Me”, „Love Bites” i „Animal”. Album sprzedał się w ponad 25 milionach egzemplarzy na całym świecie.

Def Leppard to jeden z nielicznych zespołów, których dwa studyjne albumy (Pyromania i Hysteria) sprzedały się w ponad 10-milionowym nakładzie w samych Stanach Zjednoczonych. Są prawdziwą ikoną rocka, cenioną za monumentalne brzmienie, chwytliwe refreny i niezwykłą determinację.

01 Wynurzam Się
02 Kiedyś Cię Znajdę
03 Raczej Inaczej
04 Let’s Play Pink Ping Pong
05 Ostatni Raz (Nim Zniknę)
06 Kto Pokocha?
07 It’s Not Enough
08 Jeśli Zostaniesz…
09 W Zwolnionym Tempie
10 Not Real (Cyber Girl Nr 6)
11 Trans Misja

RENI JUSIS – Trans Misja (2003)

Z radością zapraszamy do zanurzenia się w „Trans Misję”, czwarty studyjny album Reni Jusis, który jest kamieniem milowym w historii polskiej muzyki elektronicznej!
„Trans Misja” to moment, w którym Reni Jusis na dobre zdefiniowała swoje unikalne, elektropopowe i klubowe brzmienie, odchodząc od funku i R&B znanego z poprzednich płyt. Ten album to nostalgiczny ukłon w stronę lat 70. i 80., pełen analogowych syntezatorów, hipnotyzujących bitów i psychodeliczno-tanecznego klimatu.

Za większość materiału odpowiadają Reni Jusis i Michał Przytuła, co zapewniło spójną i wysokiej jakości brzmieniową podróż. To z tej płyty pochodzi jeden z największych i najbardziej kultowych przebojów Reni Jusis – „Kiedyś cię znajdę”, który królował na listach i stał się motywem przewodnim wielu produkcji filmowych. Inne znane single to „Ostatni raz (nim zniknę)” i „It’s Not Enough”.

Album dotarł do 4 miejsca na polskiej liście przebojów OLiS i zdobył Fryderyka w kategorii Album Roku Dance/Electronika/Muzyka Klubowa, co potwierdziło jego znaczenie dla polskiej sceny klubowej.

Jeśli szukacie płyty, która jest zarazem taneczna, progresywna i ma w sobie głębię, a przy tym brzmi wciąż aktualnie, „Trans Misja” to pozycja absolutnie obowiązkowa.

Reni Jusis, a właściwie Renata Jusis, urodziła się 29 marca 1974 roku w Koninie, jest jedną z najważniejszych i najbardziej wszechstronnych postaci na polskiej scenie muzycznej, cenioną za nieustanne poszukiwania artystyczne i ewolucję stylistyczną.

Posiada solidne wykształcenie muzyczne – jest absolwentką Akademii Muzycznej w Poznaniu (kierunek Dyrygentura Chóralna, Edukacja Muzyczna i Muzyka Kościelna). Zaczęła karierę w drugiej połowie lat 90. W 1998 roku zadebiutowała solowym albumem „Zakręcona”, wprowadzając do polskiej muzyki mieszankę funku, R&B i hip-hopu, czym z miejsca zyskała status ikony nowatorskiego brzmienia.

Na początku dwudziestego pierwszego wieku jej twórczość skierowała się w stronę muzyki elektronicznej i klubowej, co zaowocowało płytami „Elektrenika” (2001) i właśnie „Trans Misja” (2003). Ta zmiana ugruntowała jej pozycję jako pionierki nowoczesnych brzmień w polskim popie.

Jest laureatką sześciu nagród Fryderyk, co świadczy o jej uznaniu zarówno komercyjnym, jak i artystycznym. Reni Jusis jest nie tylko wokalistką, ale też autorką tekstów, kompozytorką i producentką swoich nagrań. W swojej karierze eksplorowała różne gatunki – od hip-hopu, przez elektronikę, po pop na pianino (album Iluzjon cz. I).

Jest również zaangażowana w promocję ekologicznego stylu życia, czego wyrazem była jej książka Poradnik dla zielonych rodziców.

Reni Jusis jest artystką, która konsekwentnie idzie pod prąd, nie dając się zamknąć w jednej szufladzie, i za to jest szczególnie ceniona przez krytyków i fanów.

01 Malinowy Król
02 Dmuchawce, Latawce, Wiatr
03 Luz-Blues, W Niebie Same Dziury
04 Podwórkowa Kalkomania
05 Michelle Ma Belle
06 Powiedz, Ile Masz Lat
07 Fatamorgana ’82
08 Wielki Odlot
09 Szał Sezonowej Mody
10 Temat Bożeny
11 Próba Sił
12 Bogowie I Demony
13 Bez Toastów
14 Jestem Ogniem

URSZULA i BUDKA SUFLERA – Gwiazdy Polskiej Muzyki Lat 80 przebojowa kolekcja DZIENNIKA (2007)

Z największą przyjemnością zapraszamy do muzycznej podróży w czasie, do serca polskiego rocka i popu lat 80., którą umożliwia kompilacja „URSZULA i BUDKA SUFLERA – Gwiazdy Polskiej Muzyki Lat 80”!

Album jest częścią popularnej „Przebojowej Kolekcji DZIENNIKA” i stanowi esencję wczesnej, legendarnej współpracy wokalistki Urszuli z zespołem Budka Suflera. To pigułka największych przebojów, które ukształtowały polską scenę muzyczną.

Ta kompilacja to zbiór utworów, które przeniosą Cię w czasy rockowej melancholii i młodzieńczego buntu lat 80. Usłyszysz na niej utwory z debiutanckiego albumu Urszuli (1983) oraz kolejnych płyt nagranych przy wsparciu i kompozytorskim talencie członków Budki Suflera, zwłaszcza Romualda Lipki.

Klejnoty na krążku to między innymi:

• „Dmuchawce, latawce, wiatr” – Ponadczasowy, poetycki hit, który stał się hymnem wrażliwości.
• „Malinowy król” – Dynamiczny utwór, który doskonale oddaje rockowo-popowy styl tego okresu.
• „Luz – blues, w niebie same dziury”
• „Powiedz, ile masz lat”
• „Fatamorgana ’82”
• „Bogowie i demony”

Płyta jest doskonałym wejściem dla każdego, kto chce poznać korzenie solowej kariery Urszuli, a także przypomnieć sobie, jak genialne melodie tworzył Romuald Lipko z Budki Suflera dla innych artystów. To kawał historii polskiej muzyki w pigułce!

Urszula Kasprzak urodziła się 7 lutego 1960 r. w Lublinie, znana po prostu jako Urszula, jest jedną z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych polskich wokalistek rockowych i popowych. Jej charakterystyczny, nieco szorstki, ale pełen emocji wokal, stał się jej znakiem rozpoznawczym na dekady.

Urodziła się w Lublinie i od dziecka uczyła się gry na fortepianie i akordeonie. Jej talent został doceniony w 1977 roku, kiedy zdobyła Złoty Samowar na Festiwalu Piosenki Radzieckiej.

Przełom nastąpił w 1982 roku, kiedy Urszula rozpoczęła współpracę z Budką Suflera, a zwłaszcza z kompozytorem Romualdem Lipką. Należy podkreślić, że Urszula nigdy nie była stałą wokalistką Budki Suflera; na koncertach i płytach zawsze była zapowiadana jako Urszula i Budka Suflera. Ta współpraca miała charakter „pomocy na starcie” i zaowocowała jej debiutanckim albumem z 1983 roku i kolejnymi hitami, które znajdziesz na omawianej kolekcji.

Po zakończeniu współpracy z Budką Suflera w 1987 roku i wyjeździe do USA, Urszula powróciła do Polski w połowie lat 90. z nową energią i brzmieniem. Album „Biała droga” (1996) z przebojami „Na sen” i „Konik na biegunach” (napisany przez jej męża Stanisława Zybowskiego) odniósł oszałamiający sukces, zdobywając status Multiplatynowej Płyty i na nowo definiując jej miejsce na scenie.

Łączy w swojej twórczości klasyczny rock, pop-rock i balladę, zawsze stawiając na mocne brzmienie i emocjonalne teksty. Jest ceniona za konsekwencję w trwaniu przy swoim rockowym wizerunku i charakterystycznym, niepowtarzalnym głosie.

