• 1. Opener
• 2. Tokyo Lover
• 3. Sexy Lady (Extended Version)
• 4. Gone With The Wind
• 5. Story Of Glory
• 6. For A Night In New York City
• 7. Life Was Made For Me
• 8. Another Mystery
• 9. Cool As Ice
• 10. In The Line Of Fire
• 11. Big Boys Dont Cry
• 12. Moscow Party Girl
• 13. Salute Cherie
• 14. Back To Eternity
• 15. Sweet Taboo
• 16. Take The Chance
• 17. Lady Invisible
• 18. Please Talk To Me
• 19. Love Is Like A River
• 20. No Goodbye
• 21. Give Me Joy
• 22. Dr. Love
• 23. White Nights In Paradise
• 24. Sms
• 25. Tell Me Why
• 26. Fly With Me To Wonderland
• 27. Rock My Life
• 28. From Heaven To Hell
• 29. Queen Of The Night
• 30. Call Me
• 31. Taxi To Babylon
• 32. The Tears Of Love

Poniedziałek 26.10.2026

Wydany w 2010 roku „Megamix” niemieckiego projektu Fresh Fox to prawdziwa gratka dla fanów klasycznych, europejskich parkietów i wydawnictwo, które nie bierze muzycznych jeńców. Zamiast tradycyjnego albumu studyjnego, słuchacze otrzymali tu potężną, nieprzerwaną dawkę ponad trzydziestu utworów zmiksowanych w jeden, płynny set didżejski, jednak dla wygody słuchaczy fizycznie podzielono go na krążku na trzydzieści dwie osobne ścieżki, co pozwala na błyskawiczną nawigację po tym tanecznym maratonie. Taka forma sprawia, że krążek od pierwszej sekundy narzuca bezkompromisowe, niezwykle dynamiczne tempo, w którym kolejne przeboje zespołu przenikają się w perfekcyjnie zsynchronizowanych przejściach.

Stylistyka i atmosfera tej płyty to głęboki, pełen szacunku pokłon w stronę lat osiemdziesiątych, a dokładniej nurtu Euro-Disco w jego najbardziej klasycznym, niemieckim wydaniu. Fresh Fox to bowiem jeden z najważniejszych reprezentantów tak zwanej nowej generacji tego gatunku. Muzyka zawarta w tym potężnym megamixie – od pulsującego „Tokyo Lover”, przez mroczniejsze „Queen Of The Night”, aż po niezwykle chwytliwe „Taxi To Babylon” – garściami czerpie z estetyki wykreowanej niegdyś przez Dietera Bohlena i formację Modern Talking. Całość opiera się na potężnych, wyrazistych uderzeniach basu, kaskadach jasnych, cyfrowych syntezatorów i niezwykle melodyjnych, od razu wpadających w ucho refrenach. Atmosfera krążka jest na wskroś rozrywkowa, neonowa i absolutnie bezpretensjonalna, przenosząc słuchacza w sam środek beztroskiej, letniej imprezy.

Za tym niezwykle skutecznym, tanecznym przedsięwzięciem stoi sprawdzony i doskonale zgrany niemiecki duet. Głównym architektem brzmienia, kompozytorem i producentem jest Ronny Jentzsch. Ten utalentowany muzyk od lat konsekwentnie i z ogromną pasją pielęgnuje europejskie tradycje muzyki syntezatorowej, udowadniając, że klasyczne brzmienia z lat osiemdziesiątych można z powodzeniem ubierać w nowoczesną, klarowną produkcję studyjną. Twarzą i głosem projektu jest natomiast Chris van Beorg. Jego bardzo charakterystyczny, lekko chropowaty, a jednocześnie niezwykle melodyjny wokal stanowi idealną przeciwwagę dla krystalicznie czystej, elektronicznej ściany dźwięku budowanej przez Jentzscha. Wspólnie wykreowali oni projekt, który z powodzeniem przedłuża życie klasycznego Euro-Disco o kolejne dekady, a ich „Megamix” to pigułka z tą energią w najbardziej skondensowanej formie.

• 1. Sex (The Final Version)
• 2. Communicate
• 3. I Can’t Understand
• 4. Stop (Give It Up)
• 5. Hold Back Your Love
• 6. Baby Blue
• 7. Show Me Tonight
• 8. Dreamin’
• 9. Got To Get Your Love
• 10. Good Times
• 11. Lady-O
• 12. Stop (Give It Up) (A Cappella)
• 13. I Can’t Understand (12″ Version)

Wtorek 27.10.2026

Wydany w 1986 roku debiutancki album „Communicate” to absolutna perła skandynawskiej muzyki rozrywkowej i jeden z najjaśniejszych punktów w historii europejskiego synth-popu. W połowie lat osiemdziesiątych, gdy cała Europa tańczyła w rytm włoskiego Italo-Disco, szwedzka scena muzyczna postanowiła udowodnić, że potrafi stworzyć równie gorące, a przy tym niesamowicie precyzyjnie wyprodukowane brzmienie. Ten trzynastoutworowy krążek (uwzględniający w tym wydaniu genialne, przedłużone wersje klubowe) jest idealnym dowodem na to, że chłodna Północ potrafiła z powodzeniem dyktować warunki na europejskich parkietach.

Stylistyka i atmosfera tej płyty to prawdziwa, neonowa podróż w czasie. Album kipi niespożytą energią, charakterystyczną dla nurtu Hi-NRG oraz klasycznego Euro-Disco. Brzmienie opiera się tu na potężnych, galopujących liniach syntezatorowego basu, gęstych partiach automatów perkusyjnych i krystalicznie czystych, cyfrowych klawiszach. Najlepszymi tego przykładami są wielkie, dyskotekowe hity, takie jak pulsujące „Stop (Give It Up)”, niezwykle chwytliwe „Hold Back Your Love” czy otwierająca zestawienie, odważna kompozycja „Sex”. Mimo silnie tanecznego kręgosłupa, muzyka ta nie jest pozbawiona charakterystycznej, noworomantycznej głębi. Utwory takie jak „Baby Blue” czy „I Can’t Understand” świetnie równoważą klubowy puls nieco mroczniejszą, nastrojową aurą, udowadniając kompozytorską dojrzałość materiału.

Głównym architektem tego sukcesu jest Paul Rein, a właściwie Pauli Reinikainen – urodzony 20 maja w 1965 roku w Finlandii, lecz wychowany i artystycznie ukształtowany w Szwecji muzyk. Rein był w tamtym czasie nie tylko charyzmatycznym wokalistą o ciepłym, bardzo ekspresyjnym głosie, ale przede wszystkim genialnym kompozytorem i producentem, który czuł muzykę elektroniczną jak mało kto.
Co niezwykle ciekawe, jego ogromny talent do pisania wpadających w ucho, popowych melodii zaowocował w późniejszych dekadach gigantycznym sukcesem komercyjnym. W latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych Paul Rein zamienił karierę solową na pracę w studiu nagraniowym, stając się współtwórcą wielkich, ogólnoświatowych przebojów dla takich gwiazd jak Christina Aguilera czy Victoria Beckham. Słuchając debiutanckiego „Communicate”, obcujemy zatem z pierwszymi, w pełni autorskimi i niezwykle udanymi krokami człowieka, który miał muzykę pop we krwi.

• 1. Ale Wkoło Jest Wesoło
• 2. Bla, Bla, Bla
• 3. Po Co?
• 4. Idź Precz
• 5. Chcemy Być Sobą
• 6. Opanuj Się
• 7. Pepe Wróć
• 8. Wyspa, Drzewo, Zamek
• 9. Objazdowe Nieme Kino
• 10. Nie Płacz Ewka
• 11. Co Się Stało Z Magdą K.
• 12. Obracam W Palcach Złoty Pieniądz
• 13. Nie Bój Się Tego Wszystkiego
• 14. Niewiele Ci Mogę Dać
• 15. Autobiografia

Środa 28.10.2026

Wydana w 2007 roku w ramach popularnej serii wydawniczej kompilacja „Gwiazdy Polskiej Muzyki Lat 80. Perfect” to coś znacznie więcej niż zwykły zbiór przebojów. To niezwykle precyzyjny, muzyczny dokument epoki i prawdziwa esencja polskiego rocka tamtej dekady. Zestaw piętnastu utworów zebranych na tym krążku stanowi kompletny przewodnik po najważniejszym okresie działalności grupy, która dla milionów Polaków była wówczas czymś więcej niż tylko zespołem muzycznym – była głosem pokolenia.

Stylistyka i atmosfera tej płyty są nierozerwalnie związane z szarą, często opresyjną rzeczywistością Polski lat osiemdziesiątych. Brzmienie opiera się na surowym, rasowym rocku, czerpiącym inspiracje z najlepszych brytyjskich i amerykańskich wzorców, ale nasyconym unikalną, słowiańską melancholią i buntem. Znalazły się tu utwory, które na stałe weszły do krwiobiegu polskiej popkultury. Monumentalna, międzypokoleniowa „Autobiografia”, koncertowe hymny o wolności w postaci „Chcemy być sobą” i „Ale wkoło jest wesoło”, czy przejmujące, rockowe ballady takie jak „Nie płacz Ewka” i „Niewiele ci mogę dać”, budują niesamowity, pełen buntu, a zarazem poetyckiej zadumy klimat. To muzyka, która pomimo upływu dekad nie straciła nic ze swojej pierwotnej energii i drapieżności.

Za tym gigantycznym sukcesem stało zderzenie wybitnych osobowości. Niekwestionowaną twarzą i głosem zespołu był Grzegorz Markowski. Urodzony 23 września w 1953 roku charyzmatyczny frontman, obdarzony potężnym, lekko chropowatym wokalem, idealnie potrafił przekazać zarówno stadionową energię, jak i intymne emocje w balladach. Prawdziwym muzycznym mózgiem operacji był jednak Zbigniew Hołdys – urodzony 19 grudnia 1951 roku założyciel, lider, główny kompozytor i gitarzysta grupy. Jego bezbłędny instynkt do pisania nośnych, rockowych riffów stworzył fundament pod sukces formacji. Całości dopełniał trzeci, często pozostający w cieniu filar, czyli wybitny tekściarz Bogdan Olewicz. To właśnie jego niezwykle mądre, wielowarstwowe liryki, pełne zgrabnych metafor pozwalających omijać ówczesną cenzurę, sprawiły, że piosenki Perfectu stały się czymś więcej niż tylko rozrywką, na zawsze zapisując się w historii rodzimej muzyki.

• 1. Oprócz Błękitnego Nieba
• 2. Zaopiekuj Się Mną
• 3. Szklana Pogoda
• 4. O! Ela
• 5. Znów Jesteś Ze Mną
• 6. Mniej Niż Zero
• 7. Statki Na Niebie
• 8. Jezu Jak Się Cieszę
• 9. Jolka, Jolka Pamiętasz
• 10. Nasze Randez-vous

Czwartek 29.10.2026

Wydany w 2010 roku album „Rock Boys” to jedno z najbardziej zaskakujących i odważnych wydawnictw w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Zespół BOYS, będący absolutnym tytanem nurtu disco polo, postanowił na tym krążku złożyć swoisty, choć dla wielu purystów mocno kontrowersyjny hołd legendom rodzimego rocka. Wydawnictwo to nie zawiera autorskiego materiału grupy, lecz w całości składa się z coverów największych, pokoleniowych hymnów lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. To fascynujący popkulturowy eksperyment, w którym buntownicze, rockowe świętości zostały przefiltrowane przez pryzmat bezkompromisowej, wiejskiej dyskoteki.

Stylistyka i atmosfera tej płyty to ekstremalne zderzenie dwóch muzycznych galaktyk. Kompozycje, które w oryginale napędzane były przesterowanymi gitarami i młodzieńczym gniewem – takie jak ikoniczne „Mniej niż zero” Lady Pank, duszna „Szklana pogoda” Lombardu, czy melancholijna, epicka ballada „Jolka, Jolka pamiętasz” Budki Suflera – zyskały tu zupełnie nowe życie. Zespół całkowicie ogołocił je z pierwotnego mroku i ciężaru, ubierając w radosne, wibrujące, syntezatorowe aranżacje z wyraźnym, klubowym bitem (cztery na cztery). Atmosfera krążka jest dzięki temu na wskroś imprezowa i niezobowiązująca. Nawet najbardziej poetyckie i refleksyjne teksty w tym tanecznym, niemal przaśnym wydaniu stają się po prostu lekkimi, wpadającymi w ucho piosenkami do wspólnego śpiewania na weselach czy festynach.

Głównym architektem, wokalistą i twarzą tego przedsięwzięcia jest niezmiennie Marcin Miller. Urodzony 27 maja 1970 roku w Prostkach muzyk to niekwestionowana ikona polskiego disco polo, który swoją charyzmą od wczesnych lat dziewięćdziesiątych porywa tłumy. Na tej płycie Miller, dysponujący charakterystycznym, mocnym głosem, nie próbuje naśladować legendarnych wokalistów rockowych. Śpiewa te utwory z typową dla siebie swobodą i estradowym zacięciem, co nadaje płycie autentyczności w ramach wybranego gatunku. Prawdziwymi twórcami warstwy muzycznej i tekstowej są tu oczywiście tacy giganci jak Jan Borysewicz, Romuald Lipko czy Marek Dutkiewicz, jednak „Rock Boys” to dowód na to, że w muzyce rozrywkowej granice nie istnieją, a dobra melodia obroni się w każdym, nawet najbardziej zaskakującym, syntezatorowym przebraniu.

• 1. Tyle Chciałem Ci Dać
• 2. Najbardziej Z Wszystkich Kobiet
• 3. Zostań Ze Mną
• 4. Drugie Narodzenie
• 5. Wróżki
• 6. Tak Musi Być
• 7. Jestem Obok Ciebie
• 8. Być Przy Tobie
• 9. Niby Bracia
• 10. Byle Było
• 11. Ballada O Dwóch Przyjacielach
• 12. Ona Wie
• 13. Wołanie Przez Ciszę
• 14. Dokąd Uciec Chcesz?
• 15. Jak Piotruś Pan
• 16. Bajecznie Zimowa Piosenka

Piątek 30.10.2026

Wydana pod koniec lat dziewięćdziesiątych kompilacja „Złote Ballady” to wydawnictwo stanowiące absolutną kwintesencję twórczości śląskiej grupy Universe. Ten szesnastoutworowy album to nie tylko zbiór największych przebojów, ale przede wszystkim niezwykle spójna, emocjonalna podróż przez najbardziej intymny i refleksyjny obszar w dorobku zespołu. Krążek ten doskonale podsumowuje fenomen formacji, która wbrew obowiązującym trendom, bez wsparcia wielkich machin promocyjnych, potrafiła trafić prosto do serc milionów Polaków, stając się głosem ludzi wrażliwych, poszukujących w muzyce autentycznego wzruszenia i pocieszenia.

Stylistyka i atmosfera tej płyty to mistrzowskie operowanie nastrojem. Zespół wypracował swoje własne, unikalne brzmienie, opierające się na krystalicznie czystych partiach gitar akustycznych, subtelnych, przestrzennych tłach syntezatorowych oraz wybitnych, wielogłosowych harmoniach wokalnych. To właśnie niespieszny, niemal poetycki klimat dominuje na tym wydawnictwie. Przepełnione melancholią i przejmującym smutkiem arcydzieła, takie jak legendarny utwór „Tyle chciałem ci dać”, rozdzierające serce „Wołanie przez ciszę” czy urzekające liryzmem „Wróżki”, budują duszną, a zarazem niezwykle piękną aurę. Na płycie nie brakuje też kompozycji o nieco bardziej optymistycznym wydźwięku, jak chociażby „Bajecznie zimowa piosenka”, jednak to właśnie bolesna szczerość i swoisty romantyzm stanowią o nieśmiertelnej sile tego krążka.

Za tym niezwykłym sukcesem stał genialny i nierozerwalny duet twórców, dla których muzyka była całym życiem. Niekwestionowanym liderem, głównym kompozytorem, autorem większości tekstów i twarzą zespołu był Mirosław Breguła, urodzony 10 lutego 1964 roku (zmarł 2 listopada 2007). Obdarzony niezwykle charakterystycznym, pełnym bólu i tęsknoty głosem, przelewał w piosenki własne zmagania z rzeczywistością, co nadawało twórczości Universe niespotykanej autentyczności. Jego muzycznym alter ego i współzałożycielem grupy był Henryk Czich, urodzony 16 kwietnia 1959 roku. Jego talent aranżacyjny, gra na instrumentach klawiszowych i doskonały wokal wspierający tworzyły perfekcyjną przeciwwagę dla emocjonalnych uniesień Breguły. Wspólnie wykreowali oni świat pełen przepięknych melodii, a album „Złote Ballady” pozostaje do dziś najwspanialszym pomnikiem ich wspólnej, muzycznej drogi.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam inną wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 6 dni do czasu publikacji nowego postu, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

Płyta Dnia – Zgłoś propozycję

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento
Formatowanie, kontrola tekstu i poprawki stylistyczne z użyciem modułu Ai.