Płyty dnia w Radio Divertimento prezentowane w 3 tygodniu 2026,
od poniedziałku 12 stycznia do piątku 16 stycznia,
nocą o godz. 200, przed południem o godz. 1000, oraz po południu o godz. 1700,
oraz w nocnym maratonie płytowym, w niedzielę 18 stycznia od godz. 200.

| ABBA | LAURA FABIAN | ANKA | VANGELIS | AL MARTINO |
Poniedziałek 12.01.2026
  • 01. Summer Night City
  • 02. Angeleyes
  • 03. The Day Before You Came
  • 04. Eagle
  • 05. I Do, I Do, I Do, I Do, I Do
  • 06. So Long
  • 07. Honey, Honey
  • 08. The Visitors
  • 09. Our Last Summer
  • 10. On And On And On
  • 11. Ring Ring
  • 12. I Wonder (Departure)
  • 13. Lovelight
  • 14. Head Over Heels
  • 15. When I Kissed The Teacher
  • 16. I Am The City
  • 17. Cassandra
  • 18. Under Attack
  • 19. When All Is Said And Done
  • 20. The Way Old Friends Do

ABBA – More ABBA Gold (More ABBA Hits) (1993)

„More ABBA Gold (More ABBA Hits)”, wydany 24 maja 1993 roku, to druga wielka kompilacja szwedzkiego kwartetu, przygotowana jako uzupełnienie bestsellerowego „ABBA Gold”. Podczas gdy pierwszy zestaw zawierał największe i najbardziej oczywiste przeboje, ten album odsłania drugą stronę twórczości zespołu – utwory równie znakomite, ale mniej eksploatowane w radiu. To właśnie dlatego „More ABBA Gold” jest tak ceniony przez fanów: pokazuje pełniejszy obraz grupy, jej różnorodność i ewolucję muzyczną.

Album obejmuje nagrania z lat 1973–1982 i trwa ponad 76 minut. Otwiera go „Summer Night City”, jeden z najbardziej energetycznych singli zespołu, a dalej pojawiają się takie perełki jak „Angeleyes”, melancholijne „The Day Before You Came”, majestatyczne „Eagle” czy wczesne „Ring Ring”. Kompilacja łączy utwory taneczne, popowe, dramatyczne ballady i bardziej eksperymentalne momenty z późnego okresu działalności ABBA. To album, który pokazuje, jak szerokie było spektrum ich brzmienia – od lekkiego popu po ambitniejsze, nastrojowe kompozycje.

„More ABBA Gold” sprzedał się w ponad trzech milionach egzemplarzy na świecie, co potwierdza, że nawet „drugi garnitur” ABBY to wciąż muzyka najwyższej klasy. Wydawnictwo stało się naturalnym przedłużeniem fenomenu, który rozpoczął się rok wcześniej wraz z triumfalnym powrotem popularności zespołu.

ABBA to szwedzki kwartet założony w 1972 roku przez Agnethę Fältskog, Björna Ulvaeusa, Benny’ego Anderssona i Anni‑Frid Lyngstad. Zespół zdobył światową sławę po zwycięstwie w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1974 roku z utworem „Waterloo”. Ich muzyka – melodyjna, perfekcyjnie zaaranżowana, pełna harmonii wokalnych – stała się jednym z symboli popu lat siedemdziesiątych. ABBA stworzyła dziesiątki przebojów, które do dziś pozostają częścią światowej kultury: „Dancing Queen”, „Mamma Mia”, „Fernando”, „The Winner Takes It All”.

Choć grupa zakończyła działalność w 1982 roku, jej popularność nigdy nie zgasła. Musical „Mamma Mia!”, filmowe adaptacje i powrót z albumem „Voyage” w 2021 roku tylko potwierdziły, że ABBA jest jednym z najbardziej ponadczasowych zjawisk w historii muzyki.

Wtorek 13.01.2026
  • 01. Tout
  • 02. J’ai Zappé
  • 03. La Différence
  • 04. Humana
  • 05. Urgent Désir
  • 06. Les Amoureux De L’an Deux Mille
  • 07. Ici (Pour Camille)
  • 08. Alléluia
  • 09. Je T’aime
  • 10. Je T’appartiens
  • 11. Perdere L’amore

LAURA FABIAN – Pure (1996)

„Pure”, wydany w 1996 roku, to album, który uczynił Larę Fabian jedną z najważniejszych francuskojęzycznych artystek lat dziewięćdziesiątych. To jej trzeci album studyjny i jednocześnie pierwsze wydawnictwo skierowane do odbiorców poza Kanadą. Płyta odniosła ogromny sukces – we Francji zdobyła status Diamentowej Płyty, sprzedając się błyskawicznie i przynosząc Fabian międzynarodową rozpoznawalność.

Album jest niezwykle emocjonalny, pełen dramatyzmu i melodyjnej intensywności. Otwiera go „Tout”, utwór, który od razu definiuje charakter płyty: mocny, pełen pasji, z charakterystycznym, szerokim wokalem Fabian. „Si tu m’aimes” i „J’ai zappé” pokazują jej popową wrażliwość, ale to „La différence” stała się jednym z najważniejszych utworów w jej karierze – piosenką przeciwko homofobii, śpiewaną z ogromną delikatnością i siłą jednocześnie. „Humana” wnosi bardziej etniczny, rytmiczny klimat, a „Je t’aime” – dziś jej najbardziej rozpoznawalna ballada – stała się klasykiem francuskiej muzyki pop, wykonywanym na koncertach z niemal operową intensywnością.

„Pure” jest albumem bardzo spójnym, zbudowanym na emocjach, które Lara Fabian potrafi przekazać w sposób absolutnie bezpośredni. Jej głos – potężny, ale jednocześnie kruchy – prowadzi słuchacza przez historie o miłości, stracie, akceptacji i duchowej sile. To płyta, która łączy pop, chanson i elementy muzyki filmowej, tworząc brzmienie eleganckie, dramatyczne i ponadczasowe.

Lara Fabian, urodziła się 9 stycznia 1970 roku w Belgii, jest jedną z najbardziej cenionych wokalistek francuskojęzycznych. Jej kariera rozpoczęła się w Kanadzie, gdzie zdobyła pierwsze sukcesy, zanim podbiła Europę albumem „Pure”. Fabian słynie z niezwykłej techniki wokalnej – jej głos obejmuje szeroką skalę, a sposób interpretacji często porównywany jest do śpiewu teatralnego lub operowego. Jej styl łączy pop, chanson, muzykę filmową i elementy klasyczne.

W kolejnych latach nagrywała zarówno po francusku, jak i po angielsku, zdobywając popularność dzięki takim utworom jak „Adagio”, „I Will Love Again” czy „Je suis malade”. Jej twórczość charakteryzuje się emocjonalną szczerością, intensywnością i umiejętnością budowania dramatycznych kulminacji, które stały się jej znakiem rozpoznawczym.

Środa 14.01.2026
  • 01. Grzech
  • 02. Światło
  • 03. Królowa balu
  • 04. Sama
  • 05. Szósty zmysł
  • 06. Bliżej
  • 07. Przytul mnie mocno
  • 08. O wiele mniej
  • 09. Perfekcyjna
  • 10. Nowa Era
  • 11. Przyjaciółko
  • 12. Uwaga na emocje
  • 13. Intuicja
  • 14. Credo
  • 15. Idiotka
  • 16. Dzięki

ANKA – Szósty zmysł (2024)

„Szósty zmysł”, wydany 15 listopada 2024 roku, to drugi album formacji ANKA, której twarzą i głosem jest Ania Świątczak. To płyta bardzo spójna emocjonalnie, zbudowana wokół portretów kobiet – ich codzienności, siły, słabości, intuicji i wewnętrznych światów. Zarówno dystrybutor, Empik, jak i oficjalna strona zespołu podkreślają, że album jest zbiorem historii uchwyconych „w różnych momentach życia, w różnych emocjach i nastrojach”, tworząc szeroki obraz współczesnej kobiecości.

Brzmieniowo „Szósty zmysł” jest krokiem w stronę nowoczesnego popu, ale z wyraźnym powrotem do muzycznych fascynacji Świątczak sprzed lat. Słychać tu zarówno elektronikę, jak i bardziej organiczne, melodyjne elementy. Całość jest utrzymana w atmosferze emocjonalnej szczerości – od mocniejszych, rytmicznych utworów jak „Grzech” czy „Światło”, przez bardziej intymne kompozycje („Sama”, „Przyjaciółko”), aż po tytułowy „Szósty zmysł”, który stanowi serce albumu. Wydawnictwo trwa około 52 minut i obejmuje szesnaście utworów.

To album dojrzalszy niż debiut, bardziej świadomy i osobisty. ANKA nie ucieka od emocji – przeciwnie, zanurza się w nich, pokazując kobiecość jako przestrzeń pełną kontrastów: siły i kruchości, odwagi i wątpliwości, światła i cienia. To muzyka, która nie tylko opowiada historie, ale też zaprasza słuchacza do własnych refleksji.

Ania Świątczak, a właściwie Anna Katarzyna Magdalena Żeńca urodziła się 30 marca 1977 roku w Katowicach, liderka projektu ANKA, to wokalistka z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem scenicznym. Szeroka publiczność poznała ją jako zwyciężczynię Debiutów na Festiwalu w Opolu, a później jako jedną z najbardziej charakterystycznych wokalistek polskiej sceny popowej. Przez lata współpracowała z wieloma artystami – m.in. . Natalią Kukulską, Andrzejem Piasecznym, zespołem Ich Troje czy chórem TGD.

Jej głos jest rozpoznawalny: ciepły, mocny, z charakterystyczną barwą, która potrafi być zarówno delikatna, jak i pełna ekspresji. Projekt ANKA jest dla niej przestrzenią całkowicie autorską – miejscem, w którym może opowiadać własne historie i budować muzykę zgodną z jej wrażliwością. Po sukcesie pierwszej płyty i przebojach takich jak „Z każdą chwilą zła”, ANKA wraca z materiałem dojrzalszym, bardziej introspektywnym, ale wciąż pełnym energii.

„Szósty zmysł” to album, który pokazuje artystkę w pełni świadomą swojej drogi – kobietę, która nie boi się mówić własnym głosem i tworzyć muzyki, która rezonuje z doświadczeniami współczesnych słuchaczy.

Czwartek 15.01.2026
  • 2-01. Rachel’s Song
  • 2-02. Missing
  • 2-03. Love Theme (From Blade Runner)
  • 2-04. Ask The Mountains
  • 2-05. Theme From 'Bitter Moon’
  • 2-06. Dream In An Open Place
  • 2-07. Twenty Eighth Parallel
  • 2-08. Memories Of Green
  • 2-09. La Petite Fille De La Mer
  • 2-10. Song Of The Seas
  • 2-11. Memories Of Blue
  • 2-12. L’ Enfant
  • 2-13. Echoes
  • 2-14. Remembering

VANGELIS – The Collection Vol.2 (2012)

„The Collection Vol. 2” z 2012 roku, drugi krążek tej kompilacji jest jak podróż przez najbardziej intymne i melancholijne obszary twórczości Vangelisa. Otwiera go „Rachel’s Song”, delikatna, eteryczna kompozycja z Blade Runnera, w której głos Mary Hopkin unosi się nad miękkimi syntezatorami niczym wspomnienie czegoś, co nigdy nie było do końca realne. To wejście od razu ustawia ton całej płyty — pełen zadumy, światła i subtelnych emocji.

„Missing” przenosi słuchacza w zupełnie inny świat: surowy, przejmujący, z charakterystycznym dla Vangelisa połączeniem prostoty i głębokiego ładunku emocjonalnego. „Love Theme” z Blade Runnera to już czysta magia — jeden z najpiękniejszych tematów miłosnych w historii kina, z saksofonem Dicka Morrisseya.

„Ask the Mountains” to z kolei przykład współczesnej, minimalistycznej duchowości Vangelisa. Głos Jessicy Riddle wprowadza tu niemal mistyczny spokój. „Theme from Bitter Moon” jest bardziej dramatyczny, zmysłowy, pełen napięcia — idealnie oddaje atmosferę filmu Polańskiego.

W dalszej części albumu pojawiają się utwory bardziej kontemplacyjne. „Dream in an Open Place” to czysta przestrzeń, muzyka, która oddycha. „Twenty Eighth Parallel” z filmu 1492. „Memories of Green” — kolejny powrót do Blade Runnera — to melancholia w najczystszej postaci, z charakterystycznym dźwiękiem elektronicznego „pianina” i odgłosami otoczenia.

„La Petite Fille de la Mer” to klasyk z L’Apocalypse des Animaux, jedna z najpiękniejszych miniatur w dorobku Vangelisa. „Song of the Seas” i „Memories of Blue” kontynuują ten ton. „L’Enfant” z Opera Sauvage to z kolei utwór, który od lat kojarzy się z czystością i nadzieją.

Album zamykają „Echoes” i „Remembering” — dwie kompozycje, które brzmią jak podsumowanie całej podróży. Są spokojne, pełne zadumy, jakby Vangelis chciał zostawić słuchacza w stanie wewnętrznego wyciszenia.

Druga płyta tej kompilacji jest więc nie tylko zbiorem utworów, ale także emocjonalną opowieścią. To Vangelis w najbardziej lirycznej formie — twórca, który potrafił jednym akordem otworzyć przed słuchaczem cały świat wspomnień, obrazów i uczuć.

Vangelis, czyli Evangelos Odysseas Papathanassiou, był jednym z najważniejszych kompozytorów muzyki elektronicznej i filmowej XX i XXI wieku. Urodził się 29 marca w 1943 roku w Grecji, zaczynał jako członek zespołów rockowych, ale szybko odnalazł własną drogę, tworząc muzykę, która łączyła elektronikę, orkiestrację i elementy etniczne. Jego styl był natychmiast rozpoznawalny – monumentalny, emocjonalny, pełen przestrzeni i charakterystycznych brzmień syntezatorów. Największą sławę przyniosły mu ścieżki dźwiękowe do filmów „Chariots of Fire”, „Blade Runner”, „1492: Conquest of Paradise” i „Alexander”. Za „Chariots of Fire” otrzymał Oscara, a temat przewodni stał się jednym z najbardziej ikonicznych motywów w historii kina.

Vangelis był artystą niezwykle wszechstronnym – komponował muzykę filmową, elektroniczną, klasyczną, ambientową, a także współpracował z wieloma muzykami, w tym z Jonem Andersonem z Yes. Jego twórczość wywarła ogromny wpływ na rozwój muzyki elektronicznej, ambientu, a także współczesnej muzyki filmowej.
Vangelis zmarł 17 maja 2022 roku w Paryżu w wieku 79 lat.

Piątek 16.01.2026
  • A1. Spanish Eyes
  • A2. My Foolish Heart
  • A3. By The River Of The Roses
  • A4. Make The World Go Away
  • A5. Hello Memory
  • A6. Till Then, My Love
  • B1. The White Rose Of Athens
  • B2. Forgive Me
  • B3. The End Of The World
  • B4. One Has My Name…The Other Has My Heart
  • B5. I’ll Hold You In My Heart (Till I Can Hold You In My Arms)
  • B6. Think I’ll Go Somewhere And Cry Myself To Sleep

AL MARTINO – Spanish Eyes (1966)

„Spanish Eyes”, wydany 24 stycznia 1966 roku, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych albumów Ala Martina i jednocześnie płyta, która ugruntowała jego pozycję jako jednego z najważniejszych głosów tradycyjnego popu lat sześćdziesiątych. Album ukazał się nakładem Capitol Records i od razu zwrócił uwagę tytułowym utworem, który stał się międzynarodowym przebojem. „Spanish Eyes” to romantyczna, melodyjna ballada oparta na kompozycji Berta Kaempferta, z charakterystyczną orkiestracją i ciepłym, pełnym elegancji wokalem Martina.

Cała płyta utrzymana jest w klimacie klasycznego popu tamtej epoki — eleganckiego, nastrojowego, pełnego orkiestralnych aranżacji. Martino sięga tu zarówno po standardy („My Foolish Heart”, „Make the World Go Away”), jak i po utwory mniej znane, ale idealnie dopasowane do jego stylu. Jego interpretacje są pełne miękkości i romantycznego uroku, a aranżacje Petera De Angelisa i Belforda Hendricksa nadają całości filmowy, niemal hollywoodzki charakter. Album trwa niespełna pół godziny, ale jest niezwykle spójny — to zestaw piosenek, które tworzą atmosferę wieczornej, eleganckiej nostalgii.

Al Martino, a właściwie Alfred Cini urodził się 7 października 1927 roku w Filadelfii, był jednym z najważniejszych amerykańskich wokalistów popowych swojej generacji. Zmarł 13 października 2009 roku w Springfield, również w Pensylwanii, w wieku 82 lat. Jego kariera rozpoczęła się po II wojnie światowej, a pierwszy wielki sukces przyniósł mu przebój „Here in My Heart”, który w 1952 roku stał się numerem jeden zarówno w USA, jak i w Wielkiej Brytanii. Martino słynął z aksamitnego barytonu, który idealnie pasował do romantycznych ballad i klasycznych standardów. Jego styl był elegancki, pełen emocjonalnej powściągliwości, ale jednocześnie niezwykle sugestywny.

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych Martino był jednym z filarów tzw. „croonerów” — wokalistów śpiewających z dużymi orkiestrami, w tradycji Franka Sinatry czy Perry’ego Como. Oprócz kariery muzycznej zasłynął także rolą Johnny’ego Fontane’a w filmie „Ojciec chrzestny”, gdzie zagrał postać inspirowaną realnymi włoskimi gwiazdami estrady.

„Spanish Eyes” pozostaje jednym z jego najważniejszych albumów — płytą, która najlepiej oddaje jego styl: romantyczny, elegancki, pełen klasy i ponadczasowego uroku.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 7 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

If you would like to request an album to be featured on Radio Divertimento’s „Album of the Day” series, simply leave a comment below with the title and artist. Please only use the comments for album requests. If you’d like to leave us a message, please use our contact form or guestbook. You can submit your suggestions on this post for 7 days until a new one is published, or you can email us or leave a message on GG.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: 
Info Music Radio Divertimento 

1 thought on “PŁYTA DNIA 3/2026

  1. Cześć,
    moja propozycje płyt to David Bowie – Let’s Dance (1983), Scissor Sisters – Scissor Sisters (2004) i Goya – Smak słów (2005)
    Pozdrawiam 😊

Comments are closed.