• 2-1. Bravo, Tu As Gagne
• 2-2. Mille Fois Bravo
• 2-3. Ciao Mon Coeur
• 2-4. On Ne Vit Pas Sans Se Dire Adieu
• 2-5. Mon Bel Amour D’Ete
• 2-6. Qu’Attends-Tu De Moi
• 2-7. Je T’Aime Avec Ma Peau
• 2-8. Porquoi Le Monde Est Sans Amour
• 2-9. On Peut Encore Mourir D’Amour
• 2-10. La Bonne Annee
• 2-11. Nos Souvenirs
• 2-12. C’Est A Mayerling
• 2-13. Trois Milliards De Gens Sur Terre
• 2-14. Les Yeux De L’Amour
• 2-15. Les Avions, Les Oiseaux
• 2-16. Made In France
• 2-17. Rencontres De Femmes
• 2-18. L’Enfant Que Je N’Ai Jamais Eu
• 2-19. Ce Soir Je T’Ai Perdu
• 2-20. Vous Lui Direz
• 2-21. Aujourd’Hui, Je Reviens
• 2-22. La Couleur De L’Or

Poniedziałek 7.09.2026

Drugi krążek kompilacji „Greatest Hits” (2008) to zbiór 22 utworów dokumentujących wejście Mireille Mathieu w erę luksusowego, międzynarodowego popu lat 70. i 80. Płyta doskonale ukazuje ewolucję artystki: od tradycyjnej paryskiej piosenki estradowej ku potężnym, dojrzałym produkcjom o międzynarodowym rozmachu.

Brzmienie i zawartość: Epickie adaptacje i Teatr

• Zaskakująca współpraca z ABBĄ: Otwierający płytę utwór „Bravo, Tu As Gagne” to znacznie więcej niż cover „The Winner Takes It All”. Benny Andersson i Björn Ulvaeus z grupy ABBA osobiście współpracowali z Mathieu przy tym nagraniu, a w tle słychać oryginalne głosy Agnethy i Fridy.
• Klimat Broadwayu: Znajdziemy tu fenomenalne „Nos Souvenirs”, czyli potężną, francuskojęzyczną adaptację słynnej arii „Memory” z musicalu „Koty” Andrew Lloyda Webbera.
• Francuska melancholia: Obok adaptacji krążek obfituje w klasyczne, dramatyczne ballady pełne tęsknoty, takie jak ogromny europejski hit „On Ne Vit Pas Sans Se Dire Adieu” czy oparte na bogatych sekcjach smyczkowych „Ce Soir Je T’Ai Perdu”.
• Dojrzała tematyka: Utwory takie jak „Je T’Aime Avec Ma Peau” (Kocham cię moją skórą) czy „L’Enfant Que Je N’Ai Jamais Eu” (Dziecko, którego nigdy nie miałam) ujawniają znacznie bardziej intymne, kobiece i odważne oblicze wokalistki, wyraźnie odcinające się od jej wczesnego, zachowawczego wizerunku.

Wokalna precyzja

Na tym etapie kariery wokal Mireille Mathieu osiągnął absolutny szczyt możliwości technicznych. Jej charakterystyczne, szybkie wibrato zostało nieco okiełznane na rzecz pełniejszej, popowej barwy, która idealnie „przebijała” się przez gęste, syntezatorowo-orkiestrowe aranżacje tamtych dekad.

Za dopasowanie światowych hitów do francuskiej wrażliwości na tej płycie odpowiadał w dużej mierze Eddy Marnay – jeden z najwybitniejszych francuskich tekściarzy (autor m.in. „Bravo, Tu As Gagne” i „Nos Souvenirs”). To jego poetyckie tłumaczenia w połączeniu z perfekcyjnym rzemiosłem wokalnym Mathieu udowodniły, że artystka potrafi zaadaptować każdy zagraniczny trend, nadając mu unikalny, wyrafinowany francuski sznyt.

• 1. 9 To 5
• 2. I Will Always Love You
• 3. Islands In The Stream
• 4. Jolene
• 5. Coat Of Many Colors
• 6. My Tennessee Mountain Home
• 7. Here You Come Again
• 8. Baby I’m Burning
• 9. Love Is Like A Butterfly
• 10. The Bargain Store
• 11. Potential New Boyfriend
• 12. Everything’s Beautiful (In It’s Own Way)
• 13. Silver Threads And Golden Needles
• 14. To Know Him Is To Love Him
• 15. Why’d You Come In Here Lookin’ Like That
• 16. Romeo
• 17. Tennessee Homesick Blues
• 18. Dumb Blonde
• 19. Applejack
• 20. Old Flames Can’t Hold A Candle To You

Wtorek 8.09.2026

Dolly Parton – Amerykańska legenda odeszła 25 sierpnia 2026 roku w wieku 80 lat w Nashville, przegrywając krótką walkę z nowotworem. W obliczu tej straty, ten przegląd jej twórczości staje się swego rodzaju muzycznym testamentem.

Wydana w 2007 roku, 20-utworowa kompilacja „The Very Best Of Dolly Parton” to fascynujący dokument muzyczny, którego słucha się dziś ze szczególnym wzruszeniem. Udowadnia on, że za krzykliwym, przerysowanym wizerunkiem scenicznym (natapirowane włosy i cekiny) krył się jeden z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych umysłów kompozytorskich w historii amerykańskiej muzyki rozrywkowej.

Brzmienie i zawartość: Od apalaskich gór po kluby disco

Tracklista to perfekcyjnie zbalansowany przekrój przez trwającą ponad pół wieku karierę, w której Parton nieustannie redefiniowała to, czym może być muzyka country, nie bojąc się przełamywać gatunkowych barier.

• Autorskie Arcydzieła: Płytę definiują utwory w całości napisane przez samą Dolly. Znajdziemy tu hipnotyzujące, oparte na świetnym gitarowym riffie „Jolene”, głęboko autobiograficzne „Coat Of Many Colors” (historia o ubóstwie i płaszczu uszytym ze szmat przez matkę) oraz oryginalną, niezwykle kruchą wersję „I Will Always Love You” (którą Parton napisała jako utwór pożegnalny dla swojego wieloletniego partnera scenicznego, a z którego dekadę później Whitney Houston uczyniła globalny hymn).
• Popowy Crossover i Disco: W drugiej połowie lat 70. Parton odważnie wkroczyła na terytorium muzyki pop. Doskonale ilustruje to gładki, elegancki hit „Here You Come Again”, a także napędzane pulsującym basem, rasowe disco w postaci „Baby I’m Burning”.
• Nowa Fala i Hymny Pokoleniowe: Artystka genialnie adaptowała się do lat 80. Dowodem na to jest pulsujące w rytmie pracującej maszyny do pisania „9 To 5” (motyw przewodni z komedii o kobietach na rynku pracy) oraz flirtujące z estetyką ówczesnego synth-popu „Potential New Boyfriend”.
• Legendarne Kolaboracje: Kompilacja to także hołd dla niezwykłych duetów w jej karierze. Błyszczy tu „Islands In The Stream” – gigantyczny hit nagrany z Kennym Rogersem (co ciekawe, utwór napisali i współprodukowali bracia Gibb z Bee Gees). Z kolei „To Know Him Is To Love Him” to przykład genialnej harmonii wokalnej w wykonaniu słynnego superprojektu Trio (Parton, Linda Ronstadt, Emmylou Harris). akg-images

Fenomen zmarłej artystki polegał na jej inteligencji i absolutnej kontroli nad własną twórczością. Wystartowała w biznesie jako skromna piosenkarka u boku Portera Wagonera, by bardzo szybko stać się potężną bizneswoman, producentką i główną architektką własnego brzmienia. Jej głos – krystalicznie czysty, wysoki sopran z charakterystycznym, bardzo mocnym drżeniem (trylem) – potrafił udźwignąć zarówno wesołe, tradycyjnie bluegrassowe „Applejack”, jak i mroczniejsze utwory pokroju „The Bargain Store”.

Dolly Parton urodziła się 19 stycznia 1946 roku w małej osadzie Locust Ridge (w hrabstwie Sevier, stan Tennessee, USA).
Śmierć Parton 25 sierpnia 2026 roku przyniosła ogromny smutek milionom fanów i domknęła niezwykle ważną epokę w historii muzyki. Zestawienie jej surowych, folkowych korzeni z potężną, przemyślaną komercyjnie produkcją sprawia, że ta płyta będzie stanowić wzorzec tego, jak ewoluować z duchem czasu, nie tracąc przy tym swojej autentyczności.

Artystka była dla Amerykanów znacznie kimś więcej niż tylko wokalistką muzyki country, była ikoną i wzorem do naśladowania, przykładem niezależności i wolności.

• 1. Rough And Twisted
• 2. In The Stars
• 3. Jealous Lover
• 4. Mr. Charm
• 5. Divine Intervention
• 6. Ringing Hollow
• 7. Never Wanna Lose You
• 8. Hit Me In The Head
• 9. You Know I’m No Good
• 10. Some Of Us
• 11. Covered In You
• 12. Side Effects
• 13. Back In Your Life
• 14. Beautiful Delilah

Środa 9.09.2026

Wydany 10 lipca 2026 roku album „Foreign Tongues” to dwudziesty piąty brytyjski (i dwudziesty siódmy amerykański) album studyjny legendy rocka. Krążek ten, opublikowany niespełna trzy lata po gigantycznym komercyjnym sukcesie Hackney Diamonds, jest dowodem na to, że najsłynniejsza rockowa machina świata nie zamierza zwalniać tempa.

Brzmienie i zawartość: Hołdy, covery i odrzuty

Płyta złożona z 14 utworów to fascynujący, międzypokoleniowy koktajl, w którym nowości mieszają się z odkurzonymi pomysłami z niedalekiej przeszłości.

• Echa Poprzedniej Płyty i Duch Charliego: Chociaż trzon albumu to zupełnie nowy materiał zarejestrowany w Londynie, cztery kompozycje (w tym „Covered In You”) pochodzą jeszcze z owocnych sesji do Hackney Diamonds. Co najważniejsze, słuchacze otrzymali niezwykły prezent – jeden z utworów opiera się na partiach perkusji zarejestrowanych przez zmarłego w 2021 roku Charliego Wattsa.
• Deepfake i Nowe Single: Projekt promowany był między innymi pulsującym, funkowym „Jealous Lover” (z udziałem Anyi Taylor-Joy w klipie). Z kolei teledysk do wiodącego singla „In The Stars” zszokował publiczność wykorzystaniem technologii deepfake, która wizualnie cofnęła w czasie Jaggera, Richardsa i Wooda do lat 70.
• Zaskakujące Covery: Stonesi zaserwowali również potężne niespodzianki w doborze cudzego repertuaru. Na dziewiątej pozycji figuruje kapitalna reinterpretacja „You Know I’m No Good” autorstwa Amy Winehouse, a krążek zamyka hołd dla Chucka Berry’ego w postaci surowego „Beautiful Delilah”.

Twórcy i Wykonawcy: Gwiazdorska sesja w Metropolis

Kluczem do nowoczesnego, ale zakorzenionego w tradycji brzmienia tej płyty jest postać producenta – Andrew Watta. To on wykrzesał z zespołu „młodzieńczą” iskrę. Płytę w znacznej mierze nagrano podczas bardzo intensywnych, miesięcznych prac w londyńskim studiu Metropolis.

„Foreign Tongues” to wydawnictwo naszpikowane gośćmi, z których można by ułożyć niesamowitą supergrupę. Swoje muzyczne trzy grosze dołożyli między innymi: Paul McCartney, lider The Cure Robert Smith, wokalista Steve Winwood, bębniarz Chad Smith (Red Hot Chili Peppers), basista Darryl Jones, klawiszowiec Benmont Tench (Tom Petty and the Heartbreakers), a nawet gwiazdor pop, Bruno Mars. Warto dodać, że za unikalną, pastelową okładkę płyty – portretującą nakładające się na siebie wspomnienia i tożsamości – odpowiada ceniony amerykański artysta Nathaniel Mary Quinn.

Sukces tego wydawnictwa przypieczętował debiut na szczycie brytyjskiej listy sprzedaży, co dało grupie The Rolling Stones ich 15. album numer jeden w Wielkiej Brytanii – wyrównując tym samym historyczny rekord zespołu The Beatles.

• 1. Electricity
• 2. Messages
• 3. Enola Gay
• 4. Souvenir
• 5. Joan Of Arc
• 6. Maid Of Orleans
• 7. Telegraph
• 8. Tesla Girls
• 9. Locomotion
• 10. Talking Loud And Clear
• 11. So In Love
• 12. Secret
• 13. If You Leave
• 14. Forever Live And Die
• 15. Dreaming
• 16. Genetic Engineering
• 17. We Love You (12″ Version)
• 18. La Femme Accident (12″ Version)

Czwartek 10.09.2026

Wydana w 2002 roku płyta „The Best Of OMD” to cyfrowa reedycja klasycznej, bestsellerowej kompilacji z 1988 roku, podsumowującej pierwszą dekadę działalności pionierów brytyjskiego synth-popu. Album zawiera 18 kluczowych utworów udowadniających, że wczesna muzyka elektroniczna potrafiła łączyć wpadające w ucho melodie z fascynacją technologią, historią i melancholią.

Brzmienie i zawartość: Syntezatory, historia i Hiroszima

Lista utworów pokazuje niezwykłą zdolność zespołu do przemycania trudnych tematów na szczyty list przebojów, przy użyciu chłodnych brzmień syntezatorów i automatów perkusyjnych.

• Pionierski minimalizm: Płytę otwiera surowe, debiutanckie „Electricity”, będące hołdem dla zespołu Kraftwerk. Utwór definiuje wczesne, chłodne brzmienie grupy oparte na analogowych syntezatorach.
• Tragedie i nauka na parkiecie: OMD unikało banalnych tekstów o miłości. Absolutny klasyk „Enola Gay” z genialnym, syntezatorowym riffem to w rzeczywistości ponura opowieść o amerykańskim bombowcu B-29, który zrzucił bombę atomową na Hiroszimę. Z kolei „Tesla Girls” oraz „Genetic Engineering” to muzyczne eksperymenty zafascynowane nauką i postępem technologicznym.
• Postacie historyczne: Zespół miał wyjątkową słabość do monumentalnych, historycznych ballad. Dowodem na to są opowiadające o spaleniu na stosie francuskiej bohaterki narodowej utwory „Joan Of Arc” oraz walcowate, podszyte folkiem „Maid Of Orleans”.
• Hollywoodzki sukces: Znajdujący się na płycie hit „If You Leave” to jeden z najważniejszych utworów w karierze grupy. Został on napisany i nagrany specjalnie do finałowej sceny kultowego amerykańskiego filmu dla nastolatków Pretty in Pink (1986), co zagwarantowało OMD globalną rozpoznawalność.
• Wydłużone wersje (Bonusy CD): Utwory 16, 17 i 18 (w tym 12-calowe miksy We Love You i La Femme Accident) to charakterystyczne dla przełomu lat 80. i 90. bonusy, które dodawano na płyty kompaktowe, by zachęcić słuchaczy do porzucenia winyli na rzecz nowego formatu CD.

Twórcy: Duet z Półwyspu

Za koncepcją Orchestral Manoeuvres in the Dark stoją dwaj przyjaciele, zafascynowani niemiecką muzyką elektroniczną (Krautrockiem).

Głównym wokalistą, autorem tekstów i basistą jest Andy McCluskey. Jego pełen emocji, lekko niedoskonały głos oraz szalony, nieskoordynowany taniec na scenie stały się znakiem rozpoznawczym OMD. Klawiszowcem, głównym programistą brzmień i producentem jest Paul Humphreys. Chociaż zazwyczaj pozostawał w cieniu, to on wziął na siebie główny wokal w najbardziej nastrojowym, spowitym pogłosem hicie zespołu – „Souvenir”, udowadniając swój ogromny wkład w melodyjny aspekt twórczości grupy.

Andy McCluskey

• Urodził się 24 czerwca 1959 roku w Heswall (Półwysep Wirral, Wielka Brytania).
• Zaskakujący projekt poboczny: Kiedy w latach 90. moda na synth-pop minęła i OMD zawiesiło działalność, McCluskey nie pożegnał się z rynkiem muzycznym. W 1998 roku wymyślił, założył i stał się głównym producentem żeńskiego zespołu popowego Atomic Kitten. To właśnie on napisał ich największe globalne hity, w tym numer jeden brytyjskich list przebojów – utwór „Whole Again”.

Paul Humphreys

• Urodził się 27 lutego 1960 roku w Londynie. Jako dziecko przeniósł się na Półwysep Wirral, gdzie w szkole podstawowej poznał Andy’ego.
• Rzadziej stawał przed mikrofonem, jednak to jego delikatny głos słyszymy w największych i najbardziej nastrojowych przebojach duetu, takich jak „Souvenir” czy „Secret”.
  Pod koniec lat 80. Humphreys (wraz z resztą zespołu) opuścił OMD z powodu różnic artystycznych, zostawiając McCluskeya samego pod tym szyldem. Założył zespół The Listening Pool, a później powołał do życia elektroniczny duet Onetwo, w którym współpracował z Claudią Brücken (byłą wokalistką niemieckiej grupy synth-popowej Propaganda), prywatnie przez wiele lat będąc jej partnerem.
  W 2006 roku dawne urazy poszły w niepamięć, a Humphreys oficjalnie powrócił do OMD, reaktywując klasyczny skład.

• 1. This Is Your Night
• 2. Move Your Body
• 3. Colour Of Love
• 4. You Are The One
• 5. One More Night
• 6. Push It To The Limit
• 7. Being With You
• 8. Hold My Body Tight
• 9. Can You Feel The Love
• 10. Losing Myself In Your Love
• 11. Let It Rain
• 12. This Is The Right Time
• 13. This Is Your Night (House Mix)
• 14. Colour Of Love (House Mix)

Piątek 11.09.2026

Wydany w 1996 roku debiutancki album „This Is Your Night” to esencja klubowego brzmienia połowy lat 90. i podręcznikowy przykład tego, jak europejski Eurodance potrafił podbić światowy rynek muzyczny. Krążek (wydany przez kojarzoną do tej pory głównie z hip-hopem wytwórnię Tommy Boy Records) to euforyczna mieszanka pompującego basu, syntezatorów i wyrazistego wokalu.

Brzmienie i Zawartość: Parkietowa euforia

Tracklista składa się z czysto tanecznych kompozycji, w których tempo rzadko zwalnia, a produkcja nastawiona jest na maksymalną, pozytywnną energię.

• Hymn dekady: Tytułowe „This Is Your Night” to absolutny klasyk muzyki tanecznej. Utwór zdominował kluby dzięki natychmiastowo rozpoznawalnemu, rytmicznemu zaśpiewowi w refrenie. Piosenka na stałe weszła do popkultury, co przypieczętowała jej obecność w przebojowej komedii Odlotowy duet.
• Eurodance’owe hity: Album obfituje w kolejne parkietowe hity – od radosnego, przebojowego „Colour Of Love”, po opierające się na mocnym bicie „One More Night”.
• House’owe zwieńczenie: Kompaktowe wydanie płyty kończy się mocnym uderzeniem – utworami 13 i 14. Są to wydłużone, rasowe remiksy w stylu klasycznego amerykańskiego House’u, stworzone specjalnie z myślą o setach didżejskich w nocnych klubach.

Twórcy i Wykonawcy: Transatlantycki sukces

Sukces tego wydawnictwa to wynik zderzenia europejskiej wrażliwości tanecznej z bezkompromisową, parkietową produkcją.

• Europejski głos: Pod pseudonimem Amber ukrywa się Marie-Claire Cremers – wokalistka urodzona 9 maja 1969 roku w Holandii i wychowana w Niemczech. Jej mocny, czysty głos z łatwością przebijał się przez gęste, syntezatorowe tła, zapewniając jej pozycję prawdziwej divy muzyki dance.
• Niemiecka machina produkcyjna: Głównymi architektami brzmienia tej płyty są bracia Frank i Christian Berman (The Berman Brothers). To oni wyprodukowali lwią część materiału, nadając mu wysoce skomercjalizowany, szlifowany dźwięk.
• Nowojorski sznyt: Aby uwiarygodnić projekt na wymagającej, amerykańskiej scenie klubowej, do współpracy zaproszono także legendę muzyki house – DJ-a Juniora Vasqueza, który odpowiadał za współprodukcję utworu „This Is The Right Time”.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 6 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

Płyta Dnia – Zgłoś propozycję

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento