Płyty dnia w Radio Divertimento prezentowane w 4 tygodniu 2025, od poniedziałku 20 stycznia do piątku 24 stycznia o godzinie 10:00 oraz w powtórce o godzinie 17:00.

| VALERIE DORE | C.C. CATCH | SAMANTHA FOX | SHAKESPEARS SISTER | CYNDI LAUPER |

Poniedziałek 20.01.2025

A1 The Battle
A2 Bow And Arrow
A3 The Wizard
A4 King Arthur
A5 The Magic Rain
B1 Guinnevere
B2 Lancelot
B3 On The Run
B4 The Sword Inside The Heart
B5 The End Of The Story

VALERIE DORE – The Legend (1986)

„The Legend” to debiutancki album Valerie Dore, wydany w 1986 roku. Jest to projekt muzyczny, który łączy w sobie elementy eurodisco i synthpopu, co było charakterystyczne dla lat 80-tych. Album zawiera kilka znanych utworów, w tym „Lancelot”, który stał się jednym z jej największych hitów. Album opowiada historię Króla Artura i Rycerzy Okrągłego stołu, o nieszczęśliwej miłości Lancelota do pięknej Ginewry.

Muzyka Valerie Dore charakteryzuje się chwytliwymi melodiami, elektronicznymi brzmieniami oraz romantycznymi tekstami, które nawiązują do fantazji i marzeń. Album zdobył popularność nie tylko w Italii, skąd pochodzi artystka, ale także w innych krajach europejskich.

Dzięki swojej unikalnej stylistyce oraz wpływom disco, „The Legend” pozostaje kultowym dziełem w historii muzyki lat 80-tych i ma swoich wiernych fanów do dziś. Album jest często wspominany w kontekście nostalgii za tamtą epoką oraz powrotem do muzyki tanecznej z lat 80-tych.

Valerie Dore, to nazwa projektu muzycznego w którym brały udział, w praktyce, trzy wokalistki. Początkowo wokalistką była Dora Carofiglio, wokalistka zespołu Novecento, która zaśpiewała piosenkę „The Night” w 1984 roku. W chórkach możemy też usłyszeć autorkę tekstów do albumu „The Legend” Simone Zanini.

Ale skupmy się na tej, do której przylgnął ten pseudonim, którym właściwie nazywana jest Monica Stucchi, jest ona włoską piosenkarką urodzoną 28 maja 1963 roku w Mediolanie, Włochy. Jej kariera muzyczna i życie osobiste są bogate w różnorodne doświadczenia i zmiany.

Przed rozpoczęciem kariery muzycznej, Monica Stucchi pracowała jako graficzka. Jej zainteresowanie muzyką rozpoczęło się, gdy występowała w zespole bluegrassowym The Watermelon String Band, który grał w klubach w Mediolanie.
W wieku 20 lat, Stucchi została odkryta przez włoskiego producenta Roberto Gasparini, który nadał jej sceniczne imię Valerie Dore, aby zwiększyć jej międzynarodowy zasięg. Jej pierwszy singel, „The Night”, wydany w 1984 roku, okazał się nieoczekiwanym sukcesem, zajmując wysokie pozycje na listach w wielu krajach europejskich, w tym Niemczech, Szwajcarii, Włoszech, Francji i Austrii.

W 1986 roku, Valerie Dore wydała swój debiutancki album, „The Legend”. Album ten został stworzony we współpracy z nowym zespołem producenckim, w skład którego wchodzili Marco Tansini (muzyka) i Simona Zanini (teksty). Pierwszy singel z tego albumu, „Lancelot”, był hitem we włoskich listach i osiągnął także sukces w Niemczech i Szwajcarii. Inne popularne utwory z tego albumu to „King Arthur”, „The Magic Rain” i „Bow and Arrow”.

Valerie Dore zdobyła liczne nagrody i wyróżnienia, w tym tytuł Best New Artist of the Year w 1985 roku od magazynu TV Sorrisi e Canzoni. W tym samym roku zajęła drugie miejsce na festiwalu Festivalbar i wystąpiła w kilku popularnych programach telewizyjnych w Italii i Niemczech.

W późniejszych latach, Dore zmieniła zespół producencki i przeniosła się do Londynu, aby nagrać nowe single, w tym „Wrong Direction” w 1988 roku. W latach 1990-1991 mieszkała na Madagaskarze, gdzie współpracowała z lokalnymi muzykami, choć ostatecznie zrezygnowała z planów nagrania tam albumu. W 1992 roku, wydawnictwo ZYX wydało kompilację „The Best of Valerie Dore”, zawierającą bonusowe tracki i extended versie jej największych hitów.

Po 15-letniej przerwie, Valerie Dore powróciła do muzyki w 2006 roku, nagrywając nowy singel „How do I get to Mars?”. W 2007 roku została aktywistką kampanii przeciw paleniu, ujawniając w wywiadzie na Radio 24, jak palenie tytoniu wpłynęło na jej głos. W 2014 roku wydała album „Greatest Hits & Remixes”, który zawierał nowe materiały nagrane w jej domowym studiu.

Valerie Dore jest ikoną gatunku italo disco, a jej muzyka nadal cieszy się popularnością wśród fanów muzyki lat 80-tych i kolekcjonerów winyli.

Wtorek 21.01.2025

1 Good Guys Only Win In Movies (Long Version) 5:42
2 Like A Hurricane
3 Smoky Joe’s Café
4 Are You Man Enough
5 Don’t Be A Hero
6 Soul Survivor (Long Version)
7 Midnight Gambler (Long Version)
8 Don’t Wait Too Long
9 Dancing In Shadows

C.C. CATCH – Like A Hurricane (1987)

„Like a Hurricane” to trzeci album studyjny niemieckiej piosenkarki C. C. Catch, wydany 26 października 1987 roku. Album został wyprodukowany przez Dietera Bohlena, który był również odpowiedzialny za napisanie i zaaranżowanie wszystkich utworów. Współproducentem albumu jest Luis Rodriguez. „Like a Hurricane” odniósł znaczący sukces komercyjny w Europie.
Album został wydany przez Hansa Records i dystrybuowany przez BMG Records. Był dostępny w różnych formatach, w tym CD, LP i kasecie.

Z albumu wydano kilka singli, w tym „Are You Man Enough”, który osiągnął 20 miejsce w Niemczech i 5 miejsce w Hiszpanii, oraz „Soul Survivor”, który zajął 1 miejsce w Hiszpanii i 17 miejsce w Niemczech.

Ten album był częścią udanej współpracy C. C. Catch z Dieterem Bohlenem, która trwała do 1989 roku. W tym okresie artystka wydała cztery albumy i dwanaście singli, z których wiele znalazło się w top 20 w różnych krajach europejskich. „Like a Hurricane” przyczynił się do umocnienia jej obecności na europejskiej scenie muzycznej, szczególnie w gatunkach pop i euro disco.

C. C. Catch, właściwie Caroline Catharina Müller, to niemiecka piosenkarka, urodzona 31 lipca 1964 roku w Oer-Erkenschwick w Niemczech. Zyskała popularność w latach 80-tych XX wieku, szczególnie w Europie, dzięki swojemu charakterystycznemu stylowi muzycznemu, który łączył elementy popu i euro disco.

C. C. Catch rozpoczęła swoją karierę muzyczną jako nastolatka, a jej prawdziwy przełom nastąpił, gdy zaczęła współpracować z Dieterem Bohlenem, członkiem zespołu Modern Talking. Ich współpraca zaowocowała serią hitów, które szybko zdobyły uznanie w Europie.

W ciągu swojej kariery C. C. Catch wydała kilka albumów studyjnych, z których wiele przebojów osiągnęło wysokie miejsca na listach przebojów. Jej debiutancki album „Catch the Catch” (1986) zawierał takie hity jak „Strangers by Night” i „Heaven and Hell”. Kolejne albumy, w tym „Like a Hurricane”, umocniły jej pozycję na rynku muzycznym. W sumie artystka wydała cztery albumy i dwanaście singli, które często trafiały do top 20 w różnych krajach.

Po zakończeniu współpracy z Dieterem Bohlenem w 1989 roku, C.C.Catch kontynuowała karierę muzyczną, choć nie osiągnęła już takiego samego poziomu popularności jak wcześniej. Zajmowała się także innymi projektami artystycznymi, a jej muzyka wciąż ma grono wiernych fanów.

C. C. Catch pozostaje ikoną lat 80-tych, a jej piosenki są często wspominane i przypominane w kontekście nostalgii za tym okresem. Artystka miała wpływ na rozwój muzyki pop i euro disco, a jej utwory są często wykonywane na różnych festiwalach i imprezach tematycznych.

Środa 22.01.2025

1 I Surrender (To The Spirit Of The Night)
2 I Promise You
3 Naughty Girls
4 True Devotion
5 (I Can’t Get No) Satisfaction
6 Nothing’s Gonna Stop Me Now
7 If Music Be The Food Of Love
8 That Sensation
9 Dream City
10 The Best Is Yet To Come

SAMANTHA FOX – Samantha Fox (1987)

„Samantha Fox” z 1987 roku to debiutancki album studyjny brytyjskiej piosenkarki Samanthy Fox. Album ten odzwierciedla jej wizerunek seksownej nastolatki, jaki wypracowała sobie w mediach. Zawiera on głównie pop-dance z elementami synth-popu, charakterystycznymi dla lat 80-tych.

Największym hitem z tego albumu była piosenka „Nothing’s Gonna Stop Me Now”, która stała się znana na całym świecie i dotarła do wysokich miejsc na listach przebojów. Album zawiera także inne utwory, takie jak „I Surrender (To the Spirit of the Night)”.

Muzyka na płycie charakteryzuje się energicznym brzmieniem, typowym dla lat 80-tych, z wykorzystaniem syntezatorów i rytmicznych bitów. Samantha Fox, która wcześniej zdobyła popularność jako modelka, wykorzystała swoją osobowość sceniczną i charyzmę, co przyczyniło się do sukcesu albumu. Tekst piosenek skupia się głównie na tematyce miłości, seksu i relacji damsko-męskich, co dobrze odzwierciedlało jej ówczesny wizerunek. Pomimo upływu lat, album wciąż jest uważany za klasykę gatunku pop z lat 80. i ważny element jej dyskografii. Choć krytycy muzyczni nie zawsze byli dla niego łaskawi, jego komercyjny sukces jest niepodważalny.

Wydanie tego albumu pomogło jej w zbudowaniu kariery muzycznej, a także otworzyło drzwi do dalszych projektów w przemyśle muzycznym. Po sukcesie debiutanckiej płyty Fox kontynuowała swoją karierę, wydając kolejne albumy i single.

Samantha Fox, właściwie Samantha Karen Fox, to brytyjska piosenkarka, modelka i aktorka urodzona 15 kwietnia 1966 roku w Londynie. Zyskała reputację jako jedna z najpopularniejszych modelek lat 80-tych, znana z sesji zdjęciowych dla magazynów dla mężczyzn, takich jak „Page 3” w „The Sun”. Jej charakterystyczny wygląd, z bujnymi blond włosami i seksownym wizerunkiem, przyciągnął uwagę publiczności i mediów.

W muzyce zadebiutowała w 1986 roku, kiedy to wydała swój pierwszy singiel „Touch Me (I Want Your Body)”, który stał się międzynarodowym przebojem. Jej debiutancki album, po prostu zatytułowany „Samantha Fox”, ukazał się w 1987 roku i zawierał wiele hitów, które pomogły jej zdobyć szeroką popularność. Fox była znana z energetycznych piosenek dance-popowych, które często poruszały tematy miłości i relacji.

Samantha Fox w latach 80-tych i 90-tych stała się ikoną popkultury, a jej kariera muzyczna rozwijała się równolegle z jej działalnością modelingową. Po sukcesie pierwszych albumów, kontynuowała nagrywanie piosenek i koncertowanie. W swojej karierze wydała kilka albumów oraz wiele singli, które utrzymywały ją na czołowych miejscach list przebojów.

Fox była także aktywna w różnych programach telewizyjnych i występowała w wielu filmach. Chociaż jej popularność nieco spadła w późniejszych latach, pozostaje ikoniczną postacią z lat 80-tych i 90-tych, a jej muzyka nadal cieszy się uznaniem wśród fanów tej epoki. Samantha Fox jest również znana z otwartości na temat swojej orientacji seksualnej, co przyczyniło się do jej wizerunku jako silnej i niezależnej kobiety. Jest otwarcie biseksualna i w 2015 roku poślubiła swoją partnerkę, Myrę Stratton. W 2018 roku opublikowała autobiografię „Forever”, w której opisuje swoje życie i karierę.

Czwartek 23.01.2025

1 Goodbye Cruel World
2 I Don’t Care
3 My 16th Apology
4 Are We In Love Yet
5 Emotional Thing
6 Stay
7 Black Sky
8 The Trouble With Andre
9 Moonchild
10 Catwoman
11 Let Me Entertain You
12 Hello (Turn Your Radio On)

SHAKESPEARS SISTER – Hormonally Yours (1992)

„Hormonally Yours” to drugi studyjny album brytyjskiego duetu Shakespears Sister, wydany w 1992 roku. Album ten jest uważany za jeden z najlepszych albumów lat 90-tych XX wieku i jedną z najlepszych płyt w historii muzyki pop.

Album Hormonally Yours to zbiór 12 utworów, które łączą elementy popu, rocka i elektroniki. Wokalistki duetu, Siobhan Fahey i Marcella Detroit, prezentują na tej płycie swoje wyjątkowe głosy i styl wokalny, który jest zarówno delikatny, jak i potężny.

Płyta zawiera kilka hitowych singli, takich jak „Goodbye Cruel World”, „Stay”, „I Don’t Care” i „Hello (Turn Your Radio On)”. Utwór „Stay” jest szczególnie godny uwagi, ponieważ dotarł do pierwszego miejsca na liście UK Singles Chart i stał się jednym z największych hitów 1992 roku.

Album Hormonally Yours otrzymał bardzo pozytywne recenzje od krytyków muzycznych. Wielu z nich doceniło innowacyjne podejście do muzyki pop, a także wyjątkowy styl wokalny i teksty piosenek.

Pomimo że album Hormonally Yours został wydany ponad 3 dekady temu, nadal jest popularny wśród fanów muzyki pop i rockowej. Jest to dowód na to, że album ten jest prawdziwym klasykiem i że muzyka Shakespears Sister wciąż żyje i cieszy się popularnością.

Shakespears Sister to brytyjski duet muzyczny, który powstał w 1988 roku. Składa się z dwóch wokalistek: Siobhan Fahey, która wcześniej była członkinią zespołu Bananarama, oraz Marcelli Detroit, amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów. Duet zyskał popularność dzięki swojemu charakterystycznemu brzmieniu, które łączyło elementy popu, rocka i elektroniki, a także dzięki wyjątkowym, emocjonalnym tekstom.

Debiutancki album duetu, „Sacred Heart”, został wydany w 1989 roku, ale to ich drugi album, „Hormonally Yours” z 1992 roku, przyniósł im największy sukces komercyjny i uznanie krytyków. Piosenka „Stay” z tego albumu stała się ich największym hitem, zdobywając pierwsze miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i osiągając popularność także w innych krajach.

Shakespears Sister znane są z kontrowersyjnych i stylowych teledysków oraz niebanalnych tematów poruszanych w swoich piosenkach. Po pewnym czasie duet zawiesił działalność, ale w 2009 roku Siobhan Fahey i Marcella Detroit ogłosiły, że ponownie się jednoczą, co doprowadziło do wydania nowych materiałów i ich występów na żywo.

Duet ma znaczący wpływ na rozwój muzyki pop lat 90-tych i do dziś cieszy się kultowym statusie wśród fanów. Ich unikalne brzmienie i silne, emocjonalne występy sprawiły, że zostali zapamiętani jako jeden z ważniejszych duetów w historii muzyki pop.

Piątek 24.01.2025

1 Change Of Heart
2 Maybe He’ll Know
3 Boy Blue
4 True Colors
5 Calm Inside The Storm
6 What’s Going On
7 Iko Iko
8 The Faraway Nearby
9 911
10 One Track Mind

CYNDI LAUPER – True Colors (1986)

„True Colors” to druga płyta studyjna Cyndi Lauper, wydana 30 września 1986 roku. Album zawiera mieszankę popu, rocka i elementów muzyki folkowej, a jego brzmienie jest bardziej dojrzałe w porównaniu do debiutanckiego albumu „She’s So Unusual” z 1983 roku. Album odniósł spory sukces komercyjny, osiągając wysokie pozycje na listach sprzedaży. W Stanach Zjednoczonych zadebiutował na 4 miejscu listy Billboard 200 i zdobył status platynowej płyty. „True Colors” zawiera kilka hitów, w tym tytułowy utwór „True Colors”, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych singli Lauper.

Tytułowy utwór „True Colors” został napisany przez Billy’ego Steinberga i Tommiego Quayle’a. Piosenka jest często interpretowana jako hymn akceptacji i autentyczności, co sprawiło, że stała się popularna wśród społeczności LGBTQ+.

Album cechuje się bogatą produkcją, z wykorzystaniem różnych instrumentów, co nadaje mu unikalny klimat. W porównaniu do pierwszej płyty, „True Colors” jest bardziej melancholijne i refleksyjne. Album zdobył pozytywne recenzje od krytyków i otrzymał kilka nominacji, w tym do Grammy.

„True Colors” była wielokrotnie wykorzystywana w filmach, programach telewizyjnych oraz reklamach, co dodatkowo podkreśla jej trwałe znaczenie w kulturze popularnej. Album doczekał się kilku reedycji, zawierających dodatkowe utwory i remiksy, co świadczy o jego ciągłej popularności.

„True Colors” pozostaje jednym z najważniejszych albumów w karierze Cyndi Lauper, a jego przesłanie o akceptacji i miłości wciąż jest aktualne.

Cyndi Lauper, a właściwie Cynthia Ann Stephanie Lauper, to ikona amerykańskiej muzyki, znana piosenkarka, autorka tekstów, aktorka i działaczka społeczna. Urodziła się 22 czerwca 1953 roku w Brooklynie w Nowym Jorku i zdobyła popularność w latach 80-tych dzięki swojemu unikalnemu głosowi i ekstrawaganckiemu stylowi.

Jej przełomem była premiera debiutanckiego albumu „She’s So Unusual” w 1983 roku, który zawierał hity takie jak „Girls Just Want to Have Fun” i „Time After Time”. Ten album sprawił, że stała się pierwszą artystką, która miała cztery utwory w pierwszej piątce listy Billboard Hot 100 z jednego debiutanckiego albumu.

Cyndi kontynuowała swoje sukcesy z albumem „True Colors” w 1986 roku, na którym znalazły się utwory „True Colors” i „Change of Heart”. Przyczyniła się również do ścieżki dźwiękowej filmu „The Goonies” w 1985 roku.

Oprócz muzyki, Cyndi Lauper jest aktywną działaczką na rzecz praw osób LGBTQ+ i innych spraw społecznych. W 2013 roku zdobyła nagrodę Tony za najlepszą oryginalną muzykę do musicalu „Kinky Boots”, stając się pierwszą kobietą, która zdobyła tę nagrodę samodzielnie.

W trakcie swojej kariery Cyndi sprzedała ponad 50 milionów płyt na całym świecie i zdobyła liczne nagrody, w tym Grammy, Emmy i MTV Video Music Awards. Wciąż jest cenioną postacią w przemyśle muzycznym i bojowniczką o sprawiedliwość społeczną.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze można zamieszczać przez 14 dni od czasu publikacji posta, lub napisać do nas email.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek Michnick, prezentuje Żaneta.
Opisy opracował zespół portalu: InfoMusic 80902k.pl