01 Keep On Running
02 Tell Me Where It Hurts
03 Crazy Cane
04 When I Die
05 Body Slam
06 Nice 'N Easy
07 Hard As Hell
08 In My Life
09 Too Late (True Love)
10 The End Of Good Times
11 I’ll Be Loving You
12 Big Brother

REAL MILLI VANILLI – The Moment Of Truth (The 2nd Album) (1990)

Z ogromną ciekawością zapraszamy Was do wysłuchania albumu „The Moment Of Truth (The 2nd Album)” zespołu The Real Milli Vanilli. To płyta, która przeszła do historii muzyki nie tylko ze względu na swoją zawartość, ale przede wszystkim z powodu jednego z największych skandali w dziejach przemysłu muzycznego.

„The Moment Of Truth” to jedyny album studyjny wydany pod nazwą The Real Milli Vanilli w 1990 roku, po tym, jak światło dzienne ujrzała prawda o mistyfikacji.

W przeciwieństwie do debiutanckiego, multiplatynowego albumu „Girl You Know It’s True” (wydanego jako Milli Vanilli), na tym krążku na okładce promowano już prawdziwych, studyjnych wokalistów, którzy śpiewali na wszystkich nagraniach. Byli to głównie Brad Howell i John Davis.

Album został wydany przez producenta Franka Fariana w celu ocalenia projektu po skandalu i pokazania prawdziwych talentów wokalnych. Zawierał utwory, które pierwotnie miały trafić na drugi album Milli Vanilli. Choć płyta nie powtórzyła gigantycznego sukcesu komercyjnego poprzedniczki, zawiera utwory w stylu euro-dance i pop-rock, utrzymane w konwencji wykreowanej przez Fariana. Promowały go single takie jak „Keep On Running” i „When I Die”.

Sam tytuł, „The Moment Of Truth” (Moment Prawdy), jest bezpośrednim nawiązaniem do ujawnienia oszustwa.

Historia The Real Milli Vanilli jest nierozerwalnie związana z zespołem Milli Vanilli – słynnym duetem tanecznym stworzonym przez niemieckiego producenta Franka Fariana.

Milli Vanilli to dwaj modele i tancerze – Rob Pilatus i Fab Morvan. Zostali wybrani przez Fariana ze względu na ich wygląd i charyzmę, aby promować muzykę.

Okazało się, że Rob i Fab nie zaśpiewali ani jednej nuty na swoich płytach ani na większości koncertów. Na nagraniach użyto głosów profesjonalnych wokalistów, w tym wspomnianych Johna Davisa i Brada Howella.

Mistyfikacja wyszła na jaw w 1990 roku. Była to katastrofa wizerunkowa, w wyniku której Milli Vanilli stali się pierwszym i jak dotąd jedynym zespołem, któremu odebrano nagrodę Grammy (zdobytą w kategorii Najlepszy Nowy Artysta). Afera wstrząsnęła całym przemysłem muzycznym.

Po ujawnieniu skandalu Farian zdecydował się wydać drugi album pod nazwą The Real Milli Vanilli, z prawdziwymi wokalistami na pierwszym planie. Była to próba kapitalizacji na ujawnionej prawdzie, która jednak się nie powiodła. Publiczność, rozgoryczona i zdezorientowana, nie przyjęła dobrze nowego-starego zespołu, a projekt szybko upadł.

Rob Pilatus nie poradził sobie z utratą sławy i presją. Zmarł tragicznie w 1998 roku w wyniku przedawkowania narkotyków i alkoholu.

Fab Morvan kontynuował później karierę solową i jako DJ, próbując odbudować swoją reputację.

John Davis (jeden z „prawdziwych” wokalistów) zmarł w 2021 roku z powodu COVID-19.

„The Moment Of Truth” to unikalny, choć tragiczny, artefakt z historii muzyki. Jest świadectwem epoki, w której wizerunek zaczął dominować nad autentycznością, a ta płyta to próba przywrócenia tej autentyczności po wielkim upadku.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 7 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

If you would like to request an album to be featured on Radio Divertimento’s „Album of the Day” series, simply leave a comment below with the title and artist. Please only use the comments for album requests. If you’d like to leave us a message, please use our contact form or guestbook. You can submit your suggestions on this post for 7 days until a new one is published, or you can email us or leave a message on GG.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento