Płyty dnia w Radio Divertimento prezentowane w 17 tygodniu 2025,
od poniedziałku 21 kwietnia do piątku 25 kwietnia,
nocą o godz. 200, przed południem o godz. 1000, oraz po południu o godz. 1700.

| IL DIVO | AQUA | BAD BOYS BLUE | BLUE SYSTEM | CLIFF RICHARD |

Poniedziałek, 21 kwietnia

1 The Power Of Love (La Fuerza Mayor)
2 La Promessa
3 Adagio
4 Hallelujah (Aleluya)
5 L’Alba Del Mondo
6 Enamorado
7 Angelina
8 The Winner Takes It All (Va Todo Al Ganador)
9 La Luna
10 She
11 Amazing Grace

IL DIVO – The Promise (2008)

„The Promise” to piąty album studyjny zespołu Il Divo, wydany 10 listopada 2008 roku. Jest to album z gatunku classical crossover, który łączy operowy styl śpiewania z popularnymi melodiami.

Na płycie znalazło się 11 utworów, w tym zarówno covery znanych piosenek, jak i oryginalne kompozycje napisane specjalnie dla zespołu. Wśród najbardziej rozpoznawalnych utworów znajdują się:

„The Power of Love” – cover utworu Frankie Goes to Hollywood,„Hallelujah” – interpretacja klasycznego utworu Leonarda Cohena,„Adagio” – inspirowane kompozycją Tomaso Albinoniego,
„The Winner Takes It All” – operowa wersja hitu zespołu ABBA,„Amazing Grace” – klasyczny hymn w nowej aranżacji.

Album odniósł sukces komercyjny, osiągając pierwsze miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii. W Stanach Zjednoczonych przez 43 tygodnie utrzymywał się w Top 10 klasycznych albumów na liście Billboard. Produkcją albumu zajął się Steve Mac, a Il Divo promowało go między innymi występem w The Oprah Winfrey Show, gdzie wykonali „Amazing Grace”.

Il Divo to międzynarodowy kwartet wokalny, który łączy operowy styl śpiewania z muzyką pop, tworząc unikalny gatunek classical crossover. Zespół został założony w 2003 roku przez Simona Cowella, znanego producenta muzycznego.

Skład zespołu:
Urs Bühler (tenor, Szwajcaria), David Miller (tenor, USA), Sébastien Izambard (tenor, Francja), Steven LaBrie (baryton, USA) – dołączył po śmierci Carlosa Marína w 2021 roku.

Il Divo zdobyło światową popularność, sprzedając ponad 30 milionów albumów i zdobywając 160 złotych i platynowych płyt w 35 krajach. Ich repertuar obejmuje utwory w różnych językach, między innymi hiszpańskim, włoskim, francuskim, angielskim i japońskim.

Zespół wydał dziesięć albumów studyjnych. Il Divo występowało na największych światowych scenach, a ich koncerty przyciągały miliony fanów. Występowali na Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata FIFA oraz dla królowej Elżbiety II.

Wtorek, 22 kwietnia

1 Cartoon Heroes
2 Around The World
3 Freaky Friday
4 We Belong To The Sea
5 An Apple A Day
6 Halloween
7 Good Guys
8 Back From Mars
9 Aquarius
10 Cuba Libre
11 Bumble Bees
12 Goodbye To The Circus

AQUA – Aquarius (2000)

„Aquarius” to drugi album studyjny duńsko-norweskiego zespołu Aqua, wydany 28 lutego 2000 roku przez wytwórnię Universal Music. Album kontynuuje styl europop i eurodance, który przyniósł zespołowi światową popularność.

Album zadebiutował na 1 miejscu w Danii i Norwegii. W Danii sprzedał się w 265 tys. egzemplarzach, stając się trzecim najlepiej sprzedającym się albumem dekady. Na świecie sprzedał się w 4 milionach egzemplarzy i uzyskał status platynowej płyty w Europie.

Płyta „Aquarius” była ostatnim wydawnictwem zespołu przed ich rozpadem w 2001 roku, choć Aqua powróciło kilka lat później.

Aqua to duńsko-norweski zespół muzyczny, który zdobył światową sławę dzięki hitowi „Barbie Girl”. Powstał w 1996 roku w Kopenhadze i stał się ikoną gatunku bubblegum pop oraz europop.

Skład zespołu: Lene Nystrøm – wokalistka, René Dif – wokalista, Søren Rasted – klawiszowiec i producent, Claus Norreen – gitarzysta (opuścił zespół w 2016 roku).

Aqua sprzedało ponad 33 miliony albumów i singli, stając się jednym z najbardziej dochodowych zespołów z Danii.

Jak już wcześniej wspominaliśmy, po rozpadzie w 2001 roku, zespół Aqua powrócił na scenę muzyczną po kilku latach przerwy, celebrując swoją kultową twórczość i ponownie zdobywając uwagę fanów.
W 2016 roku – Aqua ogłosiło reunion (ponowne połączenie), aby uczcić 20-lecie hitu „Barbie Girl”. Zespół wyruszył w trasę koncertową po Danii. W 2017 roku po zakończeniu trasy koncertowej Aqua zapowiedziało możliwość nagrania nowych singli, choć nie planowano pełnego albumu. W 2021 roku zespół wydał nową wersję utworu „I Am What I Am”, który stał się oficjalnym hymnem Copenhagen Pride 2021. W 2022 roku Aqua ogłosiło 25-lecie albumu „Aquarium”, wydając jego specjalną reedycję na winylu.

Powrót zespołu spotkał się z entuzjazmem fanów, a ich klasyczne hity, jak „Barbie Girl” czy „Doctor Jones”, nadal cieszą się ogromną popularnością.

Środa, 23 kwietnia

1 I’ll Be Good
2 Do What You Do
3 S.O.S. For Love
4 Waiting For Tonight
5 Somewhere In My Heart
6 I Wanna Fly
7 Take A Piece Of My Heart
8 You Take Me To The Light
9 Close Your Eyes
10 Heaven Must Be Missing You
11 You’re The Reason
12 Love Really Hurts Without You
13 S.O.S. For Love (Rap Edit)
14 Do What You Do (Rap Edit)

BAD BOYS BLUE – Tonite (2000)

„Tonite” to trzynasty album studyjny niemieckiego zespołu Bad Boys Blue, wydany 24 lipca 2000 roku przez Coconut Records. Album utrzymany jest w stylu disco, eurodance i synthpop, kontynuując charakterystyczne brzmienie zespołu.

„I’ll Be Good” był jedynym oficjalnie wydanym singlem z albumu. Za produkcję odpowiadali Tony Hendrik i Karin Hartmann, którzy wcześniej współpracowali z zespołem. Na albumie wszystkie utwory wykonuje John McInerney, a partie rapowe należą do Kevina McCoya. Płyta Tonite była częścią ewolucji brzmienia zespołu, łącząc klasyczne elementy ich stylu z nowoczesnym podejściem do muzyki tanecznej.

Bad Boys Blue to niemiecki zespół muzyczny, który powstał w 1984 roku w Kolonii. Ich styl to euro disco, dance-pop i synthpop, a największą popularność zdobyli w latach 80-tych i 90-tych ubiegłego wieku.

Skład zespołu: John McInerney – główny wokalista (od 1984). Byli członkowie: Trevor Taylor (zmarł w 2008 roku), Andrew Thomas (zmarł w 2009 roku), Trevor Bannister, Mo Russel, Kevin McCoy i inni.

Czwartek, 24 kwietnia

1 La Serenata (Overture)
2 Lucifer
3 Testamente D’Amelia
4 Is She Really Going Out With Him? (Live Recorded In Leningrad Autumn 1990)
5 Read My Lips
6 Is It A Shame
7 Sad Girl In The Sunset
8 Lisa Said…
9 The Wind Cries (Who Killed Norma Jean)
10 Don’t Tell Me…

BLUE SYSTEM – Seeds Of Heaven (1991)

„Seeds of Heaven” to piąty album studyjny niemieckiego zespołu Blue System, wydany 12 kwietnia 1991 roku przez Hansa Records. Album utrzymany jest w stylu dance-pop i synth-pop, charakterystycznym dla twórczości Dietera Bohlena, który był głównym kompozytorem i producentem. Główne single z albumu to „Lucifer” – wydany 1 kwietnia 1991 roku, jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów z albumu, oraz „Testamente D’Amelia” – wydany 8 lipca 1991 roku, ballada o melancholijnym brzmieniu.

Album zdobył status złotej płyty w Niemczech. Na listach przebojów osiągnął 11 miejsce w Niemczech oraz 12 miejsce w Austrii. „Seeds of Heaven” to album, który kontynuuje charakterystyczne brzmienie Blue System, łącząc melancholijne ballady z energetycznym synth-popem.

Blue System to niemiecki zespół muzyczny założony w 1987 roku przez Dietera Bohlena, po rozpadzie Modern Talking. Grupa była aktywna do 1998 roku, kiedy Bohlen ponownie reaktywował Modern Talking. Styl muzyczny projektu to pop, eurodance, euro disco. Największe hity zespołu to „Sorry Little Sarah”, „My Bed Is Too Big”, „Magic Symphony”. Grupa nagrała 13 albumów studyjnych, w tym „Walking on a Rainbow” (1987), „Seeds of Heaven” (1991), „Forever Blue” (1995)… Zespół zdobył szczególnie dużą popularność w Niemczech, Rosji i Europie Wschodniej. Blue System wyróżnia się charakterystycznym brzmieniem syntezatorowym oraz dynamicznymi melodiami, które przyciągają fanów muzyki tanecznej lat 80-tych i 90-tych. Ich utwory nadal cieszą się popularnością wśród miłośników retro brzmień.

Piątek, 25 kwietnia

1 Waiting For A Girl Like You (New Recording)
2 It’s All In The Game
3 Miss You Nights
4 If You’re Not The One (New Recording)
5 Constantly
6 The Best Of Me
7 When I Need You (New Recording)
8 True Love Ways
9 The Twelfth Of Never
10 When You Say Nothing At All (New Recording)
11 Ocean Deep
12 For Life
13 All Out Of Love (New Recording)
14 I Still Believe In You
15 Some People

CLIFF RICHARD – Love…The Album (2007)

„Love… The Album” to kompilacyjny album Cliffa Richarda, wydany 12 listopada 2007 roku przez EMI. Album zawiera nowe nagrania oraz klasyczne ballady, które podkreślają romantyczny charakter twórczości artysty. Album jest kontynuacją wydanego wcześniej „Love… The Album” (2000), który również skupiał się na tematyce miłości. Zawiera nowe wersje znanych utworów, takich jak „Waiting for a Girl Like You” czy „When I Need You”, które zostały nagrane na nowo z nowoczesnym brzmieniem. Cliff Richard czerpał inspiracje z soft rocka, pop rocka i ballad, co sprawia, że album ma nostalgiczny, ale jednocześnie świeży charakter.

Album „Love… The Album” był dobrze przyjęty przez fanów Cliffa Richarda, którzy docenili jego romantyczny klimat i nowe aranżacje klasycznych utworów.

Cliff Richard, a właściwie Harry Rodger Webb, to brytyjski piosenkarz, który urodził się 14 października 1940 roku w Lucknow, Indie Brytyjskie. Jest jednym z najbardziej utytułowanych artystów w historii brytyjskiej muzyki pop, mając na koncie ponad 250 milionów sprzedanych płyt.

Rozpoczął działalność w 1958 roku, początkowo jako rockandrollowy wokalista inspirowany Elvisem Presleyem. Jego pierwszy wielki hit, „Move It”, jest uznawany za jeden z pierwszych autentycznych rockandrollowych utworów w Wielkiej Brytanii. Współpracował z zespołem The Shadows, który towarzyszył mu na scenie i w nagraniach, dominując brytyjską scenę muzyczną przed erą The Beatles. Ma na koncie 67 singli w Top 10 brytyjskiej listy przebojów, w tym 14 numerów jeden. Jest jedynym artystą, który miał hit numer jeden w pięciu kolejnych dekadach. Jego styl muzyczny oscylował początkowo jako rock and roll, później pop, soft rock i muzyka chrześcijańska. W latach 60-tych i 70-tych zaczął wprowadzać bardziej melodyjne ballady.
Cliff Richard pozostaje ikoną brytyjskiej muzyki, a jego twórczość nadal cieszy się popularnością.

Jeśli chcesz usłyszeć wybraną przez Ciebie płytę w Radio Divertimento, w cyklu „Płyta Dnia”, po prostu w komentarzu wpisz jej tytuł i wykonawcę. Komentarze można zamieszczać przez 14 dni od czasu publikacji posta, lub napisać do nas email.

Płyta Dnia. Zgłoś propozycję.

Płyty na podstawie zgłoszeń słuchaczy przygotowuje Arkady.
Audycję realizuje Krzysiek Michnick, prezentuje Żaneta.
Opisy opracował zespół portalu: InfoMusic 80902k.pl 

1 thought on “PŁYTA DNIA 17/2025

  1. Fajne albumy. Zostawiam swoje propozycje.
    Tears For Fears – Songs From the Big Chair
    'Til Tuesday – Voices Carry
    Spice Girls – Spice
    Nelly Furtado – Loose
    Marina & The Diamonds -„FROOT”
    Pozdrawiam 😊

Comments are closed.