1 Elton John & Dua Lipa – Cold Heart (PNAU Remix)
2 Elton John, Young Thug & Nicki Minaj – Always Love You
3 Surfaces Feat. Elton John – Learn To Fly
4 Elton John & Charlie Puth – After All
5 Rina Sawayama & Elton John – Chosen Family
6 Gorillaz Feat. Elton John & 6LACK – The Pink Phantom
7 Elton John & Years & Years – It’s A Sin
8 Miley Cyrus Feat. WATT, Elton John, Yo-Yo Ma, Robert Trujillo
   & Chad Smith – Nothing Else Matters
9 Elton John & SG Lewis – Orbit
10 Elton John & Brandi Carlile – Simple Things
11 Jimmie Allen (3) & Elton John – Beauty In The Bones
12 Lil Nas X Feat. Elton John – One Of Me
13 Elton John & Eddie Vedder – E-Ticket
14 Elton John & Stevie Wonder – Finish Line
15 Elton John & Stevie Nicks – Stolen Car
16 Glen Campbell & Elton John – I’m Not Gonna Miss You

ELTON JOHN – The Lockdown Sessions (2021)

„The Lockdown Sessions” Eltona Johna to album studyjny wydany w 2021 roku, będący zbiorem utworów nagranych podczas pandemii COVID-19. Zamiast tworzyć nowy materiał solowo, Elton John wykorzystał czas izolacji na współpracę z różnymi artystami, tworząc zaskakujące i energiczne połączenia muzyczne.

Album jest eklektyczną mieszanką gatunków, od popu i rocka po R&B i country. Nie brakuje na nim zarówno ballad, jak i dynamicznych utworów. Każda współpraca jest unikalna, odzwierciedlając styl i osobowość poszczególnych artystów. To nie jest płyta zdominowana przez jeden styl – jest to raczej podróż przez różne muzyczne krajobrazy, spięte wspólną nicią kreatywności i improwizacji.

Choć album zawiera nowe wersje niektórych starszych utworów Johna, większość to oryginalny materiał stworzony specjalnie na potrzeby „The Lockdown Sessions”. To właśnie te nowe kompozycje pokazują, jak elastyczny i adaptacyjny jest talent Eltona Johna, a także jego umiejętność harmonijnego współgrania z innymi artystami.

Podsumowując, „The Lockdown Sessions” to album, który zaskakuje różnorodnością, świeżością i energią. To nie tylko zbiór piosenek, ale dowód na to, że nawet w trudnych okolicznościach, kreatywność może kwitnąć i przynosić niespodziewane, ale fascynujące rezultaty.

Elton John, właściwie Reginald Kenneth Dwight, to brytyjski piosenkarz, kompozytor i pianista. Urodził się 25 marca 1947 roku w Pinner, Middlesex, Anglia. Jest jednym z najbardziej utytułowanych i wpływowych artystów w historii muzyki popularnej.

Kariera Eltona Johna rozpoczęła się w latach 60-tych, kiedy grał w zespołach bluesowych i rockowych. W 1969 roku spotkał się z tekściarzem Bernie Taupinem, z którym nawiązał współpracę, trwającą do dziś. Ich pierwszy wspólny album, „Empty Sky”, ukazał się w 1969 roku, ale to dopiero album „Elton John” z 1970 roku przyniósł im pierwszy sukces.

W latach 70tych Elton John stał się jednym z najpopularniejszych artystów na świecie. Jego albumy, takie jak „Honky Château”, „Don’t Shoot Me I’m Only the Piano Player” i „Goodbye Yellow Brick Road”, sprzedawały się w milionach egzemplarzy. Jego piosenki, takie jak „Your Song”, „Crocodile Rock”, „Rocket Man” i „Philadelphia Freedom”, stały się klasykami rocka.

Elton John jest znany z jego wyrazistego głosu, wirtuozyjnej gry na pianinie i teatralnych występów na żywo. Jego koncerty są zawsze widowiskiem, z efektownymi kostiumami, światłami i choreografią.

W ciągu swojej kariery Elton John otrzymał wiele nagród i wyróżnień, w tym pięć nagród Grammy, cztery nagrody Brit Awards i jeden Oscar. W 1998 roku został pasowany na rycerza przez królową Elżbietę II za swoje zasługi dla muzyki i dobroczynności.

Elton John jest również znany z jego działalności charytatywnej, zwłaszcza w dziedzinie walki z AIDS. W 1992 roku założył fundację Elton John AIDS Foundation, która wspiera projekty związane z zapobieganiem i leczeniem AIDS na całym świecie.

W 2018 roku Elton John ogłosił, że po 50 latach kariery, zdecydował się na pożegnalną trasę koncertową, „Farewell Yellow Brick Road”, która trwała do 2023 roku.

Elton John jest ikoną muzyki rockowej, a jego twórczość i występy na żywo wciąż inspirują nowe pokolenia fanów.

A1 Atrocity Exhibition
A2 Isolation
A3 Passover
A4 Colony
A5 A Means To An End
B1 Heart And Soul
B2 Twenty Four Hours
B3 The Eternal
B4 Decades

JOY DIVISION – Closer (1980)

„Closer” to drugi i ostatni album studyjny zespołu Joy Division, wydany 18 lipca 1980 roku. Nagrany w studiu Strawberry w Stockport, jest uznawany za jeden z najważniejszych albumów w historii muzyki post-punkowej.

Płytę cechuje mroczne, introspekcyjne brzmienie i melancholijny klimat, odzwierciedlające emocje i liryczne rozważania wokalisty, Iana Curtisa. Teksty piosenek poruszają tematy izolacji, śmierci, miłości i walki z wewnętrznymi demonami. Warto zwrócić uwagę na takie utwory jak „Love Will Tear Us Apart”, „Isolation” i tytułowy „Closer”, które należą do kanonu klasyki gatunku.

Wydanie „Closer” nastąpiło zaledwie kilka miesięcy po samobójczej śmierci Curtisa, co nadaje albumowi dodatkowy, poruszający wymiar. Muzyka, z dominującą rolą basu i charakterystycznym brzmieniem syntezatorów, wyznaczyła kierunek dla wielu późniejszych zespołów.

Album spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyków i zyskał status kultowego. Jego wpływ na muzykę alternatywną i post-punkową jest nadal odczuwalny. „Closer” pozostaje ważnym świadectwem twórczości Joy Division i epoki, w której powstał.

Joy Division to angielski zespół rockowy, który powstał w 1976 roku w Salford, w Wielkiej Brytanii. Zespół jest często uznawany za jednego z pionierów muzyki post-punkowej, a jego twórczość miała ogromny wpływ na rozwój tego gatunku oraz na wiele innych stylów muzycznych.

Pierwotnie zespół nosił nazwę Warsaw, ale wkrótce zmienili ją na Joy Division, inspirowani powieścią „Naked Lunch” Williama S. Burroughsa. W skład zespołu weszli: Ian Curtis (wokal, teksty), Bernard Sumner (gitara, klawisze), Peter Hook (gitara basowa) oraz Stephen Morris (perkusja).

Ich debiutancki album, „Unknown Pleasures”, wydany w 1979 roku, zyskał uznanie krytyków i określił brzmienie zespołu, które łączyło surowe, minimalistyczne dźwięki z introspektywnymi tekstami. Muzyka Joy Division często eksplorowała tematy takie jak alienacja, depresja i egzystencjalizm.

Niestety, zespół zyskał międzynarodową sławę wkrótce po tragicznym samobójstwie Iana Curtisa w maju 1980 roku, przed planowanym tournée w Stanach Zjednoczonych. Po jego śmierci pozostali członkowie zespołu postanowili kontynuować działalność muzyczną pod nową nazwą, New Order.

Mimo krótkiego okresu działalności, Joy Division pozostawił po sobie niezatarty ślad w historii muzyki, a ich albumy, takie jak „Closer” i „Unknown Pleasures”, są uznawane za klasyki i inspirują kolejne pokolenia artystów. Zespół stał się symbolem kulturowym, a ich estetyka i brzmienie wciąż wpływają na współczesną muzykę.

1 A Gdy Jest Już Ciemno
2 No Pokaż Na Co Cię Stać
3 W Odpowiedzi Na Twój List
4 W Ciemną Noc
5 Jak Anioła Głos
6 To Długa Rzeka
7 Nasze Słowa, Nasze Dni
8 Paul
9 Ale Kiedy Przy Mnie Śpisz
10 To Jest Taka Gra
11 Sweet Harmony

FEEL – Feel (2007)

„Feel” to debiutancki album polskiego zespołu Feel, wydany w 2007 roku. Zespół został założony przez Piotra Kupichę i szybko zdobył popularność w Polsce dzięki swojemu charakterystycznemu brzmieniu, które łączy pop, rock i elementy muzyki dance.

Album „Feel” został wydany 26 października 2007. Krążek odniósł znaczny sukces, osiągając pierwsze miejsce na liście OLiS i uzyskując status diamentowej płyty 3 września 2008. Sprzedaż albumu przekroczyła 200 tysięcy egzemplarzy.

W 2008 roku ukazała się reedycja albumu, która zawierała dodatkowy utwór „Pokonaj siebie” nagrany wspólnie z Iwoną Węgrowską, oraz DVD z teledyskami, making of-ami i galerią zdjęć.

Zespół Feel to polski zespół muzyczny, który zdobył dużą popularność w drugiej dekadzie XXI wieku. Grupa została założona w 2005 roku przez Piotra Kupichę, Łukasza „Luke’a” Kożucha, Michała „Foxa” Królka, Grzegorza „Grega” Ochalskiego i Łukasza „Gmalicka” Gmorka. Muzycy znani są ze swojego energetycznego i melodyjnego stylu, który łączy elementy popu, rocka oraz muzyki tanecznej.

Feel jest znany nie tylko z muzyki, ale także z dynamicznych występów na żywo. Zespół regularnie występuje na koncertach i festiwalach w Polsce, zyskując coraz większą rzeszę fanów.

1 Rhythm Of My Heart
2 Maggie May
3 Have I Told You Lately
4 This Old Heart Of Mine
5 Young Turks
6 Downtown Train
7 You Wear It Well
8 Reason To Believe
9 Some Guys Have All The Luck
10 Tonight’s The Night (Gonna Be Alright)
11 Hot Legs
12 Da Ya Think I’m Sexy?
13 My Heart Can’t Tell You No
14 You’re In My Heart (The Final Acclaim)
15 Ooh La La
16 Forever Young

ROD STEWART – The Very Best Of Rod Stewart (2001)

„The Very Best of Rod Stewart” to kompilacyjny album, który obejmuje największe hity Stewarta z lat 1971-2001. Został wydany 13 listopada 2001 roku przez Warner Bros. Records. Album jest podzielony na dwie części: pierwsza część zawiera rockowe i popowe utwory, a druga część skupia się na balladach miłosnych.

Niektóre z najbardziej znanych utworów na albumie to:
„Maggie May” – klasyczna ballada z jego przełomowego albumu „Every Picture Tells a Story” z 1971 roku.
„Da Ya Think I’m Sexy?” – popularna piosenka z albumu „Blondes Have More Fun” z 1978 roku.
„Rhythm of My Heart” – utwór z albumu „Vagabond Heart” z 1991 roku.
„Have I Told You Lately” – ballada z albumu „A Night to Remember” z 1991 roku.

Album zdobył pozytywne recenzje za swoją starannie dobraną selekcję utworów i jako retrospekcję kariery Stewarta. Jest to idealny wybór dla fanów, którzy chcą przypomnieć sobie jego największe przeboje.

Rod Stewart to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i wpływowych artystów rockowych na świecie. Urodził się 10 stycznia 1945 roku w East London, w Wielkiej Brytanii. Jego prawdziwe imię to Roderick David Stewart, ale znany jest głównie jako Rod Stewart.

Kariera muzyczna Roda Stewarta zaczęła się w latach 60-tych, kiedy dołączył do zespołu The Jeff Beck Group, a następnie do The Faces. Jednak największą sławę zdobył jako solista. Jego pierwszy solowy album, „An Old Raincoat Won’t Ever Let You Down” (1969), zawierał takie hity jak „Handbags and Gladrags” i „Man of Constant Sorrow”.

Rod Stewart jest znany z charakterystycznego głosu i stylu śpiewania, a także z licznych przebojów, takich jak „Maggie May”, „You Wear It Well”, „Tonight’s the Night (Gonna Be Alright)”, „Da Ya Think I’m Sexy?”, „Some Guys Have All the Luck” i „Rhythm of My Heart”. Jego albumy sprzedają się w milionach egzemplarzy na całym świecie, a on sam zdobył wiele nagród i wyróżnień za swoją karierę muzyczną.

Poza muzyką, Rod Stewart jest również znany z licznych związków osobistych i ma kilka dzieci z różnymi kobietami. Jego kontrowersyjne życie prywatne często pojawia się w doniesieniach medialnych.

A1 Show Me
A2 Poison Arrow
A3 Many Happy Returns
A4 Tears Are Not Enough
A5 Valentine’s Day
B1 The Look Of Love (Part One)
B2 Date Stamp
B3 All Of My Heart
B4 4 Ever 2 Gether
B5 The Look Of Love (Part Four)

ABC – The Lexicon Of Love (1982)

„The Lexicon of Love” to debiutancki album brytyjskiego zespołu ABC, wydany 21 czerwca 1982 roku przez Neutron Records. Album ten zdobył dużą popularność i osiągnął pierwsze miejsce na UK Albums Chart, a także w Nowej Zelandii i Finlandii. Jest to jedno z najbardziej rozpoznawalnych wydawnictw z lat 80-tych i często wymieniane jest wśród najważniejszych albumów tego okresu.

Producentem albumu był Trevor Horn, który znany jest z pracy z takimi artystami jak Yes i Frankie Goes to Hollywood. Muzyka na „The Lexicon of Love” łączy elementy disco, new wave, synth-pop i sophisti-pop, a teksty utworów poruszają tematy miłości, rozczarowania i relacji międzyludzkich.

Najbardziej znane single z albumu to: „Tears Are Not Enough” – utwór, który zapoczątkował karierę zespołu. „Poison Arrow” – jedna z najbardziej rozpoznawalnych piosenek ABC. „The Look of Love” – ballada, która zdobyła dużą popularność i stała się sgnałem Listy Przebojów Marka Niedźwieckiego w Programie 3 Polskiego Radia. „All of My Heart” – kolejna ballada, która również osiągnęła sukces.

Album jest ceniony za swoje eleganckie produkcje i staranne aranżacje, które nadal brzmią świeżo i nowocześnie.

ABC to brytyjski zespół popowy, który powstał w Sheffield w 1980 roku. Zespół wyłonił się z wcześniejszego zespołu Vice Versa, w którym grali Mark White i Stephen Singleton. Martin Fry dołączył do zespołu jako grający na syntezatorze po tym, jak przeprowadził z nimi wywiad dla swojego fanzina. Fry stał się wokalistą zespołu, a zespół zmienił nazwę na ABC.

Klasyczny skład zespołu to:
Martin Fry – wokalista i autor tekstów
Mark White – gitarzysta i klawiszowiec (1980-1992)
Stephen Singleton – saksofonista (1980-1984)
David Palmer – perkusista (1980-1983)

ABC zdobyli popularność dzięki takim przebojowym singlom jak „Tears Are Not Enough”, „Poison Arrow”, „The Look of Love” i „All of My Heart”. Ich debiutancki album „The Lexicon of Love” z 1982 roku osiągnął pierwsze miejsce na UK Albums Chart i jest uznawany za jedno z najważniejszych wydawnictw lat 80-tych.

Zespół kontynuował działalność muzyczną, m.in. wydając album „The Lexicon of Love II” w 2016 roku, który również odniósł sukces. ABC są znani z eleganckich produkcji i stylu muzycznego, który łączy elementy disco, new wave i synth-pop.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze można zamieszczać przez 14 dni od czasu publikacji posta, lub napisać do nas email.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek Michnick, prezentuje Żaneta.
Opisy opracował zespół portalu: InfoMusic 80902k.pl