• 01. Believe
• 02. The Power
• 03. Runaway
• 04. All Or Nothing
• 05. Strong Enough
• 06. Dov’è L’Amore
• 07. Takin’ Back My Heart
• 08. Taxi Taxi
• 09. Love Is The Groove
• 10. We All Sleep Alone

CHER – Believe (1998)

Album „Believe”, wydany w 1998 roku, był dla Cher jednym z najważniejszych momentów w jej wieloletniej karierze. Po latach balansowania między rockiem, popem i balladami artystka zdecydowała się na odważny zwrot w stronę muzyki tanecznej, korzystając z nowoczesnych brzmień klubowych i elektronicznych. Efektem była płyta, która nie tylko odświeżyła jej wizerunek, ale wręcz zdefiniowała końcówkę lat dziewięćdziesiątych. Tytułowy utwór „Believe” stał się globalnym fenomenem, przede wszystkim dzięki pionierskiemu użyciu Auto‑Tune jako efektu artystycznego, co nadało piosence charakterystyczny, futurystyczny ton.

Album utrzymany jest w klimacie dance‑popu i euro‑disco, pełen pulsujących rytmów, mocnych refrenów i emocjonalnych melodii. Obok „Believe” znalazły się na nim takie utwory jak „Strong Enough”, „All or Nothing” czy „Dov’è l’amore”, które potwierdziły, że Cher potrafi odnaleźć się w każdym muzycznym nurcie. Płyta odniosła ogromny sukces komercyjny, zdobyła nagrody i przywróciła Cher status ikony popu na światową skalę.

Cher, czyli Cherilyn Sarkisian, urodziła się 20 maja w 1946 roku, jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii muzyki rozrywkowej. Zaczynała w duecie Sonny & Cher, zdobywając popularność przebojem „I Got You Babe”, a później zbudowała imponującą karierę solową, obejmującą muzykę, film i telewizję.
Jej charakterystyczny, niski głos, charyzma i zdolność do nieustannej reinwencji sprawiły, że pozostaje obecna na scenie od ponad sześciu dekad.
Zdobyła Oscara, Grammy, Emmy i wiele innych nagród, a jej twórczość obejmuje zarówno rockowe ballady, jak i taneczne hymny.

Album „Believe” jest jednym z najważniejszych dowodów na to, że Cher potrafi nie tylko podążać za trendami, ale także je wyznaczać, pozostając jedną z najbardziej wpływowych artystek popkultury.

• 01. Sweet Soul Music
• 02. Tonight! Tonight!
• 03. Freedom
• 04. Is This Love
• 05. Bob Marley
• 06. Was?! (Just An Illusion)
• 07. Love Train
• 08. High Fidelity
• 09. Chapel Of Love
• 10. Cherokee
• 11. Reggae-Reggae, Rasta-Rasta (Reprise Bob Marley)

LONDON BOYS – Sweet Soul Music (1991)

„Sweet Soul Music”, wydany w 1991 roku, to drugi album studyjny duetu London Boys i jednocześnie płyta, która pokazała ich w momencie przejściowym – już po ogromnym sukcesie debiutu, ale jeszcze przed stylistycznym zwrotem, który nastąpił w kolejnych latach. Album ukazał się nakładem wytwórni WEA/EastWest i został w całości wyprodukowany przez Ralfa René Maué, twórcę charakterystycznego brzmienia zespołu. To właśnie on odpowiadał za wszystkie kompozycje na płycie.

„Sweet Soul Music” utrzymany jest w klimacie euro‑disco, synth‑popu i hi‑NRG, ale w porównaniu z debiutanckim „The Twelve Commandments of Dance” jest bardziej zróżnicowany. Obok tanecznych, energetycznych utworów pojawiają się tu elementy reggae („Bob Marley”, „Reggae‑Reggae, Rasta‑Rasta”), popowe melodie i bardziej soulowe akcenty. Album otwiera tytułowy „Sweet Soul Music”, który stał się największym przebojem z tej płyty. Kolejne single, takie jak „Freedom”, „Is This Love?”, „Tonight! Tonight!” czy „Chapel of Love”, również były promowane, choć nie powtórzyły sukcesu wcześniejszych hitów duetu. Całość trwa około 43 minut i składa się z jedenastu utworów, które łączą taneczną energię z melodyjnością typową dla London Boys.

London Boys to brytyjsko‑niemiecki duet taneczny, który tworzyli Edem Ephraim i Dennis Fuller. Obaj byli nie tylko wokalistami, ale także tancerzami i performerami, co nadawało ich występom wyjątkową dynamikę. Zespół powstał w połowie lat osiemdziesiątych, a ich kariera eksplodowała w 1989 roku dzięki albumowi „The Twelve Commandments of Dance”, z którego pochodzą takie przeboje jak „London Nights”, „Requiem” czy „Harlem Desire”. Ich styl był mieszanką euro‑disco, hi‑NRG i popu, a znakiem rozpoznawczym – charakterystyczne, chóralne refreny, szybkie tempo i taneczna choreografia.

Duet działał głównie w Niemczech, gdzie zdobył ogromną popularność, ale ich muzyka była znana w całej Europie. Niestety, historia London Boys zakończyła się tragicznie – w 1996 roku obaj artyści zginęli w wypadku samochodowym w Austrii. Mimo to pozostawili po sobie katalog utworów, które do dziś są symbolem końcówki lat osiemdziesiątych i wczesnych dziewięćdziesiątych, a „Sweet Soul Music” jest ważnym elementem ich dorobku, pokazującym ich rozwój i poszukiwania nowych brzmień.

• 01. Motyle
• 02. Kalifornia
• 03. Nie Myśl O Mnie Więcej
• 04. 500+
• 05. Obok
• 06. Moje Życie
• 07. F33
• 08. Uciekaj
• 09. Jedwabny Szlak
• 10. Zdrada

LADY PANK – LP 45 (2025)

„LP 45” to album szczególny – nie tylko dlatego, że ukazał się w jubileuszowym, 45 roku działalności Lady Pank, ale także dlatego, że stanowi powrót zespołu do najbardziej pierwotnych, gitarowych korzeni. Płyta miała premierę 28 listopada 2025 roku i od razu zwróciła uwagę fanów swoim brzmieniem: surowym, rockowym, pozbawionym zbędnych ozdobników, a jednocześnie pełnym energii, która przypomina najlepsze lata grupy.

Album został nagrany z myślą o tym, by uchwycić esencję Lady Pank – gitarę Jana Borysewicza na pierwszym planie, mocny rytm sekcji i charakterystyczny wokal Janusza Panasewicza. Krytycy zwracali uwagę, że „LP 45” jest jednym z najbardziej przebojowych i bezkompromisowych albumów zespołu od czasu debiutu. To płyta, która nie ogląda się wstecz w nostalgii, lecz pokazuje, że Lady Pank nadal potrafi grać z młodzieńczą werwą.

Na albumie znalazły się utwory takie jak „Motyle”, „Kalifornia”, „Nie myśl o mnie więcej”, „Obok”, „Jedwabny szlak” czy „Zdrada”. To zestaw piosenek, które łączą rockową energię z melodyjnością charakterystyczną dla zespołu. W warstwie tekstowej pojawiają się tematy codzienności, relacji, współczesnych realiów i osobistych refleksji – bez patosu, za to z typową dla Lady Pank bezpośredniością.

„LP 45” jest więc albumem, który nie próbuje na siłę odtwarzać dawnych czasów, lecz pokazuje, że zespół wciąż ma coś do powiedzenia i potrafi robić to w sposób świeży, szczery i pełen rockowego temperamentu.

Lady Pank to jeden z najważniejszych zespołów w historii polskiego rocka. Powstał w 1981 roku z inicjatywy Jana Borysewicza i Andrzeja Mogielnickiego, a jego muzyka szybko stała się symbolem pokolenia lat osiemdziesiątych. Charakterystyczne gitarowe riffy, melodyjne refreny i teksty komentujące rzeczywistość sprawiły, że Lady Pank stał się jednym z najpopularniejszych polskich zespołów rockowych. Przeboje takie jak „Mniej niż zero”, „Zamki na piasku”, „Kryzysowa narzeczona”, „Fabryka małp” czy „Zawsze tam, gdzie Ty” na trwałe weszły do kanonu polskiej muzyki.

Przez ponad cztery dekady działalności Lady Pank wydał blisko trzydzieści albumów, przeszedł przez różne stylistyczne etapy, zmiany składu i burzliwe momenty, ale zawsze pozostawał jednym z filarów polskiej sceny rockowej. „LP 45” jest dowodem, że mimo upływu czasu zespół wciąż potrafi nagrać płytę żywą, aktualną i pełną charakteru.

• 1-01. Conquest Of Paradise
• 1-02. Titles From Chariots Of Fire
• 1-03. Blade Runner (End Titles)
• 1-04. Pulstar
• 1-05. Eternal Alexander
• 1-06. 2002 Fifa World Cup Official Anthem
• 1-07. Line Open
• 1-08. To The Unknown Man
• 1-09. Hymne
• 1-10. Voices
• 1-11. Up And Running
• 1-12. Blade Runner (Main Titles)
• 1-13. Tears In Rain
• 1-14. So Long Ago, So Clear
• 1-15. I’ll Find My Way Home
• 1-16. State Of Independence
• 1-17. I Hear You Know

VANGELIS – The Collection Vol.1 (2012)

„The Collection Vol. 1” z 2012 roku to jedna z najbardziej reprezentatywnych kompilacji twórczości Vangelisa, przygotowana z myślą o słuchaczach, którzy chcą poznać jego muzykę w szerokim, przekrojowym ujęciu. Wydawnictwo ukazało się w Europie nakładem Rhino Records i obejmuje dwa krążki, na których znalazły się zarówno najsłynniejsze tematy filmowe, jak i utwory z solowych albumów oraz projektów nagranych wspólnie z Jonem Andersonem. Kompilacja została wydana w roku Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie, co nie było przypadkiem – muzyka Vangelisa, zwłaszcza „Chariots of Fire”, była wówczas intensywnie obecna w przestrzeni publicznej.

Album otwierają najbardziej rozpoznawalne kompozycje: „Conquest of Paradise”, „Titles from Chariots of Fire” oraz „Blade Runner (End Titles)”. Dalej pojawiają się utwory z różnych etapów kariery artysty – od wczesnych elektronicznych eksperymentów („Pulstar”), przez liryczne miniatury („Hymne”), aż po monumentalne tematy z filmów „1492: Conquest of Paradise” i „Alexander”. Na kompilacji znalazły się także nagrania duetu Jon & Vangelis, takie jak „So Long Ago, So Clear”, które pokazują bardziej wokalną, melodyjną stronę jego twórczości. Całość trwa ponad dwie i pół godziny i stanowi starannie dobrany przegląd najważniejszych motywów, które ukształtowały jego styl – od syntezatorowej energii po neoklasyczną zadumę.

Vangelis, czyli Evangelos Odysseas Papathanassiou, był jednym z najważniejszych kompozytorów muzyki elektronicznej i filmowej XX i XXI wieku. Urodził się 29 marca w 1943 roku w Grecji, zaczynał jako członek zespołów rockowych, ale szybko odnalazł własną drogę, tworząc muzykę, która łączyła elektronikę, orkiestrację i elementy etniczne. Jego styl był natychmiast rozpoznawalny – monumentalny, emocjonalny, pełen przestrzeni i charakterystycznych brzmień syntezatorów. Największą sławę przyniosły mu ścieżki dźwiękowe do filmów „Chariots of Fire”, „Blade Runner”, „1492: Conquest of Paradise” i „Alexander”. Za „Chariots of Fire” otrzymał Oscara, a temat przewodni stał się jednym z najbardziej ikonicznych motywów w historii kina.

Vangelis był artystą niezwykle wszechstronnym – komponował muzykę filmową, elektroniczną, klasyczną, ambientową, a także współpracował z wieloma muzykami, w tym z Jonem Andersonem z Yes. Jego twórczość wywarła ogromny wpływ na rozwój muzyki elektronicznej, ambientu, a także współczesnej muzyki filmowej.
Vangelis zmarł 17 maja 2022 roku w Paryżu w wieku 79 lat.

„The Collection Vol. 1” jest więc nie tylko zbiorem utworów, ale także muzyczną opowieścią o jednym z największych wizjonerów współczesnej muzyki.

• A1. Za Ostatni Grosz
• A2. Wszystko To Widział Świat
• A3. Rock’N’Roll Na Dobry Początek
• A4. Kto Zrobił Mi Ten Żart
• B1. Nie Taki Znów Wolny
• B2. Teraz Rób Co Chcesz
• B3. Rok Dwóch Żywiołów
• B4. Memu Miastu Na Do Widzenia

BUDKA SUFLERA – Za ostatni grosz (1981)

„Za ostatni grosz” to album, który w 1981 roku uchwycił Budkę Suflera w jednym z najciekawszych momentów jej historii. Zespół miał już za sobą progresywne początki i pierwsze wielkie sukcesy, ale dopiero ta płyta pokazała ich w bardziej przystępnej, rockowo‑popowej odsłonie, która otworzyła im drogę do masowej publiczności.

Najbardziej charakterystycznym elementem albumu jest obecność Izabeli Trojanowskiej, która zaśpiewała tytułowy utwór. Jej głos, ostry i pełen charakteru, nadał piosence wyjątkową siłę. „Za ostatni grosz” stał się jednym z największych przebojów początku lat 80, a Trojanowska — ikoną tamtego czasu. To otwarcie albumu działa jak mocny sygnał: Budka Suflera nie boi się nowych pomysłów i współpracy.

Dalsza część płyty to już klasyczna Budka — melodyjna, rockowa, z charakterystycznym brzmieniem gitary Romualda Lipki i mocnym wokalem Krzysztofa Cugowskiego. „Wszystko to widział świat” ma w sobie dramatyzm i napięcie, „Rock’n’Roll na dobry początek” wnosi lekkość i energię, a „Kto zrobił mi ten żart” pokazuje bardziej liryczne oblicze zespołu. Strona B jest dojrzalsza, bardziej refleksyjna: „Nie taki znów wolny” i „Teraz rób co chcesz” to utwory, w których słychać doświadczenie i pewność siebie, a „Rok dwóch żywiołów” oraz „Memu miastu na do widzenia” zamykają album w tonie melancholii i pożegnania.

Całość jest spójna, emocjonalna i bardzo „ludzka”. To płyta, która nie epatuje patosem, ale opowiada o codzienności, o relacjach, o życiu — tak, jak potrafiła to robić tylko Budka Suflera.

Budka Suflera powstała w 1974 roku w Lublinie i szybko stała się jednym z najważniejszych zespołów w historii polskiego rocka. Jej trzon stanowili: Krzysztof Cugowski — potężny, charakterystyczny głos, Romuald Lipko — kompozytor, multiinstrumentalista, mózg muzyczny zespołu, Tomasz Zeliszewski — perkusista i menedżer, który trzymał całość w ryzach.

Budka Suflera od początku wyróżniała się melodyjnością, emocjonalnością i umiejętnością łączenia rocka z elementami popu, bluesa i muzyki progresywnej. Ich utwory często miały w sobie coś filmowego, epickiego — jak „Cień wielkiej góry” czy „Jolka, Jolka pamiętasz”. Jednocześnie potrafili pisać piosenki proste, chwytliwe, ale nigdy banalne.

Przez ponad cztery dekady działalności zespół nagrał kilkanaście albumów, stworzył dziesiątki przebojów i stał się jednym z filarów polskiej muzyki. Po śmierci Romualda Lipki w 2020 roku Budka Suflera zakończyła działalność w klasycznym składzie, ale ich muzyka pozostała żywa — w radiu, w pamięci słuchaczy i w historii polskiego rocka.

„Za ostatni grosz” to jeden z tych albumów, które najlepiej pokazują, dlaczego Budka Suflera była tak wyjątkowa: bo potrafiła łączyć emocje, melodię i rockową energię w sposób absolutnie niepodrabialny.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze wyłącznie z propozycjami, jeśli chcesz zostawić nam wiadomość, zapraszamy do formularza kontaktowego lub Księgi Gości. Propozycje pod tym postem można zamieszczać przez 7 dni do czasu publikacji nowego posta, lub napisać do nas email, albo zostawić poniżej w wiadomości GG.

If you would like to request an album to be featured on Radio Divertimento’s „Album of the Day” series, simply leave a comment below with the title and artist. Please only use the comments for album requests. If you’d like to leave us a message, please use our contact form or guestbook. You can submit your suggestions on this post for 7 days until a new one is published, or you can email us or leave a message on GG.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek „Michnick„, prezentuje Żaneta i Marek.
Opisy opracował zespół portalu: Info Music Radio Divertimento