01 With Massive Attack – I Want You
02 I’ll Remember (Theme From The Motion Picture With Honors)
03 Take A Bow
04 You’ll See
05 Crazy For You
06 This Used To Be My Playground
07 Live To Tell
08 Love Don’t Live Here Anymore (Remix)
09 Something To Remember
10 Forbidden Love
11 One More Chance
12 Rain
13 Oh Father
14 With Massive Attack – I Want You (Orchestral)

MADONNA – Something To Remember (1995)

„Something to Remember” to pierwsza kompilacja ballad i wolniejszych piosenek z repertuaru Madonny, wydana w listopadzie 1995 roku. Powstała w szczególnym momencie w karierze artystki – po kontrowersyjnych i mocno krytykowanych projektach, takich jak album „Erotica” i książka „Sex”. Płyta miała na celu przypomnieć publiczności o jej wokalnych talentach i artystycznej dojrzałości.

Album zawiera 14 utworów, w tym:

Wielkie hity: takie jak „Live to Tell”, „Take a Bow”, „Crazy for You”, „Forbidden Love” czy „I’ll Remember”.

Nowe piosenki: Specjalnie na ten album nagrano dwie nowe kompozycje: „I Want You” (cover Marvina Gaye’a z Massive Attack) oraz „You’ll See” (która stała się jednym z jej największych przebojów).

Niezwykłe covery: Oprócz „I Want You”, na płycie znalazł się także cover „One More Chance” George’a Michaela.

Album odniósł ogromny sukces komercyjny i artystyczny. Pokazał wrażliwą i subtelną stronę Madonny, co pozytywnie wpłynęło na jej wizerunek po burzliwym okresie. To płyta, która potwierdziła, że Madonna to nie tylko królowa popu, ale również utalentowana wokalistka i dojrzała artystka.

Madonna Louise Ciccone urodziła się 16 sierpnia 1958 roku. Jest jedną z najbardziej wpływowych i ikonicznych postaci w historii muzyki. Zdominowała popkulturę przez ostatnie cztery dekady, a jej kariera to nieustanne reinwencje, prowokacje i łamanie barier.

Jej debiutancki album, zatytułowany po prostu „Madonna” (1983), przyniósł takie przeboje jak „Holiday” i „Borderline”. Jednak to płyty „Like a Virgin” (1984) i „True Blue” (1986) uczyniły z niej międzynarodową supergwiazdę. Prowokacyjny teledysk do „Like a Prayer” (1989) pokazał, że Madonna nie boi się poruszać kontrowersyjnych tematów, łącząc sztukę, religię i seks.

Madonna jest rekordzistką w wielu kategoriach. Jest najlepiej sprzedającą się artystką wszech czasów, a jej trasy koncertowe biją rekordy popularności. W swojej karierze wydała 14 albumów studyjnych, stworzyła ścieżki dźwiękowe do filmów, a nawet sama reżyserowała.

Wizerunek Madonny zmieniał się wielokrotnie – od dziewczyny z Lower East Side, przez symbol seksu, po artystkę eksperymentującą z elektronicznymi brzmieniami. Jej stała ewolucja i wpływ na modę, taniec, film i biznes sprawiły, że nieustannie pozostaje na topie, inspirując kolejne pokolenia artystów.

01 Cold Day In Hell
02 Don’t You Lie To Me (I Get Evil)
03 Story Of The Blues
04 Since I Met You Baby
05 Separate Ways
06 Only Fool In Town
07 Key To Love
08 Jumpin’ At Shadows
09 The Blues Is Alright
10 The Hurt Inside
11 Nothing’s The Same

GARY MOORE – After Hours (1992)

Gary Moore to legenda, a „After Hours” to jeden z jego najlepszych krążków. To ósmy solowy album studyjny Gary’ego Moore’a, wydany 10 marca 1992 roku. Jest to kontynuacja jego niezwykle udanego, bluesowego zwrotu, który rozpoczął się od albumu „Still Got the Blues” z 1990 roku. Płyta ugruntowała jego pozycję jako jednego z najwybitniejszych gitarzystów blues-rockowych swoich czasów.

Na albumie Moore kontynuuje eksplorację tradycyjnego bluesa, ale dodaje do niego sporo rockowej energii. Album jest pełen gościnnych występów legendarnych muzyków, w tym B.B. Kinga, z którym Gary Moore nagrał utwór „Since I Met You Baby”. W nagraniach udział wzięli także Albert Collins w piosence „The Blues Is Alright” oraz Albert King, co nadaje płycie autentyczny, bluesowy charakter.

Piosenki, takie jak „Cold Day in Hell”, pokazują, że Gary Moore świetnie czuł się w bluesowym klimacie, a jego wirtuozeria i emocjonalne podejście do gitary wspaniale pasowały do tego gatunku. Płyta odniosła duży sukces komercyjny i zdobyła uznanie krytyków, a do dziś jest uważana za jeden z najważniejszych bluesowych albumów lat 90.

Robert William Gary Moore (1952–2011) był północnoirlandzkim gitarzystą, wokalistą i kompozytorem. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych gitarzystów w historii muzyki rockowej i bluesowej.

Jego kariera rozpoczęła się w latach 60. i 70. w zespole Skid Row, a następnie dołączył do słynnego Thin Lizzy. Właśnie tam, grając u boku Phila Lynotta, rozwinął swój charakterystyczny, ekspresyjny styl.

W swojej solowej karierze Gary Moore często zmieniał style, eksperymentując z hard rockiem, metalem, a nawet popem. Jednak to jego powrót do korzeni, czyli do blues-rocka, w latach 90., przyniósł mu największe uznanie. To właśnie albumy takie jak „Still Got the Blues” i „After Hours” zdefiniowały go na nowo i zyskały mu status legendy.

Gary Moore był znany ze swojej techniki, szybkości i przede wszystkim z niezwykle emocjonalnego, śpiewającego tonu gitary. Potrafił wydobyć z instrumentu niesamowite emocje, a jego solówki były zawsze pełne pasji. Mimo że odszedł przedwcześnie, jego muzyka wciąż inspiruje nowe pokolenia gitarzystów.

01 Niech Całują Cię Moje Oczy
02 Nocny Papieros
03 Kiedy Jesteś Taka Bliska
04 Zaczepka Platoniczna
05 Absolutnie Nic
06 Epitafium Dla Mahalli Jackson
07 Do Widzenia Mówiliśmy
08 Love Is Crazy
09 Play It Again
10 Cud Niepamięci
11 Tak Jak W Kinie
12 Tolerancja (Na Miły Bóg)
13 Cisza Ratunkowa
14 Jakby Nie Było Jutra
15 Fa Na Na Na
16 Są Na Ttym Świecie Rzeczy
17 Tango Memento Vitae
18 Czas Nas Uczy Pogody

STANISŁAW SOYKA – Cud Niepamięci (2005)

Album „Cud Niepamięci”, który ukazał się w 2005 roku w ramach popularnej serii „Złota Kolekcja”, jest tak naprawdę kompilacją największych przebojów i najważniejszych piosenek z całej, trwającej wówczas 30 lat kariery Stanisława Soyki. Choć tytuł płyty nawiązuje do piosenki o tym samym tytule, która znalazła się na albumie, to sama płyta stanowi przekrój jego twórczości.

Na krążku znajdziemy utwory z różnych okresów, reprezentujące jego wszechstronność, a także nagrania, które na stałe weszły do kanonu polskiej muzyki. To właśnie na tej płycie można usłyszeć takie hity jak:

• „Tolerancja” – utwór, który stał się hymnem miłości i akceptacji.
• „Piosenka o Wiosce” – wesoła, życiowa piosenka.
• „Cud niepamięci” – tytułowa kompozycja.
• „Są na tym świecie rzeczy…” – wzruszająca piosenka, która chwyta za serce.

Płyta pokazuje, jak na przestrzeni lat zmieniał się Soyka – od jazzmana, przez piosenkarza bluesowego, aż po wrażliwego artystę, który umie łączyć różne gatunki z poetyckimi tekstami.

Stanisław Soyka urodził się 26 kwietnia 1959 roku w Żorach. Jest wybitnym polskim wokalistą, pianistą i kompozytorem. Od początku swojej kariery wyróżniał się niezwykłym, charakterystycznym głosem i wszechstronnością muzyczną.

Początkowo kariera Soyki była związana z muzyką jazzową, bluesową i soulową. Z czasem jego styl ewoluował w kierunku bardziej osobistych i poetyckich brzmień. Jest znany z interpretacji wierszy wybitnych poetów, w tym Agnieszki Osieckiej, Czesława Miłosza czy Jana Twardowskiego.

W swojej karierze nagrał ponad 30 albumów, a jego piosenki, takie jak „Tolerancja” czy „Piosenka o Wiosce”, na stałe wpisały się do kanonu polskiej muzyki. Oprócz muzyki, Soyka angażował się w działalność społeczną i charytatywną, wspierając młodych artystów.

Był artystą o wielkim talencie improwizacyjnym, a jego koncerty na żywo to zawsze były niezapomniane przeżycia. Jego muzyka to połączenie wielu gatunków, ale zawsze z dominującym pierwiastkiem liryzmu i głębokiej wrażliwości.

Artysta zmarł 21 sierpnia 2025 roku w wieku 66 lat, tuż przed swoim planowanym występem na festiwalu w Sopocie. Jego odejście to wielka strata dla polskiej kultury. Zawsze pozostanie w pamięci jako artysta wrażliwy, autentyczny i pełen pasji.

01 It’s Alright
02 In Between Days
03 About You Now
04 Sleeping Satellite
05 To France
06 A Little Respect
07 Remember Me
08 Anyone Who Had A Heart
09 Wonderful Life
10 They Don’t Know
11 Beautiful Ones
12 Just What I Needed
13 Ever Fallen In Love (With Someone You Shouldn’t 've)
14 Kooks

KIM WILDE – Snapshots (2011)

„Snapshots” to dwunasty album studyjny, a zarazem pierwszy album z coverami w karierze Kim Wilde. Ukazał się 26 sierpnia 2011 roku w Niemczech nakładem Columbia SevenOne / Sony Music Germany, a kilka miesięcy później (28 listopada) miał premierę także w Wielkiej Brytanii.

Kim Wilde sama wybrała repertuar, konsultując się z bliskimi i słuchaczami – część propozycji pochodziła z ankiety na Twitterze. Materiał to utwory od lat 60. po 90., które miały dla niej znaczenie osobiście.

Przed premierą wydano podwójny singiel „It’s Alright” / „Sleeping Satellite” (19 sierpnia 2011) z teledyskami. Kolejne single: „To France” (wydane cyfrowo 2 grudnia 2011, z remiksem świątecznym + remix „It’s Alright”). „Ever Fallen in Love” (Buzzcocks cover, wydany cyfrowo 24 lutego 2012, zawiera bonus „Spirit in the Sky”).

To popowy album z elementami pop-rocka i new-wave. Wilde interpretowała utwory z wdziękiem i luzem, tworząc hołd ulubionym dźwiękom z różnych dekad. W bookletcie znalazły się fotografie z różnych etapów życia Wilde — większość z prywatnych zbiorów, a także zdjęcia fanów nadesłane po jej apelach. Sesje zdjęciowe wykonał Nikolaj Georgiew, a projekt graficzny albumu przygotowali Benjamin Brauers i Florian Bredl.

Kim Wilde, a właściwie Kim Smith, urodziła się 18 listopada 1960 roku w Londynie, to brytyjska piosenkarka, która zdobyła ogromną popularność w latach 80. Uchodzi za jedną z największych ikon popu tej dekady.

Kim Wilde zadebiutowała w 1981 roku singlem „Kids in America”, który od razu stał się międzynarodowym hitem i dotarł do drugiego miejsca na brytyjskich listach przebojów. W 1983 roku otrzymała nagrodę Brit Awards dla najlepszej brytyjskiej wokalistki solowej. Wylansowała wiele niezapomnianych przebojów, takich jak „Cambodia”, „You Keep Me Hangin’ On” (cover piosenki The Supremes), „You Came” czy „Chequered Love”.

W latach 90. jej popularność zaczęła spadać, a artystka postanowiła wycofać się z branży muzycznej. Zagrała w rockowej operze „Tommy” na londyńskim West Endzie.

Na początku XXI wieku Kim Wilde powróciła do muzyki, a w 2003 roku nagrała piosenkę „Anywhere, Anyplace, Anytime” w duecie z niemiecką wokalistką Neną, co ponownie przyciągnęło do niej uwagę publiczności. Od tego czasu nadal aktywnie koncertuje i nagrywa nowe albumy. Jej ostatnie wydawnictwa to m.in. „Here Come the Aliens” (2018) oraz „Closer” (2025).

Poza muzyką, Kim Wilde rozwijała swoją inną pasję – ogrodnictwo. Ukończyła studia z zakresu architektury krajobrazu, napisała dwie książki o ogrodnictwie i prowadziła programy telewizyjne na ten temat.

01 Jackie
02 Mandinka
03 Jerusalem
04 Just Like U Said It Would B
05 Never Get Old
06 Troy
07 I Want Your (Hands On Me)
08 Drink Before The War
09 Just Call Me Joe

SINEAD O’CONNOR – The Lion And The Cobra (1987)

Sinéad O’Connor (1966–2023) była irlandzką piosenkarką, autorką tekstów i aktywistką. Zasłynęła z emocjonalnego wokalu, ogolonej głowy i bezkompromisowego podejścia do życia i sztuki. Jej twórczość często dotykała tematów społecznych, politycznych i duchowych, wywołując liczne kontrowersje.

„The Lion and the Cobra” to debiutancki album studyjny Sinéad O’Connor, wydany w 1987 roku. Płyta zdobyła uznanie krytyków i publiczności, stając się kamieniem milowym w karierze artystki. Album łączy w sobie elementy rocka alternatywnego, post-punku i popu, tworząc unikalne, surowe i zarazem piękne brzmienie.

O’Connor sama była współproducentką płyty, co nadało jej bardzo osobisty charakter. Brzmienie jest minimalistyczne, z naciskiem na mocny, ekspresyjny wokal i oszczędne instrumentarium.

Do największych przebojów z tego albumu należą „Mandinka”, „I Want Your (Hands on Me)” oraz „Troy”. „Troy” jest szczególnie doceniany za swoją dramatyczną, operową formę i potężny ładunek emocjonalny.

Liryki O’Connor na tym albumie są głęboko osobiste i introspekcyjne. Dotykają tematów takich jak miłość, zdrada, macierzyństwo i duchowość. Tytuł albumu odnosi się do jednego z utworów, w którym O’Connor identyfikuje się z siłą i wrażliwością lwa i kobry.

„The Lion and the Cobra” ugruntował pozycję Sinéad O’Connor jako jednej z najbardziej oryginalnych i utalentowanych artystek swojej generacji.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 7 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

If you would like to request an album to be featured on Radio Divertimento’s „Album of the Day” series, simply leave a comment below with the title and artist. Please only use the comments for album requests. If you’d like to leave us a message, please use our contact form or guestbook. You can submit your suggestions on this post for 7 days until a new one is published, or you can email us or leave a message on GG.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento