• 1. Kropla
• 2. Ślad
• 3. Drobiazgi
• 4. Smuga
• 5. Piosenka o czekaniu
• 6. Zasypianie
• 7. Rój
• 8. Ciemne strony
• 9. Nuda
• 10. Chwila
• 11. Nurt

Poniedziałek 4.05.2026

KRAKÓW STREET BAND – Czekanie (2022)

Kraków Street Band i ich „Czekanie” – muzyczna dojrzałość w rytmie miejskiego folku i bluesa. Po tę płytę sięgnęliśmy z przekonaniem, że trzeba ją poznać. Wydany w lutym 2022 roku album „Czekanie” to czwarta pełno grająca propozycja w dorobku uznanej formacji Kraków Street Band. Płyta ta, wydana pierwotnie niezależnie własnym sumptem zespołu (początkowo dostępna w klasycznym formacie winylowym i dystrybuowana głównie podczas koncertów), stanowi niezwykle ważny krok w artystycznej ewolucji grupy. Jak sama nazwa wskazuje, wydawnictwo to było materiałem długo wypatrywanym przez fanów, a czas poświęcony na jego szlifowanie zaowocował dziełem przemyślanym i bezkompromisowym. „Czekanie” to również przełomowy moment w warstwie lirycznej – muzycy po doskonale przyjętych anglojęzycznych płytach po raz pierwszy zaproponowali słuchaczom materiał w całości polskojęzyczny, otwierając w swojej karierze zupełnie nowy rozdział.

Na płycie znajduje się jedenaście pieczołowicie skomponowanych utworów, poczynając od otwierającej całość „Kropli”, przez nastrojową „Smugę”, tytułową „Piosenkę o czekaniu”, intrygujący „Rój”, aż po zamykający krążek „Nurt”. W warstwie muzycznej zespół zwraca się tutaj nieco bardziej w stronę mocniejszych, elektrycznych brzmień, absolutnie nie tracąc przy tym swojego charakterystycznego, akustycznego rodowodu. W brzmieniu „Czekania” wyraźnie słychać wpływy nowoczesnego folku, korzennego bluesa oraz swobodnego jazzu. Całość została świetnie wyprodukowana – realizacją i miksem zajął się LeGrunge Studio, a masteringiem Trillium Sound, co pozwoliło uchwycić witalną, koncertową energię wieloosobowego składu w ramach rzetelnej, studyjnej precyzji. Jakość krążka nie umknęła uwadze krytyków, a samo wydawnictwo doczekało się nominacji do prestiżowej nagrody Fryderyka.

Za sukcesem płyty stoi rozbudowany, niezwykle utalentowany kolektyw wykonawców. W nagraniach „Czekania” wzięli udział instrumentaliści, którzy od lat stanowią o unikalnej tożsamości Kraków Street Band. Głównym wokalistą, nadającym ton polskim tekstom, a zarazem wirtuozem harmonijki ustnej i ukulele jest Łukasz Wiśniewski. Towarzyszy mu znakomita, różnorodna sekcja gitarowa: Tomasz Kruk, czarujący dźwiękami gitary rezofonicznej (dobro) oraz elektrycznej, a także Piotr Grząślewicz, który wzbogaca fakturę utworów o gitarę akustyczną i banjo. Pulsującą rytmikę zespołu, bez której trudno wyobrazić sobie brzmienie Kraków Street Band, zapewnia niezawodny duet: Miłosz Skwirut na kontrabasie oraz Adam Partyka zasiadający za perkusją. Dopełnieniem tego bogatego instrumentarium jest pełna wigoru sekcja dęta i klawiszowa. Na albumie usłyszymy aksamitne partie saksofonu w wykonaniu Krzysztofa „Krisa” Chlipały, trąbki Radosława Mosurka oraz Wojciecha Szeli, który udziela się także na instrumentach klawiszowych. Skład płyty dopełniają gościnne klawisze Borysa Sawaszkiewicza.

Sama grupa Kraków Street Band to swoisty ewenement na polskiej mapie muzycznej. Formacja powstała w 2014 roku i, jak bezpośrednio wskazuje jej nazwa, swoje pierwsze artystyczne kroki stawiała grając spontaniczne koncerty prosto na krakowskim Rynku Głównym. Niesamowita energia, radosny przekaz oraz uliczny autentyzm z miejsca przyciągnęły rzesze słuchaczy. Ich debiutancki album został sfinansowany dzięki błyskawicznej kampanii crowdfundingowej, a rozmach ich talentu zaprowadził zespół aż do finału telewizyjnego programu „Must Be The Music”. Od tamtej pory muzycy wielokrotnie triumfowali w plebiscytach magazynu „Twój Blues” i godnie reprezentowali Polskę na zagranicznych festiwalach (m.in. na European Blues Challenge w Norwegii czy słynnym węgierskim Sziget). Z biegiem lat Kraków Street Band ewoluował z radosnej, ulicznej kapeli w dojrzały, profesjonalny zespół, który potrafi czarować publiczność zarówno w kameralnych klubach, jak i na wielkich plenerowych scenach. Płyta „Czekanie” jest najlepszym dowodem na to, że ta muzyczna podróż wciąż obfituje w niezwykłe emocje.

• 1. Eraser
• 2. Castle On The Hill
• 3. Dive
• 4. Shape Of You
• 5. Perfect
• 6. Galway Girl
• 7. Happier
• 8. New Man
• 9. Hearts Don’t Break Around Here
• 10. What Do I Know?
• 11. How Would You Feel (Paean)
• 12. Supermarket Flowers
• 13. Barcelona
• 14. Bibia Be Ye Ye
• 15. Nancy Mulligan
• 16. Save Myself

Wtorek 5.05.2026

ED SHEERAN – ÷ (Divide) (2017)

Ed Sheeran i jego matematyczny triumf – fenomen albumu „÷ (Divide)”. Wydany w marcu 2017 roku album „÷” (czyt. Divide, po polsku „Podzielić”) to trzeci studyjny krążek w dorobku brytyjskiego piosenkarza, który na zawsze odmienił oblicze współczesnej muzyki pop. Kontynuując matematyczną koncepcję nazewnictwa swoich płyt (po debiutanckim „+” z 2011 roku i przełomowym „x” z 2014 roku), Ed Sheeran dostarczył materiał, który nie tylko ugruntował jego pozycję na szczycie list przebojów, ale wręcz całkowicie zdominował globalny rynek muzyczny.

„Divide” to płyta będąca dowodem na niezwykłą wszechstronność Sheerana jako kompozytora i wokalisty. Krążek zręcznie balansuje między intymnymi, akustycznymi balladami a porywającymi, stadionowymi hymnami. Promocja albumu rozpoczęła się od bezprecedensowego kroku – jednoczesnego wydania dwóch skrajnie różnych singli: nostalgicznego, opowiadającego o dorastaniu na angielskiej prowincji „Castle on the Hill” oraz zmysłowego, przesiąkniętego tanecznym rytmem dancehallu „Shape of You”. Ten drugi utwór stał się absolutnym globalnym fenomenem, bijąc wszelkie rekordy odtworzeń w serwisach streamingowych i stając się jedną z najpopularniejszych piosenek dekady.

Na płycie znalazło się jednak znacznie więcej muzycznych perełek. Sheeran sięgnął po swoje irlandzkie korzenie w energetycznym i folkowym „Galway Girl”, w którym pop łączy się z tradycyjnymi celtyckimi instrumentami. Nie zabrakło również miejsca na potężną dawkę wzruszeń – utwór „Perfect”, napisany z myślą o przyszłej żonie artysty, błyskawicznie dołączył do kanonu najpiękniejszych współczesnych piosenek miłosnych, będąc obowiązkowym punktem na weselach na całym świecie. Z kolei w bardziej osobistych kompozycjach, takich jak „Supermarket Flowers” (zadedykowanym zmarłej babci), Sheeran udowodnił, że potrafi pisać teksty niezwykle poruszające i prosto z serca.
Za produkcję materiału odpowiadała śmietanka branży, w tym Benny Blanco oraz Steve Mac, co przełożyło się na nowoczesne, ale wciąż bardzo autorskie brzmienie. Płyta „÷” przyniosła Sheeranowi między innymi statuetkę Grammy w kategorii Najlepszy popowy album wokalny (Best Pop Vocal Album).

Za tym gigantycznym sukcesem stoi Ed Sheeran (właściwie Edward Christopher Sheeran) – postać na pozór zupełnie niepasująca do stereotypu wielkiej gwiazdy popu. Urodzony 17 lutego w 1991 roku Brytyjczyk swoją karierę budował na absolutnym autentyzmie i ciężkiej pracy. Zanim zaczął wyprzedawać największe stadiony świata (jak choćby londyńskie Wembley), przez lata grał jako uliczny grajek (busker) oraz występował w małych pubach, uzbrojony jedynie w gitarę akustyczną i looper – urządzenie do zapętlania dźwięków na żywo, które do dziś stanowi fundament jego solowych koncertów.

Sheeran zredefiniował pojęcie współczesnego idola. Z rozczochranymi rudymi włosami, w zwykłym T-shircie i jeansach, zaskarbił sobie sympatię milionów dzięki wizerunkowi „chłopaka z sąsiedztwa”. Jest artystą niezwykle utalentowanym – nie tylko posiada charakterystyczny, ciepły głos i świetnie gra na gitarze, ale potrafi również płynnie rapować, co często wplata do swoich piosenek. Ponadto, Ed Sheeran to jeden z najbardziej wziętych tekściarzy w branży, piszący przeboje dla takich gwiazd jak Justin Bieber, One Direction czy Taylor Swift. Jego twórczość łączy w sobie urok folkowego barda z chwytliwością współczesnego popu i elementami R&B, co sprawia, że trafia do słuchaczy niezależnie od ich wieku czy szerokości geograficznej. Płyta „Divide” była momentem, w którym ten skromny chłopak z Suffolk ostatecznie potwierdził swój status muzycznego króla Midas, zamieniając w złoto wszystko, czego się dotknie.

• 1. Bez Ograniczeń Energii
• 2. Przytul Mnie – Instrumentalnie
• 3. Wspomnienia Z Pleneru
• 4. Taniec W Słońcu
• 5. Cyfrowa Gra
• 6. Slodkiego Miłego Życia – Instrumentalnie
• 7. Powracający Dźwięk
• 8. Wyspa Mgieł
• 9. Nocny Pościg
• 10. Piękna Jest – Instrumentalnie
• 11. Opowieści Szafy
• 12. Zalogowany
• 13. Minerał Życia – Instrumentalnie
• 14. Narodziny Światła
• 15. Koronacja
• 16. Synteza

Środa 6.05.2026

KOMBI ŁOSOWSKI – Instrumentalnie (2025)

Elektroniczna podróż bez ograniczeń – fenomen albumu KOMBI Łosowski „Instrumentalnie”. Wydany w połowie maja 2025 roku album „Instrumentalnie” to propozycja wyjątkowa w niezwykle bogatej dyskografii grupy KOMBI Sławomira Łosowskiego. Formacja, która przez dekady kojarzyła się milionom słuchaczy z wpadającymi w ucho piosenkami i wyrazistymi wokalami, tym razem postanowiła oddać pełen hołd wyłącznie czystym, elektronicznym brzmieniom. To wydawnictwo, na które fani wirtuozerii Sławomira Łosowskiego czekali od lat – kompilacja będąca zarazem sentymentalnym powrotem do korzeni, jak i zupełnie świeżym spojrzeniem na klasykę polskiego synthpopu.

Na płycie, trwającej łącznie blisko 74 minuty, zebrano instrumentalne kompozycje zespołu, stanowiące muzyczny przekrój przez jego 50-letnią historię. Na „Instrumentalnie” nie mogło zabraknąć kultowych i uwielbianych nagrań z przełomu lat 70. i 80., takich jak porywające „Bez ograniczeń energii”, nastrojowe „Wspomnienia z pleneru” czy kultowy „Taniec w słońcu”. Co jednak kluczowe, nie są to proste remastery wyciągnięte z archiwalnych taśm. Zespół postanowił zarejestrować te klasyki na nowo, w bogatych, nowoczesnych i bardzo energetycznych aranżacjach, w jakich obecnie wykonuje je podczas swoich koncertów.

Zabieg ten nadał kompozycjom niespotykanej dotąd dynamiki, choć – jak zauważają recenzenci – produkcja wyróżnia się tu potężnym, bardzo głośnym masteringiem. Obok odświeżonych legend oraz nowszych nagrań znanych z płyt „Zaczarowane Miasto” czy „Minerał życia”, na krążku znalazły się prawdziwe niespodzianki. Ogromną ciekawostką jest instrumentalna wersja największego hitu zespołu – „Słodkiego miłego życia” – zaproponowana w formie intrygującego remiksu, gdzie wokalna linia melodyczna z tekstem została perfekcyjnie „zagrana” na vocoderze. Materiał dopełniają trzy utwory całkowicie premierowe, z których na szczególną uwagę zasługuje podniosła „Koronacja”, skomponowana specjalnie na 1000-lecie koronacji Bolesława Chrobrego.

Głównym architektem tego wydawnictwa i sercem zespołu jest niezmiennie Sławomir Łosowski – urodzony w Gdańsku 31 sierpnia 1951 roku – legendarny kompozytor, wirtuoz instrumentów klawiszowych i twórca niepodrabialnego brzmienia KOMBI. To on przed dekadami wytyczał szlaki dla syntezatorowej muzyki w Polsce. Jako artysta charakteryzuje się niespożytą energią twórczą oraz ogromną fascynacją do klasycznych, analogowych sprzętów, udowadniając z każdą kolejną płytą, że muzyka elektroniczna nie ma przed nim absolutnie żadnych tajemnic.

W nagraniach na albumie „Instrumentalnie” uderza jego niesamowite przywiązanie do unikalnej barwy. Większość partii Łosowski zarejestrował na dokładnie tych samych historycznych instrumentach, z których korzystał dekady temu podczas tworzenia pierwotnych wersji swoich przebojów. Dzięki niezwykłej biegłości warsztatowej i wsparciu współczesnej technologii, artysta wydobył z syntezatorów jeszcze więcej głębi, ciepła i charakteru. Za sprawą swojego najnowszego dzieła lider KOMBI przypomina, że w jego rękach oscylatory i układy scalone zyskują ludzką duszę, a on sam pozostaje wulkanem pomysłów, potrafiącym doskonale trzymać na wodzy muzyczne żywioły bez wpadania w pułapkę przesadnego przearanżowania.

Album „Instrumentalnie” to po prostu pozycja obowiązkowa dla fanów ambitnego art-popu oraz każdego, kto pragnie zanurzyć się w fascynującym, dźwiękowym świecie jednego z najbardziej utalentowanych polskich kompozytorów.

• 1. On The Move (Intro)
• 2. It’s On You
• 3. Be Yourself
• 4. Serious
• 5. McCoy’s House
• 6. Don’t Stop (Acappella Version)
• 7. Pump Up The Jam (Original Rap Version)
• 8. She’s Gone
• 9. Get On Up
• 10. Que Pasa
• 11. I Owe You Nothin’
• 12. Cut The C.
• 13. Pump Up The Jam Rap (US Remix)
• 14. It’s On You (Allstars Remix)
• 15. Undercover
• 16. Don’t Stop (Single Mix)

Czwartek 7.05.2026

M.C.SAR & THE REAL McCOY – On The Move! (1990)

Wydany w 1990 roku album „On The Move!” to fonograficzny debiut niemieckiego projektu, który zaledwie kilka lat później, już pod skróconą nazwą Real McCoy, miał całkowicie zdominować światowe listy przebojów w erze eurodance. Ten wczesny krążek to fascynujący dokument muzycznej transformacji przełomu lat 80. i 90., kiedy klasyczny hip-hop i wczesny house zaczęły stapiać się w potężny, europejski nurt klubowy, znany szerzej jako hip-house.

Płyta „On The Move!” (wydana pierwotnie m.in. przez ZYX Records) to zestaw piętnastu pulsujących utworów, z których bije surowa, typowa dla tamtego okresu energia. Projekt wybił się początkowo dzięki rewelacyjnie przyjętemu coverowi hitu grupy Technotronic – „Pump Up The Jam (Rap Version)”, który znalazł się na płycie i zapewnił formacji rozgłos w klubach.

Jednak prawdziwym motorem napędowym tego wydawnictwa był oryginalny singiel „It’s On You”. Utwór ten okazał się potężnym hitem (szczególnie w Niemczech i we Francji), łącząc chwytliwy syntezatorowy bas, wyrazisty rapowy rytm i melodyjne kobiece chórki. Na albumie znalazły się również inne energiczne kompozycje, takie jak „Don’t Stop”, „Make a Move” czy „Let’s Talk About Love”. Brzmienie płyty mocno opierało się na automatach perkusyjnych, samplach i klubowych tempach, kładąc fundamenty pod to, co zespół miał zaprezentować w przyszłości. Choć produkcja z dzisiejszej perspektywy może brzmieć nieco „oldschoolowo”, w 1990 roku idealnie trafiała w potrzeby europejskich parkietów.

Historia wykonawców stojących za M.C. Sar & The Real McCoy to doskonały przykład realiów branży muzyki tanecznej lat 90., pełnej zakulisowych manipulacji i „twarzy” użyczających jedynie wizerunku.

Prawdziwymi architektami sukcesu zespołu byli berlińscy producenci muzyczni Juergen Wind (J. Wind) oraz Frank Hassas (Quickmix), wspierani przez uzdolnionego niemieckiego rapera Olafa Jeglitzę, występującego pod pseudonimem O-Jay. Kiedy singiel „It’s On You” zaczął podbijać listy przebojów, wytwórnia zażądała teledysku i występów na żywo. Producenci uznali jednak, że O-Jay nie pasuje wizualnie do wizerunku lidera grupy dance. Raper postanowił więc pozostać całkowicie anonimowy, pracując z ukrycia.

W celu promocji zatrudniono urodzonego we Francji tancerza o afrykańskich korzeniach, George’a Shampro Mario, który stał się tytułowym „M.C. Sarem”. Mario wcielał się w rolę frontmana, energicznie tańcząc i… otwierając usta do wcześniej nagranych w studiu, świetnych wokali O-Jaya (praktyka niezwykle popularna po sukcesie grupy Milli Vanilli). Towarzyszyła mu na scenie i w studiu amerykańska wokalistka Patricia „Patsy” Petersen, która nadawała piosenkom łagodniejszy, popowy sznyt swoimi partiami wokalnymi (często wspierana przez inną piosenkarkę z tamtego okresu, Yvonne „Sunday” Parker).

W tym osobliwym, nieco iluzorycznym składzie grupa promowała album „On The Move!”. Z czasem jednak oszustwo wizualne przestało być potrzebne. Po kilku latach George Shampro Mario opuścił projekt, a Olaf „O-Jay” Jeglitza w końcu wyszedł z cienia, stając się prawowitym i oficjalnym liderem grupy. Zmieniono nazwę na Real McCoy, zmieniono całkowicie styl na klasyczny eurodance i z pomocą Patsy (która, o ironio, w późniejszych hitach takich jak „Another Night” czy „Run Away” sama zaczęła jedynie poruszać ustami do partii zaśpiewanych przez sesyjną wokalistkę Karin Kasar) podbito cały świat. Płyta „On The Move!” pozostaje jednak niezwykle ważnym, debiutanckim krokiem, w którym słychać narodziny jednego z największych fenomenów muzyki rozrywkowej lat 90.

• 1. When Will I See You Again (Extended)
• 2. How Deep Is Your Love (Extended Version)
• 3. Dance In Heaven
• 4. I’ll Love You Forever
• 5. Michelle
• 6. Never Knew Love Like This Before (Album Version)
• 7. You Have Rescued Me
• 8. My One And Only
• 9. A Little Bit Of Lovin
• 10. Road To Higher Love (Extended Version)
• 11. The Love In Me
• 12. Standing Alone
• 13. Stay A Little Longer
• 14. Cruising Down On Sunset
• 15. The Night Is Still Young
• 16. Will You Let Me Know
• 17. Turn Around
• 18. Laughter In The Rain
• 19. When Will I See You Again (Unplugged Version)

Piątek 8.05.2026

THOMAS ANDERS – Zeitlos (2026)

Wydany na początku kwietnia 2026 roku (dokładnie 3 kwietnia) album „Zeitlos” Thomasa Andersa (co w bezpośrednim tłumaczeniu z języka niemieckiego oznacza „Ponadczasowy”) to unikalna kompilacja w dorobku wokalisty. Płyta, wydana nakładem wytwórni More Music, stanowi starannie wyselekcjonowany zbiór nagrań koncentrujący się na solowej twórczości artysty z lat 90.

Choć tytuł wydawnictwa jest niemieckojęzyczny, sam album to przede wszystkim ukłon w stronę anglojęzycznych, niezwykle emocjonalnych i łagodnych piosenek popowych. „Zeitlos” prezentuje wrażliwą, romantyczną stronę artysty, która obok tanecznych rytmów ukształtowała jego karierę po rozpadzie Modern Talking. Płyta skupia się na autentycznych interpretacjach – znalazły się na niej zarówno nastrojowe kompozycje solowe, jak i zmysłowe, charakterystyczne covery światowych przebojów.

Wśród kilkunastu utworów znalazły się między innymi klasyki i rozszerzone wersje (Extended/Unplugged) takich piosenek jak:

• „When Will I See You Again” (słynny przebój grupy The Three Degrees),
• „How Deep Is Your Love” (nieśmiertelny klasyk z repertuaru Bee Gees),
• „Never Knew Love Like This Before” (hit Stephanie Mills),

a także własne utwory Andersa, m.in.: „Dance In Heaven”, „Standing Alone”, „Turn Around” czy „The Night Is Still Young”.

To spójne, nostalgiczne wydawnictwo, udowadniające, że klasyczny pop lat 90., oparty na cieple wokalu i prostych, pięknych melodiach, rzeczywiście okazuje się – tak jak głosi tytuł – absolutnie ponadczasowy.

Za albumem „Zeitlos” stoi Thomas Anders (urodzony 1 marca 1963 roku jako Bernd Weidung) – jedna z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych postaci europejskiej sceny muzyki rozrywkowej.

Anders zyskał globalną, ikoniczną sławę w latach 80. jako główny wokalista legendarnego niemieckiego duetu Modern Talking, który współtworzył wraz z producentem Dieterem Bohlenem. To właśnie jego miękki, ciepły, lekko soulowy i niezwykle charakterystyczny głos wyniósł na szczyty światowych list przebojów takie hymny gatunku eurodisco jak „You’re My Heart, You’re My Soul”, „Cheri Cheri Lady” czy „Brother Louie”.

Choć duet (który sprzedał łącznie ponad 120 milionów płyt na świecie) jest jego największym fenomenem komercyjnym, Thomas Anders to artysta potrafiący nieustannie ewoluować. Poza projektami z Modern Talking (zarówno w latach 80., jak i po reaktywacji pod koniec lat 90.), przez dekady z sukcesami budował karierę solową. Jego muzyczne portfolio jest bardzo wszechstronne – Anders nagrywał albumy w języku angielskim, hiszpańskim i niemieckim, świetnie odnajdując się zarówno w muzyce dance, eleganckim popie, nastrojowym jazzie, jak i współczesnym niemieckim szlagierze (szczególnie w owocnych współpracach w duecie z Florianem Silbereisenem w obecnej dekadzie). Thomas Anders do dziś imponuje świetną formą wokalną, elegancją sceniczną i niesłabnącym szacunkiem ze strony milionów fanów na całym świecie.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 6 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

Płyta Dnia – Zgłoś propozycję

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento