Poniedziałek 8.06.2026

MOVING HEROES – Golden Times (2007)

Wydany 1 czerwca 2007 roku album „Golden Times” to debiutancki krążek studyjny pop-rockowej grupy Moving Heroes, na stałe rezydującej w Hamburgu. Płyta stanowi bardzo ciekawe zjawisko na europejskiej scenie muzycznej, głównie ze względu na wyjątkową ekipę produkcyjną, która stała za jej powstaniem.

Producentem wykonawczym wydawnictwa został sam Dieter Bohlen, twórca gigantycznych sukcesów Modern Talking czy Blue System. Materiał zarejestrowano w hamburskim Jeopark-Studio przy wsparciu specjalistów z German Music Production. Za ostateczny miks odpowiadał ceniony inżynier dźwięku Jeo.

Brzmieniowo „Golden Times” to niezwykle dopracowany, melodyjny i przestrzenny Europop z domieszką pop-rocka. Na krążku dominują syntezatorowe, taneczne aranżacje, sprawnie przełamane brzmieniem gitar elektrycznych oraz charakterystycznymi, wysokimi chórkami, znanymi z klasycznego stylu Bohlena. W partiach wokalnych w tle udzielał się między innymi Billy King. Album promowały przede wszystkim dwa wpadające w ucho single: „You Are My Angel And My Devil” oraz „Not Good Enough”. Innymi bardzo mocnymi punktami tego wydawnictwa są kompozycje takie jak „1000 Years” i „Low-down World”. Płyta spotkała się z ciepłym przyjęciem fanów gatunku i odniosła spory sukces komercyjny.

Moving Heroes to projekt muzyczny, który tworzą dwie kuzynki: główna wokalistka Elan Alden oraz autorka tekstów, kompozytorka i wokalistka wspierająca Jenier Belous. Muzyczna historia dziewczyn rozpoczęła się w 1998 roku, gdy miały zaledwie dwanaście lat. Początkowo muzykowały i występowały pod szyldem Number One, by ostatecznie w 2006 roku zmienić nazwę na Moving Heroes. Ta decyzja została zresztą zainspirowana emocjami po przesłuchaniu kultowego utworu „The Show Must Go On” grupy Queen.

Jednym z najważniejszych i najbardziej nietypowych aspektów powstania płyty „Golden Times” jest kwestia autorstwa utworów. Mimo że w produkcję mocno zaangażowany był Dieter Bohlen, był to pierwszy przypadek w jego wieloletniej, bogatej karierze, kiedy podjął się on roli producenta wykonawczego dla artystów, dla których nie napisał ani jednej piosenki.
Autorką muzyki i wszystkich tekstów na debiutanckim albumie jest wyłącznie Jenier Belous. Kuzynki zachwyciły niemieckiego tytana popu swoją gotową wizją, artystyczną niezależnością i w pełni autorskim materiałem. Po tym udanym debiucie zespół kontynuował karierę, wydając kolejne płyty studyjne (w tym bardzo dobrze przyjęty album „Born to Win” z 2009 roku) i ugruntowując swoją pozycję w świecie melodyjnego, europejskiego pop-rocka.

• 1. You Are My Angel And My Devil
• 2. 1000 Years
• 3. Happy Birthday
• 4. Low-down World
• 5. Not Good Enough
• 6. New Land
• 7. Golden Times
• 8. Love And Magic
• 9. You Are My Angel And My Devil
  (Extended Version)
• 10. 1000 Years (Extended Version)
• 11. Low-down World (Extended Version)

Wtorek 9.06.2026

LIAN ROSS – The Best Of And More (2005)

Wydany w 2005 roku album kompilacyjny „The Best Of And More” to doskonałe, niezwykle obszerne podsumowanie twórczości Lian Ross, będące prawdziwą ucztą dla miłośników klasycznego Euro Disco i Italo Disco. Wydawnictwo, które ukazało się za sprawą wytwórni ZYX Music (specjalizującej się we wznawianiu tanecznej klasyki), zebrało najważniejsze utwory z najbardziej owocnego, wczesnego etapu kariery wokalistki.

Materiał ten stanowi esencję europejskiego brzmienia dyskotekowego lat osiemdziesiątych. Cechuje go potężne, syntezatorowe brzmienie, wyraźne elektroniczne bity, głębokie linie basowe oraz wpadające w ucho, niezwykle chwytliwe melodie. Na krążku znalazły się największe, solowe hity artystki, na czele z jej sztandarowymi przebojami: „Say You’ll Never”, „Fantasy”, „Scratch My Name” oraz „Neverending Love”.

Płyta nosi podtytuł „And More” z bardzo konkretnego powodu. Oprócz standardowych, radiowych edycji przebojów, kompilacja obfituje w rarytasy – zawiera pożądane przez fanów wydłużone wersje klubowe (maxi-single), unikalne remiksy oraz utwory nieco mniej znane szerszej publiczności. Znajduje się tu również jej niezwykle popularna, dynamiczna interpretacja największego hitu zespołu Modern Talking – „You’re My Heart, You’re My Soul”.

Lian Ross, a właściwie Josephine Hiebel, urodziła się 8 grudnia 1962 roku w Hamburgu. Jest jedną z najbardziej charakterystycznych i docenianych na świecie wokalistek wywodzących się z europejskiej sceny muzyki tanecznej lat osiemdziesiątych. Posiada bardzo mocny, elastyczny i czysty głos, który idealnie komponował się z potężnymi, syntezatorowymi aranżacjami.

Jej kariera rozpoczęła się w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych i – co niezwykle ciekawe – artystka nie ograniczała się tylko do głównego szyldu. Użyczała swojego wokalu w wielu innych projektach studyjnych i nagrywała pod różnymi pseudonimami, takimi jak Josy, Creative Connection, Tears n’ Joy czy Dana Harris, eksplorując nie tylko Euro Disco, ale również funk, soul i muzykę house. Konsekwentnie koncertuje na całym świecie do dziś, będąc prawdziwą ikoną swojego gatunku.

Historia sukcesu Lian Ross oraz brzmienie płyty „The Best Of And More” są nierozerwalnie związane z postacią jednego z najwybitniejszych hiszpańsko-niemieckich producentów muzycznych – Luisa Rodrígueza.

Rodríguez, będący od lat mężem piosenkarki, skomponował i wyprodukował przytłaczającą większość jej materiału. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych był absolutną legendą branży i inżynierem dźwięku stojącym za konsoletą w słynnym Studio 33. To on współpracował w tandemie z Dieterem Bohlenem, będąc w dużej mierze odpowiedzialnym za genialne, przestrzenne i niezwykle nowatorskie brzmienie takich potęg jak Modern Talking, C.C. Catch czy Blue System.

Twórczość realizowana wspólnie z Lian Ross była dla Rodrígueza w pełni autorskim poligonem doświadczalnym. Pozbawiony nacisków zewnętrznych gwiazd, mógł tam w stu procentach realizować własne, zaawansowane aranżacyjnie pomysły, co zaowocowało produkcjami, które do dziś uchodzą za arcydzieła syntezatorowego popu i Italo Disco.

• 1. Say You’ll Never
• 2. Fantasy
• 3. Scratch My Name
• 4. It’s Up To You
• 5. Neverending Love
• 6. Oh Won’t You Tell Me
• 7. Do You Wanna Funk
• 8. Feel So Good
• 9. Say Say Say
• 10. Neverending Love (Rap)
• 11. Don’t You Go Away
• 12. You’re My Heart, You’re My Soul
• 13. One More Chance
• 14. Hello It’s Me

Środa 10.06.2026

EVE BOYS – 1990 (1991)

Kaseta magnetofonowa „1990” autorstwa projektu Eve Boys to fascynujący wycinek polskiej historii fonograficznej z okresu wczesnej transformacji ustrojowej. Stanowi ona doskonały przykład rodzimego synth-popu, rocka, a nawet soft-metalu, który próbował nawiązywać do zachodnich trendów muzyki lat osiemdziesiątych, zachowując jednocześnie swój unikalny, polski charakter.

W skład projektu wchodzili: Adam Marek Gnida znany jako Adam Gajda (nieoficjalny autor tekstów i muzyki) i Jacek Łaszczok (pomysłodawca, założyciel grupy, wokalista), znany doskonale w późniejszym czasie jako Jacek Stachursky, dla którego pseudonim Jack Eve Boys był debiutem wokalnym i scenicznym, oraz Andrzej Osiak (gitara elektryczna), Mariusz Michalczak (gitara basowa), Jacek Kamiński (perkusja).

Wiadomo, że jest to jedyne wydawnictwo tej grupy, nagrywane w studio w roku 1990, lecz wydane dopiero w grudniu 1991 roku. Dziś wydawnictwa takie jak to, oficjalnie opublikowane na nośnikach analogowych w tamtej specyficznej dekadzie, uchodzą za cenne „białe kruki” dla kolekcjonerów polskiej muzyki.

Obecność logotypów ZAIKS/BIEM oraz oficjalne wydanie przez firmę Polmark (Przedsiębiorstwo Polonijno-Zagraniczne Polmark) są absolutnie kluczowe. Świadczą one o tym, że nie mamy tu do czynienia z tzw. piratem czy półamatorskim wydawnictwem wypuszczonym bez licencji z małej tłoczni. Polmark w latach osiemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych był jednym z największych niezależnych wydawców w Polsce. Tłoczył kasety i winyle absolutnej czołówki krajowej sceny (współpracował m.in. z Lady Pank, Papa Dance czy TSA). Numer katalogowy PK-185 umiejscawia tę pozycję w profesjonalnym, legalnym obiegu muzycznym tamtego czasu.

Aby zaprezentować dziś materiał z tej kasety, musieliśmy poddać jego kopię drobnemu masteringowi cyfrowemu, wyrównać poziomy nagrań, oczyścić nieco z szumów i przystosować do realiów streamingu. Efekty usłyszycie już niebawem na naszej antenie. Zapraszamy do wspólnego odsłuchu w Radio Divertimento.

A jeśli posiadacie szersze informacje dotyczące tego wydawnictwa i samego projektu muzycznego, zapraszamy do kontaktu z nami, w celu uzupełnienia informacji.

• A1. Duma i Obowiązek
• A2. Rap 1990
• A3. Jak Oderwać Się Od Ciebie?
• A4. Dziewczęce Igraszki
• A5. Jest Jeszcze Czas
• B1. Urodziłem Się Po To Aby Grać
• B2. Braterstwo Krwi
• B3. To Twój Dzień
• B4. Trudny Wybór
• B5. Kowbojskie Życie

Czwartek 11.06.2026

JESSIE WARE – Superbloom (2026)

Jessie Ware wydała album „Superbloom” 17 kwietnia 2026 — to szósty studyjny longplay, utrzymany w estetyce nu‑disco i współczesnego dance‑popu, łączący teatralne, disco‑soulowe aranżacje z osobistymi tekstami o miłości i bliskości.

Płyta została wyprodukowana przez Barney Lister, James Ford, Karma Kid, Jon Shave i Stuart Price, a miksem zajmował się Ben Baptie. Jessie Ware pełniła rolę A&R i kontynuowała estetykę „disco fantasy”, którą rozwijała od „What’s Your Pleasure?” (2020) i „That! Feels Good!” (2023).

„Superbloom” rozwija teatralno‑dyskotekową koncepcję Ware, ale — jak sama artystka podkreśla, sięga głębiej w osobiste relacje: piosenki eksplorują intymność, zaufanie, macierzyństwo i trwałe więzi. Muzycznie album łączy bujne smyczki i orkiestracje z klubowymi rytmami, momentami brzmiąc bardziej „kinematycznie” niż wcześniejsze wydawnictwa. Pełna lista zawiera 13 utworów; wśród nich warto wyróżnić: „I Could Get Used To This”, tytułowy „Superbloom”, „Automatic”, „Ride”, „16 Summers” oraz bardziej intymne momenty jak „Love You For” (piosenka odnosząca się do dzieci artystki).

Krytycy i serwisy streamingowe opisują „Superbloom” jako kontynuację triumfu Jessie Ware w odświeżaniu disco‑popu — płyta łączy stadionowy rozmach z osobistą narracją, co czyni ją zarówno „zabawną”, jak i emocjonalnie bezpośrednią. Wydanie zyskało szeroką dystrybucję i kilka wersji specjalnych (m.in. „Full Bloom” i „Live from…”).

Jessica Lois Ware urodziła się 15 października 1984 roku w londyńskiej dzielnicy Hammersmith. Jest dziś jedną z najbardziej cenionych brytyjskich wokalistek, autorek tekstów i podcasterek, która na przestrzeni lat przeszła fascynującą ewolucję artystyczną – od melancholijnego R&B po tytuł niekwestionowanej królowej nowoczesnego disco.

Swoją przygodę z profesjonalną muzyką zaczynała jako chórzystka, wspierając na koncertach między innymi Jacka Peñate. Szybko jednak zwróciła na siebie uwagę sceny elektronicznej, współpracując z takimi twórcami jak SBTRKT.

Jej solowy debiut nadszedł w 2012 roku wraz z doskonale przyjętym albumem „Devotion”. Płyta, promowana przebojowym singlem „Wildest Moments”, zdefiniowała jej wczesny styl: wyrafinowany, elegancki pop z domieszką soulu i brytyjskiej elektroniki. W kolejnych latach Jessie wydała krążki „Tough Love” (2014) oraz osobisty „Glasshouse” (2017), na którym poruszała tematy macierzyństwa i życiowych zmian.

Prawdziwy przełom w jej wizerunku i statusie na globalnej scenie przyniósł rok 2020 i album „What’s Your Pleasure?”. Płyta była genialnym, zmysłowym ukłonem w stronę klasycznego disco, funku i muzyki klubowej przełomu lat 70. i 80. Sukces ten artystka kontynuowała i rozwinęła na wydanym w 2023 roku, niezwykle energetycznym i radosnym krążku „That! Feels Good!”, który ostatecznie ugruntował jej pozycję na tanecznych parkietach całego świata.

Poza muzyką Jessie Ware odnosi ogromne sukcesy jako współprowadząca (razem ze swoją mamą, Lennie) kulinarno-rozrywkowy podcast Table Manners, w którym przy wspólnym posiłku gości największe gwiazdy ze świata kultury i show-biznesu.

• A1. The Garden Prelude
• A2. I Could Get Used To This
• A3. Superbloom
• A4. Automatic
• A5. Chariots Of Love Interlude
• A6. Sauna
• A7. Mr Valentine
• B8. Love You For
• B9. Ride
• B10. Don’t You Know Who I Am?
• B11. 16 Summers
• B12. No Consequences
• B13. Mon Amour

Piątek 12.06.2026

APPASSIONANTE – Appassionante (2003)

Wydany we wczesnych latach dwutysięcznych (często datowany na 2003 rok, będący początkiem formowania się projektu, a ostatecznie szeroko dystrybuowany w kolejnych latach) eponimiczny album „Appassionante” to debiutanckie wydawnictwo włoskiego żeńskiego trio wokalnego. Płyta ta stanowiła odpowiedź na rosnącą w tamtym czasie globalną popularność nurtu classical crossover (znanego również jako pop-opera).

Album „Appassionante” to muzyczny most łączący wielowiekową włoską tradycję operową z nowoczesną muzyką rozrywkową. Wydawnictwo zostało skrojone tak, aby uwypuklić potężne, klasycznie szkolone głosy wokalistek, osadzając je w przystępnych, często bardzo monumentalnych i popowych aranżacjach.

Płyta charakteryzuje się wykorzystaniem żywych instrumentów smyczkowych i dętych, które nadają utworom kinowy, epicki rozmach. Zastosowaniem elementów nowoczesnego popu i elektroniki (w tym subtelnych beatów), które przełamują klasyczny patos. Śpiewem pełnym typowo śródziemnomorskiej pasji i ekspresji, nierzadko z wykorzystaniem skomplikowanych harmonii trzygłosowych. Na wczesnym etapie twórczości grupa skupiała się na interpretowaniu klasycznych arii, znanych pieśni neapolitańskich oraz światowych hitów muzyki pop, podając je w zupełnie nowej, symfonicznej formie.

Trzon projektu Appassionante stanowią trzy utalentowane, klasycznie wykształcone włoskie sopranistki: Stefania Francabandiera, Mara Tanchis, Giorgia Villa. Artystki te połączyły siły, by stworzyć pierwszą w pełni żeńską grupę pop-operową, która mogłaby konkurować z męskimi odpowiednikami w rodzaju Il Divo. Poza wybitnymi umiejętnościami wokalnymi, projekt od samego początku stawiał na wyrazisty wizerunek sceniczny – pełen elegancji, kobiecości i włoskiego temperamentu, co stanowiło integralną część ich artystycznej tożsamości.

Za powstaniem zespołu i produkcją ich wczesnego materiału stali doświadczeni włoscy producenci i menedżerowie branży muzycznej: Mauro Mengali – muzyk i kompozytor, znany z popularnego włoskiego zespołu O.R.O. (Onde Radio Ovest), oraz Roberto Galanti – producent muzyczny.

To właśnie oni wpadli na pomysł stworzenia żeńskiego trio crossoverowego, odpowiadając za dobór repertuaru, kierunek artystyczny oraz produkcję w studiu. Ich celem było wykreowanie produktu eksportowego, który promowałby włoskie dziedzictwo wokalne na arenie międzynarodowej w nowoczesnym i atrakcyjnym komercyjnie wydaniu. Album ten przetarł artystkom szlak do międzynarodowej kariery, pozwalając im w kolejnych latach koncertować na najważniejszych scenach Europy i świata.

• 1. Intro
• 2. Right Here Waiting (Aspettandoti)
• 3. Take My Breath Away
• 4. When You Go Away
• 5. Love How You Love Me (Nuvole)
• 6. Every Night
• 7. I Want To Know What Love Is
• 8. Heaven
• 9. Il Mio Cuore (My Heart Will Go On)
• 10. I Believe I Can Fly (Per Volare Con Te)
• 11. I Migliori Anni Della Nostra Vita
• 12. Caruso
• 13. Only Time

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 6 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

Płyta Dnia – Zgłoś propozycję

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento