1. Lady Saigon
2. Boy Oh Boy
3. Now It’s Raining In The Center Of My Heart
4. Little Butterfly (Dance Version)
5. Money For My Honey
6. Love Will Survive
7. Te Quiero – I Love You
8. I Don’t Like Rainy Days
9. Close Your Eyes
10. Don’t Drink & Drive (My Name Is Bob)
11. Lady Saigon (Extended Dance Version)
12. Boy Oh Boy (Dance Version)
13. Money For My Honey (Extended Dance Version)
14. Little Butterfly (Extended Dance Version)
15. Little Butterfly (Chill Version)

Poniedziałek 11.05.2026

GINA T. – Love Will Survive (2011)

Gina T., właściwie Gina Tielman, to artystka nierozerwalnie kojarzona z nurtem euro-disco oraz synth-popem, która największą popularność zdobyła na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Urodziła się 24 października 1960 roku w miejscowości Bussum w Holandii. Jej kariera muzyczna nabrała tempa dzięki ścisłej współpracy z niemieckim producentem Adamem Schairerem. Wspólnie stworzyli szereg przebojów, które zyskały status klasyków gatunku, takich jak „Tokyo By Night”, „In My Fantasy” czy „You Shot A Hole In My Soul”. Gina Tielman przez lata wypracowała charakterystyczny styl oparty na chwytliwych melodiach i łagodnej barwie głosu, co pozwoliło jej zdobyć uznanie nie tylko w Europie, ale również na rynkach azjatyckich.

Album „Love Will Survive”, wydany w 2011 roku, stanowi istotny element późniejszego etapu twórczości artystki. Płyta ukazała się nakładem wytwórni Red Rock Production, a za jej warstwę muzyczną i produkcyjną ponownie odpowiadał Adam Schairer. Wydawnictwo to jest kontynuacją estetyki, z której Gina T. zasłynęła dekady wcześniej, stanowiąc pomost między klasycznym brzmieniem disco a nowocześniejszą produkcją cyfrową. Na krążku znalazło się trzynaście kompozycji, wśród których, obok utworu tytułowego, wyróżniają się takie ścieżki jak „Little Bit of Love”, „Money for My Honey” czy „Baby Blue”.

Pod względem muzycznym „Love Will Survive” opiera się na sprawdzonych schematach europejskiej muzyki tanecznej. Dominują tutaj rytmiczne podkłady, syntezatorowe pasaże oraz teksty koncentrujące się na tematyce uczuć i relacji międzyludzkich. Artystka nie zdecydowała się na radykalną zmianę wizerunku muzycznego, wybierając zamiast tego wierność gatunkowi, który przyniósł jej międzynarodową rozpoznawalność. Album został odebrany przez krytyków i fanów jako udany powrót do korzeni, oferujący solidną dawkę melodyjnego popu, który mimo upływu lat nie stracił na swojej tanecznej lekkości.

Wydanie tego albumu potwierdziło stabilną pozycję Giny T. w świecie muzyki retro-disco. Choć rynek muzyczny w 2011 roku był zdominowany przez zupełnie inne trendy, „Love Will Survive” znalazło swoją niszę wśród słuchaczy ceniących klasyczną szkołę pisania piosenek. Płyta ta udowadnia, że artystka potrafi utrzymać wysoki standard wykonawczy, a jej głos, mimo upływu czasu, zachował świeżość i charakterystyczną energię, która przed laty uczyniła ją jedną z czołowych postaci europejskich parkietów.

1. Cinema
2. Scream
3. Peace
4. Gone With The Wind
5. Dolce Vita
6. Easy
7. I’m Sad
8. Ok Corral
9. Rock Your Body
10. Laika

Wtorek 12.05.2026

ICE MC – Cinema (1990)

Album „Cinema”, wydany w 1990 roku, to debiutancki krążek brytyjskiego rapera ukrywającego się pod pseudonimem ICE MC. Płyta stanowiła ważny krok w rozwoju europejskiej sceny tanecznej na przełomie dekad i jest głęboko osadzona w stylistyce hip-house, euro-house oraz pop-rapu. Muzyka na tym wydawnictwie łączy pulsujące, elektroniczne bity z dynamicznym rapowaniem. Za warstwę muzyczną, produkcję, instrumenty klawiszowe oraz programowanie perkusji w całości odpowiadał włoski producent Roberto Zanetti, znany szerszej publiczności pod pseudonimem Robyx lub Savage. Ich współpraca zaowocowała brzmieniem, które idealnie wpasowało się w ówczesne trendy klubowe i podbiło europejskie stacje radiowe.

Na płycie znajduje się dziesięć utworów o energicznych, rytmicznych podkładach. Wśród nich wyróżnia się przede wszystkim debiutancki singiel „Easy”, który odniósł ogromny sukces i utorował artyście drogę do międzynarodowej kariery. Inne istotne kompozycje z tego wydawnictwa to utwór tytułowy „Cinema”, w którym pojawiają się nawiązania do ikon popkultury i filmu, a także takie piosenki jak „Scream”, „Laika” oraz „Peace”. Charakterystycznego brzmienia dodają nagraniom żeńskie partie wokalne w tle, które wykonały między innymi Alexia Cooper i Vivianne. Ich melodyjne głosy stanowiły lżejszy kontrast dla rymowanych zwrotek rapera, definiując jednocześnie rodzący się wówczas klasyczny schemat późniejszych utworów eurodance.

ICE MC to Ian Colin Campbell, który urodził się 22 marca 1965 roku w Nottingham w Wielkiej Brytanii w rodzinie jamajskich imigrantów. Swoją drogę artystyczną zaczynał w latach osiemdziesiątych jako tancerz breakdance, co skłoniło go do podróży po Europie. Przełomem okazał się jego pobyt we Włoszech, gdzie spotkał Roberto Zanettiego i rozpoczął profesjonalną karierę wokalną. Ian Campbell z powodzeniem kontynuował działalność w kolejnych latach, stając się jedną z najważniejszych twarzy muzyki tanecznej lat dziewięćdziesiątych. Artysta ma się dobrze i do dziś pozostaje aktywny na scenie muzycznej, często biorąc udział w dużych europejskich festiwalach zrzeszających gwiazdy muzyki retro.

1. Female Of The Species
2. Loving You Is All I Know
3. What Goes On In Your Mind
4. Dancing Shoes
5. State Of Emergency
6. Playing With Fire
7. Flight 2605
8. Bilder Av Dig
9. Heart Beats Stronger
10. One Touch Too Much
11. Single Girl
12. Visions Of You

Środa 13.05.2026

KATZ – Female of the Species (1986)

Album „Female of the Species”, wydany w 1986 roku, to debiutancki i zarazem jedyny album studyjny szwedzkiego duetu popowego Katz. Płyta stanowi wyrazistą reprezentację skandynawskiej muzyki tanecznej połowy lat osiemdziesiątych, czerpiąc głęboko z nurtów synth-popu oraz euro-disco. Pierwotnie krążek ukazał się nakładem wytwórni Little Big Apple Records, a nad jego kształtem muzycznym i produkcyjnym czuwali przede wszystkim Anders Henriksson oraz Billy Butt. Wydawnictwo spotkało się z dużym zainteresowaniem nie tylko w rodzimej Szwecji, ale również w Związku Radzieckim, gdzie państwowa wytwórnia Melodia wydała ten materiał na masową skalę pod szyldem „Duet Katz”. Ten niespodziewany sukces w Europie Wschodniej sprawił, że winylowe i kasetowe egzemplarze albumu rozeszły się tam w ogromnych nakładach.

Warstwa muzyczna płyty opiera się na charakterystycznych, bogatych aranżacjach syntezatorowych, tanecznym pulsie automatów perkusyjnych i łagodnych partiach wokalnych obu artystek. Na albumie znalazło się dwanaście utworów, z których na szczególną uwagę zasługuje nagranie tytułowe oraz piosenka „Loving You Is All I Know”. Ten ostatni utwór, skomponowany przez popularny szwedzki duet producencki Tima Norella i Olę Håkanssona, zyskał drugie życie w 1988 roku, kiedy to został z sukcesem nagrany ponownie przez inną skandynawską grupę, Lili & Susie. Krążek dopełniają takie wpadające w ucho kompozycje jak „Visions Of You” czy „Dancing Shoes”, które idealnie rezonowały z ówczesnymi trendami panującymi na europejskich parkietach.

Duet Katz tworzyły dwie szwedzkie wokalistki: Gunilla Backman oraz Harriette Johnsson, w niektórych źródłach zapisywana pod imieniem Henriette. Zespół został sformowany w 1985 roku, po tym jak obie artystki poznały się podczas trasy koncertowej, na której występowały u boku innej wielkiej szwedzkiej piosenkarki, Caroli.

Gunilla Katarina Backman urodziła się 18 czerwca 1965 roku w Sztokholmie. Wywodzi się z bardzo artystycznej rodziny i od najmłodszych lat kształciła się profesjonalnie w kierunku baletu klasycznego oraz śpiewu. Po zakończeniu stosunkowo krótkiej przygody z popową formacją Katz, z ogromnym sukcesem zmieniła ścieżkę swojej kariery, stając się wybitną i wielokrotnie nagradzaną aktorką musicalową. Grała główne role w największych światowych produkcjach realizowanych w Szwecji, takich jak Mamma Mia!, Les Miserables oraz Sunset Boulevard. Artystka ma się bardzo dobrze i do dziś pozostaje w pełni aktywna na scenie teatralnej i muzycznej.

Zupełnie inaczej potoczyły się losy drugiej członkini zespołu, Harriette Johnsson, o której informacje są współcześnie niezwykle skąpe. Zanim dołączyła do Katz, zajmowała się tańcem i udzielała się wokalnie jako chórzystka w wielu szwedzkich projektach telewizyjnych i estradowych. Co ciekawe, w ogólnodostępnych, międzynarodowych bazach dyskograficznych bardzo często można natrafić na mylącą informację sugerującą, że artystka urodziła się w 1985 roku. Taka data jest fizycznie niemożliwa ze względu na jej ówczesną karierę i wynika z błędu archiwistów, mylących rok rozpoczęcia działalności komercyjnej duetu z datą narodzin wokalistki. Prawdziwa data urodzenia Harriette nie jest publicznie znana i nie figuruje w oficjalnych muzycznych biografiach. Nie ma również żadnych medialnych wzmianek o ewentualnej dacie jej śmierci, co pozwala zakładać, że po rozwiązaniu grupy po prostu trwale wycofała się z życia publicznego i zrezygnowała z dalszej kariery w show-biznesie.

1. Mille Colombes
2. Santa Maria De La Mer
3. Amour Defendu
4. Acropolis Adieu
5. Comme Avant
6. Et Je T’Aime
7. Il A Neige Sur Mykonos
8. Je Veux L’Aimer
9. La Paloma Revient
10. Ma Delivrance
11. Toi Et Moi
12. Tu N’as Pas Quitte Mon Coeur
13. Une Femme Amoureuse
14. Tous Les Enfants Chantent Avec Moi
15. Je T’Aime Avec Ma Peau

Czwartek 14.05.2026

MIREILLE MATHIEU – Mes Plus Belles Chansons D’Amour (1995)

Wydany w 1995 roku album „Mes Plus Belles Chansons D’Amour” to kanadyjska kompilacja utworów Mireille Mathieu, stanowiąca przekrojowe zestawienie romantycznego repertuaru artystki. Wydawnictwo ukazało się nakładem wytwórni Les Disques Summum i gromadzi na jednym krążku piosenki nagrywane na różnych etapach jej wieloletniej kariery, pełniąc funkcję antologii skupionej wokół tematyki miłosnej. Na płycie znalazło się 15 kompozycji utrzymanych w estetyce klasycznej francuskiej piosenki estradowej, charakteryzujących się bogatą, orkiestrową oprawą muzyczną i emocjonalnym przekazem.

Zestawienie otwiera utwór „Mille Colombes”, a w dalszej części płyty słuchacz odnajdzie takie przeboje jak „Santa Maria De La Mer”, „Acropolis Adieu” czy „Une femme amoureuse”. Dobór materiału na tej konkretnej edycji obejmuje również mniej oczywiste, ale cenione przez fanów nagrania, takie jak „Il A Neige Sur Mykonos”, „La Paloma Revient” oraz zamykające album „Je T’Aime Avec Ma Peau”. Całość prezentuje charakterystyczny styl wokalny Mathieu, oparty na nienagannej technice, silnym wibrato i bardzo wyraźnej dykcji, co uczyniło ją jedną z najbardziej rozpoznawalnych ambasadorek kultury francuskiej.

Mireille Mathieu urodziła się 22 lipca 1946 roku w Awinionie we Francji jako najstarsza z czternaściorga dzieci. Jej kariera nabrała tempa w połowie lat sześćdziesiątych, kiedy to dzięki występowi w telewizyjnym programie „Télé-Dimanche” zyskała miano następczyni Edith Piaf. W toku trwającej kilkadziesiąt lat działalności artystka nagrała ponad 1200 piosenek w wielu językach, a jej nakłady sprzedaży przekroczyły 120 milionów egzemplarzy płyt. Mireille Mathieu, znana ze swojego niezmiennego od lat wizerunku i oddania profesji, pozostaje aktywną postacią światowej estrady, sporadycznie koncertując i angażując się w projekty promujące tradycyjną francuską piosenkę.

1. Wild Is The Wind
2. Merry Go Round
3. Free The Child
4. Permanent
5. Sweetest Thing
6. Fire And Rain
7. When I Get Over You
8. Alfie
9. When The Evening Comes
10. All I Do
11. When Will I Be Free Of Love’s Taboo
12. Tell It To Your Heart
13. I Get A Little Burned

Piątek 15.05.2026

RANDY CRAWFORD – Play Mode (2001)

Album studyjny zatytułowany „Play Mode”, wydany w 2001 roku, to kolejny etap w bogatej dyskografii Randy Crawford, ukazujący jej ewolucję w stronę nowoczesnego brzmienia soul i smooth jazzu. Płyta ukazała się nakładem wytwórni WEA, a za jej produkcję odpowiadał Pete Smith. Na podstawowej wersji wydawnictwa znalazło się dwanaście utworów, które łączą w sobie elementy współczesnego R&B z charakterystyczną dla artystki jazzową wrażliwością. Materiał nagrywano w kilku studiach, między innymi w Irlandii, co przełożyło się na wysoką jakość realizacyjną i dopracowane aranżacje.

Wśród kompozycji wypełniających album „Play Mode” na szczególną uwagę zasługują utwory takie jak otwierający płytę „Permanent”, rytmiczny „I’ll Be Moving On” oraz „Something Beautiful”. Crawford, znana z umiejętności interpretacji cudzych dzieł, zamieściła na krążku również własną wersję klasyka Jamesa Taylora „Fire & Rain”. Całość wydawnictwa charakteryzuje się wyważonym, spokojnym tempem i oszczędną, ale elegancką oprawą instrumentalną, która ma za zadanie wyeksponować unikalną barwę głosu wokalistki. Płyta ta spotkała się z pozytywnym przyjęciem szczególnie na rynkach europejskich, gdzie twórczość artystki od dekad cieszy się niesłabnącą popularnością.

Randy Crawford, urodzona jako Veronica Crawford 18 lutego 1952 roku w Macon w stanie Georgia, to amerykańska wokalistka jazzowa i soulowa o międzynarodowej sławie. Karierę rozpoczynała od śpiewania w klubach, występując u boku takich sław jak George Benson czy Cannonball Adderley. Przełomem w jej życiu zawodowym był rok 1979, kiedy to jako gościnna wokalistka zespołu The Crusaders zaśpiewała w utworze „Street Life”, który stał się światowym przebojem i do dziś uznawany jest za jeden z najważniejszych klasyków muzyki tanecznej i fusion.

Sukces ten otworzył jej drogę do wieloletniej kariery solowej, podczas której wylansowała szereg przebojów, takich jak „One Day I’ll Fly Away”, „Almaz” czy „You Might Need Somebody”. Styl Crawford charakteryzuje się dużą rozpiętością tonalną oraz specyficzną, emocjonalną wibracją głosu, która pozwala jej swobodnie poruszać się między popem, jazzem a gospel. W 2018 roku artystka doznała udaru mózgu, co zmusiło ją do zakończenia aktywnej działalności koncertowej i wycofania się z życia publicznego. Randy Crawford żyje i pozostaje jedną z najbardziej szanowanych postaci w historii współczesnej muzyki rozrywkowej.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 6 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

Płyta Dnia – Zgłoś propozycję

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento